11/06/2026
De (on)veilige ander
(ben je trouwens zelf)
Hechting.
Op dit moment ben ik het weer aan het verdiepen.
Hechting?
Ik kan me voorstellen dat je er nog nooit van hebt gehoord. Of het interesseert je niet zoveel. Het wk voetbal of een dagje strand zijn waarschijnlijk veel leuker. Hechting bepaalt echter veel in je leven, veel wat zich aan je gezichtsveld onttrekt. Zeker als er in je jeugd op emotioneel vlak niet naar je werd omgekeken.
Zonder hier een college te willen geven over hechting, wil ik er wel iets over zeggen. Namelijk hoe je vanuit hechting (en opgroeien) naar de ander kunt kijken. Heel kort benoemd kun je veilig of onveilig zijn gehecht. Bij veilige hechting zul je in je leven de ander als veilig beschouwen, in ieder geval weet je dat over het algemeen mensen zijn te vertrouwen. Belangrijk nog je ziet dat je de ander nodig hebt, zoals een ander jou ook nodig heeft.
Bij onveilige hechting is dit niet het geval. Daadwerkelijk was de ander onveilig in je jeugd. Waarschijnlijk heb je heel goed geleerd het zelf te doen, in je eentje. Als volwassene is het dan niet verbazingwekkend dat je die anderen nog steeds als onveilig bekijkt. Je scan altijd je omgeving en die ander. Die moet zonder dat hij/zij dat weet eerst aan allerlei voorwaarden voldoen voordat je een stempel van goedkeuring kunt geven.
Die voorwaarden kunnen maken dat een ander ook niet kan voldoen. Bij het minste of geringste constateer jij dat er toch een onveilig element kan zijn. De ander heeft dat helemaal niet in de gaten, je spreekt je daar waarschijnlijk niet over uit.
Door die onduidelijkheid en dat de ander je moeilijk zal kunnen duiden en/of lezen, zul je voor die ander ook niet echt veilig zijn. Hij/zij zal geen idee hebben waar je staat of wat er in je omgaat.
Waarom wil ik hier nu over schrijven. Het facet van hechting en (on)veiligheid komt ook om de hoek bij hulp vragen. Hulp vragen kan voor jou al mogelijk heel vies klinken of iets waar je nooit aan wil beginnen. Stel je voor dat je toch stappen wil zetten. Je hebt echt daarvoor een ander nodig, maar als jouw uitgangspunt (on)bewust is dat de ander onveilig is of dat je dat op de één of andere manier ervaart, tja er zal dan iets moeten gebeuren. Want anders zal er weinig gebeuren met waar je tegenaan loopt. Hoe zeer je het in je eentje probeert, hoeveel zelfhulpboeken je ook verslindt.
Ik kon het heel goed alleen. Hee dat was ‘my middle name’. Zelf heb daarvoor stappen mogen zetten. Die uiteindelijk mijn hele wereld hebben veranderd. Uit eigen ervaring met mijn voeten in de klei, weet ik waarover dit gaat.
Je hebt de ander nodig voor je ontwikkeling, voor je veiligheid voor zijn/haar veiligheid. Fijn hé, om dat te gaan ontdekken, met alle stekeltjes, gedachten, kriebels die je daarbij hebt.
Willem
foto Willem Smid
