22/05/2026
Mensen zien vaak de vrijheid van ondernemen. Je eigen agenda. Je eigen keuzes. Je eigen bedrijf.
Wat ze minder vaak zien, is hoe het voelt als je alles alleen draagt.
Dat je soms vanbinnen hebt geschreeuwd:
“Waarom helpt niemand me even?”
Maar tegelijkertijd weet je ook: niemand kan jouw bedrijf voor je dragen.
Niemand kan alle keuzes voor je maken.
Niemand voelt dezelfde verantwoordelijkheid als jij.
Dus je doet het zelf.
Je bedenkt alles zelf.
Je lost alles zelf op.
Je houdt je bedrijf draaiende, je huis op orde, probeert er nog een beetje voor jezelf te zijn.
Je zorgt voor klanten, voor je team, voor je kinderen of honden😉, voor alles wat tussendoor ook nog gewoon doorgaat.
En ondertussen blijft alles doordraaien.
De verantwoordelijkheid.
De omzet die gehaald moet worden.
Mensen die op je rekenen.
Beslissingen die niemand voor je kan nemen.
En de constante druk van altijd ‘aan’ moeten staan.
En juist dát stuk van ondernemen vond ik het meest eenzaam.
Omdat je sterk bent. Omdat mensen denken dat je het wel redt. Omdat je doorgaat, ook als het zwaar is.
Maar sterk zijn betekent niet dat het altijd makkelijk is.
Ik denk dat veel vrouwelijke ondernemers dit herkennen, zonder het altijd hardop te zeggen.
Niet omdat we een “zielig vrouwenclubje” nodig hebben, integendeel.
Maar omdat er zoveel vrouwen zijn die álles dragen en ondertussen doen alsof het vanzelf gaat.
Dat is ook precies waarom ik nu zo graag andere vrouwelijke ondernemers help in hun groei en rust vinden.
Niet strategisch, maar juist in het stuk dat bijna niemand ziet.
Ik zie jullie wel.
En geloof me: je hoeft het niet altijd alleen te doen.
