09/12/2023
❤️
"Hé, meester? Wat doe jij hier?"
Vol verwondering kijkt Steven op en kijkt naar mij, terwijl ik ontspannen tegenover hem zit.
Toen ik binnenkwam, lag hij met z'n hoofd schuin op tafel, vol belangstelling voor het educatieve filmpje op het digibord. Een muts op zijn hoofd en snowboots aan, gewoon, zoals ik hem ken. En hij zag niet dat ik in de klas ging zitten.
Ik ben even op bezoek op de nieuwe school van Steven. Misschien weet je het nog; Steven is de hoogbegaafde jongen die vorig jaar bij me in de SO+ klas zat. Die stukgelopen was op een vorige school en geen werkboekje meer kon zien.
De klas op zijn nieuwe school is gericht op kinderen met hoogbegaafdheid, terwijl mijn eigen school vooral voor ernstig gedrag is bedoeld. Ik loop binnen en ben onder de indruk van de rust en ruimte van de school. Fijn voor Steven, denk ik bij mezelf. Een oud collega toont me de klas waar hij zit en zijn juf geeft aan dat ik binnen kan komen. En ik ga zitten, tegenover Steven. Er hangt een fijne sfeer.
Wanneer hij me dan eindelijk ziet en hij z'n verbazing heeft geuit, lopen we samen naar de gang om bij te kletsen.
Hij vindt het bijzonder dat ik er ben, ondanks dat ik het reeds gezegd had dat ik een keer zou komen kijken. Het gaat goed met hem, vertelt hij, en thuis ook. Alsof het al niet bijzonder genoeg is, is ook nog de burgemeester van Emmen toevallig op bezoek en komt even de klas in. Dubbel speciaal bezoek, geeft z'n moeder later aan mij aan.
Wat ze me verder nog teruggeeft: 'afscheid is geen afscheid; het doet erg veel met een kind wanneer je het oprechte aandacht geeft'.
Ik geef aan dat ik me wat verlegen voel, omdat hij vorig jaar bij mij in de klas niet tot schoolwerk is gekomen.
Zijn moeder stelt me gerust met de prachtige woorden:
'Hij kwam depressief bij jullie binnen en heeft zich als persoon prachtig ontwikkeld, met name door de psycho-educatie. Het welkom zijn, gezien en gehoord worden en simpelweg 'zijn', is van onschatbare waarde. Het jaar eindigen zonder depressie met een uitspraak als 'het was een dag', is zo ontzettend veel waard. Ik denk dat jullie de basis hebben gelegd voor wat hij nu laat zien.'
En de meest belangrijke: 'Zeggen wat je doet en vervolgens doen wat je zegt. Je had gezegd dat je nog eens langs zou komen en daar is hij in het verleden veel op teleurgesteld, dat zo'n uitspraak niet werd nagekomen. Dit betekent veel voor hem.'
Zeggen wat je doet en doen wat je zegt. Als het landelijk niet wordt nagekomen, dan moeten wij het maar aan onze kinderen meegeven.
Bart Heeling