Revalidatie Nederland

Bellen Routebeschrijving Website Contact opnemen met het bedrijf

Revalidatie Nederland Revalidatie Nederland is de branchevereniging voor de revalidatie-instellingen in Nederland.

Je broer of zus is in behandeling. Maar hoe is dat eigenlijk voor jou? Misschien verandert er thuis van alles. Misschien...
13/11/2026

Je broer of zus is in behandeling. Maar hoe is dat eigenlijk voor jou? Misschien verandert er thuis van alles. Misschien heb je vragen. Of wil je soms gewoon praten met iemand die hetzelfde meemaakt. De collega's van Libra Revalidatie & Audiologie organiseren daarom de zgn. 'brussengroep'.

Lees verder: ⬇

Je broer of zus is in behandeling. Maar hoe is dat eigenlijk voor jou?

Misschien verandert er thuis van alles. Misschien heb je vragen. Of wil je soms gewoon praten met iemand die hetzelfde meemaakt.

Tijdens de brussengroep bij Libra draait het daarom even om de broers en zussen. Om elkaar ontmoeten, ervaringen delen, herkenning vinden én samen plezier maken.

Vorige week maandag vond op locatie Blixembosch in Eindhoven de eerste bijeenkomst plaats. De kinderen leerden elkaar kennen tijdens spelletjes, maakten en versierden naambordjes en bakten cupcakes. Bij ‘over de streep’ ontdekten ze hoeveel ervaringen ze met elkaar delen. Ook hun broer of zus die bij Libra in behandeling is, kreeg zo vanzelf een plek in het gesprek.

Zo ontstond op een laagdrempelige manier ruimte voor herkenning, contact en leren van elkaar.

Ook aansluiten bij de brussengroep?
De groep is bedoeld voor broers en zussen van 8 tot 12 jaar van kinderen die bij Libra in behandeling zijn op locatie Blixembosch of Son. De bijeenkomsten vinden vier keer per jaar plaats.

De volgende bijeenkomst is op 22 februari van 15.30 tot 17.00 uur op locatie Blixembosch. Voor nieuwe deelnemers vindt vooraf een online intakegesprek plaats op 1 februari tussen 15:00 en 17:00 uur.

Aanmelden kan via Bianca Hermans: [email protected].

𝘏𝘶𝘨𝘰 𝘒𝘦𝘶𝘻𝘦𝘯𝘬𝘢𝘮𝘱 𝘪𝘴 𝘣𝘦𝘴𝘵𝘶𝘶𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 De Hoogstraat Revalidatie  𝘦𝘯 𝘯𝘢𝘶𝘸 𝘣𝘦𝘵𝘳𝘰𝘬𝘬𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘫 𝘥𝘦 Netherlands for Ukraine 𝘍𝘰𝘶𝘯𝘥𝘢𝘵...
12/11/2026

𝘏𝘶𝘨𝘰 𝘒𝘦𝘶𝘻𝘦𝘯𝘬𝘢𝘮𝘱 𝘪𝘴 𝘣𝘦𝘴𝘵𝘶𝘶𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 De Hoogstraat Revalidatie 𝘦𝘯 𝘯𝘢𝘶𝘸 𝘣𝘦𝘵𝘳𝘰𝘬𝘬𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘫 𝘥𝘦 Netherlands for Ukraine 𝘍𝘰𝘶𝘯𝘥𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯. 𝘐𝘯 𝘥𝘪𝘵 𝘣𝘭𝘰𝘨 𝘬𝘪𝘫𝘬𝘵 𝘩𝘪𝘫 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨 𝘰𝘱 𝘥𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘵𝘰𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘷𝘢𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯𝘨𝘳𝘪𝘫𝘱𝘦𝘯𝘥𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸𝘦 𝘥𝘰𝘤𝘶𝘮𝘦𝘯𝘵𝘢𝘪𝘳𝘦.

De Hoogstraat is partner van Superhumans – één van de belangrijkste aanbieders van medisch specialistische revalidatie (MSR) in Oekraïne. Samen met andere Nederlandse revalidatiecentra hebben we afgelopen jaren teams van Oekraïense professionals getraind in multidisciplinaire MSR.

Op 13 en 14 november ga ik naar de Superhumans War Trauma Conference in Lviv, in het westen van Oekraïne. Daar zal ik veel mensen terugzien die ik eerder in Oekraïne heb leren kennen, of die bij ons getraind zijn. We overleggen dan ook over het nieuwe trainingsprogramma, waar we samen met onder meer MRC Aardenburg aan werken. De nieuwe training is speciaal gericht op revalidatie na arm-amputaties. Wellicht krijg ik bij de conferentie ook inspiratie voor andere steun die we als revalidatiecentra kunnen bieden.

Afgelopen week hebben we in De Hoogstraat de film Second Wind vertoond. Eén keer voor medewerkers, en daarna nog een keer voor revalidanten. De film (met Engelse ondertiteling) vertelt het verhaal van vijf -best jonge- veteranen, die na oorlogstrauma en revalidatie besloten de Kilimanjaro te bestijgen. Dat is 6.000 meter omhoog, met een beenprothese of andere ‘uitdaging’. Ik zou het niet doen, met mijn gezonde lijf. Hun verhaal is indrukwekkend. En dat bleek ook uit de reactie van de toeschouwers.

Voorafgaand aan de vertoning vertelde een van onze klinische revalidanten, Oleksander, iets over zichzelf. Hij was gewoon burger, werkte in de bouw. Meteen na de invasie in 2022 meldde hij zich aan bij het leger. Hij heeft aan het front beide onderarmen en zijn zicht verloren, maar heeft geen enkele spijt van zijn keuze.

Bekijk de trailer: https://www.youtube.com/watch?v=NZa1lSENM8M

𝗩𝗶𝘀𝘂𝗲𝗹𝗲 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗲𝗻 𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻 𝗿𝗲𝗴𝗲𝗹𝗺𝗮𝘁𝗶𝗴 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗻𝗮 𝗻𝗶𝗲𝘁-𝗮𝗮𝗻𝗴𝗲𝗯𝗼𝗿𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗿𝘀𝗲𝗻𝗹𝗲𝘁𝘀𝗲𝗹, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗸𝗿𝗶𝗷𝗴𝗲𝗻 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗱𝗲 𝗮...
10/11/2026

𝗩𝗶𝘀𝘂𝗲𝗹𝗲 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗲𝗻 𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻 𝗿𝗲𝗴𝗲𝗹𝗺𝗮𝘁𝗶𝗴 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗻𝗮 𝗻𝗶𝗲𝘁-𝗮𝗮𝗻𝗴𝗲𝗯𝗼𝗿𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗿𝘀𝗲𝗻𝗹𝗲𝘁𝘀𝗲𝗹, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗸𝗿𝗶𝗷𝗴𝗲𝗻 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗱𝗲 𝗮𝗮𝗻𝗱𝗮𝗰𝗵𝘁 𝗱𝗶𝗲 𝘇𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗱𝗶𝗲𝗻𝗲𝗻. 𝗗𝗮𝗮𝗿𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗹𝗼𝗽𝗲𝗻 𝗰𝗹𝗶ë𝗻𝘁𝗲𝗻 𝗻𝗮 𝗵𝘂𝗻 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲 𝘀𝗼𝗺𝘀 𝘃𝗮𝘀𝘁 𝗶𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗱𝗮𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝘀 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻. 𝗛𝗲𝘁 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝘇𝗼𝗲𝗸𝘀𝗽𝗿𝗼𝗷𝗲𝗰𝘁 𝗢𝗻𝘁𝗸𝗲𝘁𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗭𝗼𝗿𝗴 𝘄𝗶𝗹 𝗱𝗮𝗮𝗿 𝘃𝗲𝗿𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗶𝗻 𝗯𝗿𝗲𝗻𝗴𝗲𝗻.

Het door ZonMW gesubsidieerde onderzoek Ontketende Zorg ging in maart 2025 van start. Hierin werken Bartiméus, Koninklijke Visio, het lectoraat Neurorevalidatie Eigen Regie en Participatie van de HAN en Kennisnetwerk CVA Nederland samen om met een ontwerpgericht onderzoek een blauwdruk voor een zorgpad te ontwikkelen. Dit zorgpad moet ervoor zorgen dat mensen met visuele problemen als gevolg van NAH eerder tijdens hun revalidatie de juiste ondersteuning krijgen.

𝗢𝗻𝗯𝗲𝗮𝗻𝘁𝘄𝗼𝗼𝗿𝗱𝗲 𝗵𝘂𝗹𝗽𝘃𝗿𝗮𝗴𝗲𝗻
Revalidatie na niet-aangeboren hersenletsel (NAH) kun je vergelijken met het leggen van een complexe puzzel. Cognitie, motoriek, gedrag en communicatie krijgen meestal een duidelijke plek. Toch blijft één puzzelstuk vaak liggen: visuele problemen.

Onderzoeker Xandra Kregting-Manteleers van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN) zag in interviews met cliënten en zorgprofessionals hoe juist dat ontbrekende stuk grote invloed kan hebben op het leven na de revalidatie.

Een verhaal dat diepe indruk maakte, was van een vrouw die na haar traject thuis vastliep. Zij kon haar werk niet hervatten en had thuis regelmatig ongelukjes. Traplopen met spullen in haar handen ging moeizaam, ze struikelde soms, of liet voorwerpen vallen. Dit kwam niet door motorische uitval, maar door subtiele visuele problemen. De visuele klacht leek klein, de impact was groot.
Tijdens de revalidatie werd deze cliënt wel bevraagd op haar visuele klachten, maar oogmetingen door een optometrist en oogarts lieten geen afwijkingen zien. Daardoor bleef zij achter met onbeantwoorde hulpvragen. Het onderstreept waarom dit onderzoek nodig is.

𝗦𝗮𝗺𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻 𝗮𝗮𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗯𝗲𝘁𝗲𝗿 𝘇𝗼𝗿𝗴𝗽𝗮𝗱𝗼𝗿𝗱𝗲 𝗵𝘂𝗹𝗽𝘃𝗿𝗮𝗴𝗲𝗻
Tegelijkertijd lieten de interviews van Kregting-Manteleers met professionals zien dat visuele klachten gelukkig steeds vaker aandacht krijgen en dat revalidatiecentra vaker expertise van gespecialiseerde expertisecentra inschakelen. Velen erkennen dat visus lang een ondergeschoven kindje is geweest of, zoals zij het zelf noemen, “een schaduw over de revalidatie” werpt. Professionals willen leren en zijn bereid om samen te zoeken naar betere oplossingen.

Revalidatiecentra beschikken over veel kennis van cognitie, motoriek, gedrag en communicatie, maar hebben vaak minder expertise op het gebied van visus. Expertisecentra beschikken juist over die specialistische kennis, maar zijn minder betrokken bij het totale revalidatietraject. De samenwerking tussen beide werelden is nog niet vanzelfsprekend. Het gevolg is dat visuele problemen soms pas na het reguliere revalidatietraject worden herkend of zelfs helemaal buiten beeld blijven.

Met Ontketende Zorg willen de onderzoekers daar verandering in brengen. In de eerste fase van het onderzoek bracht het onderzoeksteam de knelpunten en behoeften van cliënten en professionals in kaart. In de komende fase werken Basalt Revalidatie, De Hoogstraat, Revalidatie Friesland en UMCG Beatrixoord samen met Bartiméus en Koninklijke Visio aan een landelijke blauwdruk voor een zorgpad dat visuele problemen eerder herkent en beter integreert in de revalidatie.

𝗘𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗹𝗶𝘀𝘁𝗶𝘀𝗰𝗵𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗸
Kregting-Manteleers pleit voor een holistische blik: niet de visuele klacht alleen, maar het algehele functioneren van de cliënt moet centraal staan. Visuele problemen krijgen pas betekenis wanneer je kijkt naar de invloed ervan op bijvoorbeeld lezen, werken, verplaatsen en participeren. Dat vraagt om een integrale aanpak, waarbij professionals niet vanuit hun eigen discipline denken, maar naast de cliënt gaan staan om samen te kijken naar wat deze persoon nodig heeft.

Revalidatie blijft puzzelwerk. Maar zolang visus ontbreekt of losligt, blijft het beeld incompleet. Met het nieuwe zorgpad willen de onderzoekers ervoor zorgen dat visuele problemen eerder worden herkend en beter worden meegenomen in de revalidatie. Zo ontstaat een gezamenlijke aanpak waarmee zorgprofessionals mensen met NAH beter kunnen ondersteunen. Voor cliënten betekent dit een completere revalidatie en betere kansen om weer volwaardig deel te nemen aan het dagelijks leven.

𝘋𝘪𝘵 𝘢𝘳𝘵𝘪𝘬𝘦𝘭 𝘪𝘴 𝘨𝘦𝘣𝘢𝘴𝘦𝘦𝘳𝘥 𝘰𝘱 𝘦𝘦𝘯 𝘪𝘯𝘨𝘦𝘻𝘰𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘢𝘳𝘵𝘪𝘬𝘦𝘭 𝘷𝘢𝘯 𝘝𝘦𝘳𝘢 𝘓𝘪𝘯𝘥𝘦 𝘋𝘰𝘭 (𝘯𝘦𝘶𝘳𝘰𝘱𝘴𝘺𝘤𝘩𝘰𝘭𝘰𝘰𝘨 𝘣𝘪𝘫 Koninklijke Visio), 𝘌𝘷𝘦𝘳𝘵 𝘝𝘦𝘭𝘥𝘮𝘢𝘯 (𝘱𝘳𝘢𝘬𝘵𝘪𝘫𝘬𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘻𝘰𝘦𝘬𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘫 Bartiméus) 𝘦𝘯 𝘛𝘰𝘯 𝘚𝘢𝘵𝘪𝘯𝘬 (𝘭𝘦𝘤𝘵𝘰𝘳 𝘕𝘦𝘶𝘳𝘰𝘳𝘦𝘷𝘢𝘭𝘪𝘥𝘢𝘵𝘪𝘦 - 𝘌𝘪𝘨𝘦𝘯 𝘳𝘦𝘨𝘪𝘦 𝘦𝘯 𝘗𝘢𝘳𝘵𝘪𝘤𝘪𝘱𝘢𝘵𝘪𝘦, HAN University of Applied Sciences).

Welke sport past bij jouw beperking? En waar kun je terecht?Om die vragen -en vele andere- te beantwoorden, heeft Uniek ...
06/11/2026

Welke sport past bij jouw beperking? En waar kun je terecht?
Om die vragen -en vele andere- te beantwoorden, heeft Uniek Sporten renjerot.nl gebouwd.

Lees verder: ⬇

Vandaag ontving Stephanie, senior onderzoeker bij Revalidatiecentrum Roessingh Research and Development, de Dr. G.J. van...
05/11/2026

Vandaag ontving Stephanie, senior onderzoeker bij Revalidatiecentrum Roessingh Research and Development, de Dr. G.J. van Hoytema-award. Deze award wordt jaarlijks uitgereikt aan een Twentse zorgprofessional die zich inzet voor betere zorg of een betere gezondheid van mensen.

Lees verder: ⬇

𝗘𝗲𝗻 𝗺𝗼𝗼𝗶𝗲 𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗦𝘁𝗲𝗽𝗵𝗮𝗻𝗶𝗲 𝗝𝗮𝗻𝘀𝗲𝗻-𝗞𝗼𝘀𝘁𝗲𝗿𝗶𝗻𝗸! 🏆
Vandaag ontving Stephanie, senior onderzoeker bij Roessingh Research and Development, de Dr. G.J. van Hoytema-award. Deze award wordt jaarlijks uitgereikt aan een Twentse zorgprofessional die zich inzet voor betere zorg of een betere gezondheid van mensen.

Stephanie zet zich in om de sociale waarde van zorg en innovaties inzichtelijk te maken met de SROI-methode. Want hoe meet je bijvoorbeeld de waarde van meer kwaliteit van leven of minder eenzaamheid?

In het interview vertelt Stephanie meer over haar werk, de methode en haar plannen met het prijzengeld. Benieuwd naar haar verhaal? Lees het volledige interview via de link!

https://www.roessingh.nl/over/actueel/stephanie-jansen-kosterink-wint-prijs-voor-haar-werk-aan-sociale-impact

In haar nieuwste blog voor Revalidatie Magazine, beschrijft fysiotherapeut Eugénie Brinkhof (De Hoogstraat Revalidatie) ...
03/11/2026

In haar nieuwste blog voor Revalidatie Magazine, beschrijft fysiotherapeut Eugénie Brinkhof (De Hoogstraat Revalidatie) een recente behandelsessie met mevrouw Rotian, die nauwlettend wordt gevolgd door haar naasten.

‘𝗣𝗿𝗼𝗯𝗲𝗲𝗿 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗲𝗲𝗻𝘀 𝗼𝗽 𝘁𝗲 𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻 𝘂𝗶𝘁 𝘂𝘄 𝘀𝘁𝗼𝗲𝗹’, 𝘇𝗲𝗴 𝗶𝗸. ‘𝗜𝗸 𝘇𝗼𝗿𝗴 𝗱𝗮𝘁 𝘂 𝘂𝘄 𝗯𝗮𝗹𝗮𝗻𝘀 𝗵𝗼𝘂𝗱𝘁.’ 𝗠𝗲𝘃𝗿𝗼𝘂𝘄 𝗥𝗼𝘁𝗶𝗮𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗻𝗲𝘁 𝗼𝗻𝘁𝗯𝗲𝘁𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗴𝗮𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗳𝗿𝗶𝘀𝘀𝗲 𝗻𝗲𝘂𝘀 𝗵𝗮𝗹𝗲𝗻 𝘀𝗮𝗺𝗲𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗮𝗮𝗿 𝘁𝗵𝗲𝗿𝗮𝗽𝗲𝘂𝘁𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝗻𝘁𝗲𝗻. 𝗢𝗺 𝗵𝗮𝗮𝗿 𝗷𝗮𝘀 𝗮𝗮𝗻 𝘁𝗲 𝘁𝗿𝗲𝗸𝗸𝗲𝗻 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘇𝗲 𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗴𝗮𝗮𝗻 𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻, 𝗲𝗲𝗻 𝗺𝗼𝗼𝗶𝗲 𝗴𝗲𝗹𝗲𝗴𝗲𝗻𝗵𝗲𝗶𝗱 𝗼𝗺 𝗵𝗲𝘁 𝗼𝗽𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻 𝘁𝗲 𝗼𝗲𝗳𝗲𝗻𝗲𝗻.

Mevrouw Rotian is sinds gisteren in ons revalidatiecentrum. Ze maakte vorige week een herseninfarct door en lag zes dagen in het ziekenhuis. Nu is ze klaar om haar revalidatie te starten.

Ze is enthousiast over de acties die ik voorstel. Ze doet zoveel mogelijk zelf. Voordat we samen gingen oefenen met opstaan uit haar stoel, had ze zich met hulp van de verpleging en ergotherapeut al gewassen en aangekleed, haar eigen ontbijt van het buffet gepakt (terwijl ze haar linkerarm en hand nog niet kan gebruiken), een kop thee ingeschonken en alles geordend op haar rolstoelblad. Daarbij zag ik dat ze ook op haar aangedane linkerarm let en dat deze op het blad blijft liggen. Dat betekent dat ze aandacht voor haar linkerzijde heeft, en dat is positief.

In de middag tijdens de fysiotherapie gaat ze weer verder met haar oefeningen. De partner van mevrouw Rotian is er ook bij, dat is fijn. ‘Ik kom graag mee met de therapieën’, geeft hij aan. Hij is ontzettend gemotiveerd om zijn vrouw te ondersteunen. ‘Mijn vrouw wil zo snel mogelijk weer lopen. Helpt het als ik met haar oefen? En wat kan ik dan doen met haar?’ Hij weet zeker dat hij kan helpen in haar training zodat ze snel naar huis kan. ‘Misschien volgend weekend voor een paar uur?’

De heer Rotian kijkt mee, terwijl ik zijn vrouw uitdaag een transfer vanuit haar rolstoel naar de behandelbank te maken. Daarna ook bij het opstaan vanuit zit en bij het vinden van haar balans in stand. Dan komen ook hun dochter en kleinzoons van drie en vijf jaar erbij. De jongens zien allerlei ballen liggen en worden gelijk enthousiast. Ik geef hen een voetbal die ze met hun oma over gaan schoppen, terwijl zij op de behandelbank zit. Ik leg uit dat dit goede training is voor balans in zit en voor de kracht in beide benen. Het is nu nog wel belangrijk dat er iemand naast haar zit tijdens het overschoppen.

Daarna geef ik de jongens en hun oma een strandbal die ze over kunnen rollen. Mevrouw Rotian buigt iets naar voren en tikt met haar samengevouwen handen de bal terug. Het is één en al actie. In de rustpauze vertel ik de hele familie over het belang van activeren. Ik geef de tip om een strandbal aan te schaffen waarmee ze tijdens bezoekmomenten kunnen oefenen.

De heer Rotian wil veel bij zijn vrouw zijn in deze zware periode. Hij wil weten wat ze allemaal doet tijdens de revalidatie in De Hoogstraat. Die betrokkenheid, en die van dochter en kleinzoons, betekent ook dat we hen veel kunnen gaan inzetten in het revalidatieproces. Met elkaar gaan we overleggen wat ieder familielid aan kan binnen het revalidatietraject van mevrouw Rotian.

Ik ben blij met hun interesse. Door naasten actief te betrekken wordt meer geoefend, wat kan bijdragen aan sneller herstel. Daarnaast is het mooi om te zien hoe hecht deze familie is. Revalideren doet mevrouw Rotian niet alleen; ze doen het samen.

Werk je in zorg en welzijn en wil je doorgroeien, iets nieuws proberen of ontdekken wat er nog meer mogelijk is met jouw...
02/11/2026

Werk je in zorg en welzijn en wil je doorgroeien, iets nieuws proberen of ontdekken wat er nog meer mogelijk is met jouw ervaring en interesses?

Zowi is de gratis digitale assistent voor werken en ontwikkelen in zorg en welzijn. Je kunt met Zowi ontdekken welke functies, opleidingen en andere ontwikkelmogelijkheden aansluiten bij wat jij belangrijk vindt.

Zowi gaat met je in gesprek, stelt vragen en vraagt door. Op basis van jouw antwoorden krijg je persoonlijke suggesties voor functies, opleidingen en andere mogelijkheden binnen zorg en welzijn.
Misschien ontdek je een functie waar je nog niet eerder aan had gedacht. Of een opleiding die past bij een volgende stap. Je kunt interessante mogelijkheden bewaren en verder onderzoeken.
Zowi geeft geen advies en maakt geen keuze voor je. Jij bepaalt zelf welke mogelijkheden je verder wilt verkennen.

Zowi is ontwikkeld door de arbeidsmarktfondsen in zorg en welzijn, samen met het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). De informatie is gebaseerd op betrouwbare, gecontroleerde bronnen uit de sector en wordt actueel gehouden.

Benieuwd wat er voor jou mogelijk is? Ga naar www.zowi.nl en begin het gesprek

Jouw stap in zorg en welzijn ontdekken én waarmaken? Ga in gesprek met Zowi en ontdek wat er allemaal kan!

Op 𝐖𝐞𝐫𝐞𝐥𝐝 𝐁𝐞𝐫𝐨𝐞𝐫𝐭𝐞𝐝𝐚𝐠 staat oa Klimmendaal stil bij de impact van een beroerte én bij wat er mogelijk is tijdens en na r...
29/10/2026

Op 𝐖𝐞𝐫𝐞𝐥𝐝 𝐁𝐞𝐫𝐨𝐞𝐫𝐭𝐞𝐝𝐚𝐠 staat oa Klimmendaal stil bij de impact van een beroerte én bij wat er mogelijk is tijdens en na revalidatie, met het verhaal van Hans.

Lees verder: ⬇

Op 𝐖𝐞𝐫𝐞𝐥𝐝 𝐁𝐞𝐫𝐨𝐞𝐫𝐭𝐞𝐝𝐚𝐠 staan we stil bij de impact van een beroerte én bij wat er mogelijk is tijdens en na revalidatie.

Bijna vier jaar na zijn hersenbloeding kijkt Hans met dankbaarheid terug op zijn herstel: '𝘐𝘬 𝘬𝘢𝘯 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘷𝘰𝘭𝘰𝘱 𝘨𝘦𝘯𝘪𝘦𝘵𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘥𝘳𝘶𝘬𝘵𝘦 𝘰𝘮 𝘮𝘦 𝘩𝘦𝘦𝘯, 𝘰𝘯𝘻𝘦 𝘵𝘶𝘪𝘯 𝘦𝘯 𝘰𝘯𝘻𝘦 𝘷𝘳𝘪𝘫𝘦 𝘵𝘪𝘫𝘥. 𝘖𝘰𝘬 𝘥𝘰𝘦 𝘪𝘬 𝘻𝘰’𝘯 20 𝘶𝘶𝘳 𝘱𝘦𝘳 𝘸𝘦𝘦𝘬 𝘷𝘳𝘪𝘫𝘸𝘪𝘭𝘭𝘪𝘨𝘦𝘳𝘴𝘸𝘦𝘳𝘬. 𝘋𝘢𝘵 𝘪𝘬 𝘮𝘦 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘰𝘱 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘮𝘢𝘯𝘪𝘦𝘳 𝘬𝘢𝘯 𝘪𝘯𝘻𝘦𝘵𝘵𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯𝘭𝘦𝘷𝘪𝘯𝘨, 𝘨𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘮𝘦 𝘷𝘦𝘦𝘭 𝘷𝘰𝘭𝘥𝘰𝘦𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘦𝘯 𝘦𝘯𝘦𝘳𝘨𝘪𝘦. 𝘞𝘢𝘵 𝘣𝘦𝘯 𝘪𝘬 𝘥𝘢𝘯𝘬𝘣𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘪𝘬 𝘪𝘯𝘮𝘪𝘥𝘥𝘦𝘭𝘴 𝘣𝘪𝘫𝘯𝘢 𝘩𝘦𝘭𝘦𝘮𝘢𝘢𝘭 𝘩𝘦𝘳𝘴𝘵𝘦𝘭𝘥 𝘣𝘦𝘯.'

Zijn verhaal laat zien hoeveel inzet, tijd en ondersteuning revalidatie kan vragen, maar vooral ook wat er weer mogelijk kan worden. Of zoals Hans zelf zegt: "Revalideren is topsport."

👉 https://www.klimmendaal.nl/ervaringsverhalen/hans-breunissen

𝗜𝗻 𝗱𝗲 𝗶𝗱𝗲𝗮𝗹𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝘇𝗶𝗲𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝗵𝗮𝗻𝗱𝗲𝗹𝘁𝗲𝗮𝗺 𝗶𝗻 éé𝗻 𝗼𝗼𝗴𝗼𝗽𝘀𝗹𝗮𝗴 𝘄𝗲𝗹𝗸𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿𝘂𝗶𝘁𝗴𝗮𝗻𝗴 𝗶𝗲𝗺𝗮𝗻𝗱 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗱𝘄𝗮𝗿𝘀𝗹𝗮𝗲𝘀𝗶𝗲 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗴𝗲𝗯𝗼𝗲𝗸𝘁. 𝗗...
27/10/2026

𝗜𝗻 𝗱𝗲 𝗶𝗱𝗲𝗮𝗹𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝘇𝗶𝗲𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝗵𝗮𝗻𝗱𝗲𝗹𝘁𝗲𝗮𝗺 𝗶𝗻 éé𝗻 𝗼𝗼𝗴𝗼𝗽𝘀𝗹𝗮𝗴 𝘄𝗲𝗹𝗸𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿𝘂𝗶𝘁𝗴𝗮𝗻𝗴 𝗶𝗲𝗺𝗮𝗻𝗱 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗱𝘄𝗮𝗿𝘀𝗹𝗮𝗲𝘀𝗶𝗲 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗴𝗲𝗯𝗼𝗲𝗸𝘁. 𝗗𝗲 𝗽𝗮𝘁𝗶ë𝗻𝘁 𝘄𝗲𝗲𝘁 𝘄𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗶𝗷 𝗮𝗮𝗻 𝘁𝗼𝗲 𝗶𝘀 𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗱𝗼𝗲𝗹𝗲𝗻 𝗵𝗮𝗮𝗹𝗯𝗮𝗮𝗿 𝘇𝗶𝗷𝗻. 𝗘𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝘂𝗶𝘁𝗸𝗼𝗺𝘀𝘁𝗲𝗻 𝘁𝘂𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲𝗰𝗲𝗻𝘁𝗿𝗮 𝘁𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝗹𝗲𝗿𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗲𝗹𝗸𝗮𝗮𝗿𝘀 𝘃𝗲𝗿𝘀𝗰𝗵𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻, 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗱𝗲 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲𝘇𝗼𝗿𝗴 𝘀𝘁𝗲𝗲𝗱𝘀 𝗯𝗲𝘁𝗲𝗿 𝗲𝗻 𝗲𝗳𝗳𝗶𝗰𝗶ë𝗻𝘁𝗲𝗿. 𝗛𝗲𝘁 𝗶𝗻𝘁𝗲𝗿𝗻𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻𝗮𝗹𝗲 𝗺𝗲𝗲𝘁𝗶𝗻𝘀𝘁𝗿𝘂𝗺𝗲𝗻𝘁 𝗦𝗖𝗜𝗠-𝗜𝗜𝗜 𝗸𝗮𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗶𝗱𝗲𝗮𝗹𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝗱𝗶𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿𝗯𝗶𝗷 𝗯𝗿𝗲𝗻𝗴𝗲𝗻, 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗲𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲𝗮𝗿𝘁𝘀 𝗜𝗹𝘀𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗡𝗲𝘀 (Sint Maartenskliniek) 𝗲𝗻 𝗰𝗼ö𝗿𝗱𝗶𝗻𝗮𝘁𝗼𝗿 𝗸𝘄𝗮𝗹𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁𝘀𝗿𝗲𝗴𝗶𝘀𝘁𝗿𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗠𝗮𝗹𝗼𝘂 𝗙𝗮𝗻𝗰𝗵𝗮𝗺𝗽𝘀 (𝗦𝘁𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗥𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗜𝗺𝗽𝗮𝗰𝘁).

SCIM-III staat voor Spinal Cord Independence Measure versie III. Het is een meetinstrument voor mensen met een dwarslaesie, dat in kaart brengt hoe zelfstandig iemand in het dagelijks leven is. Het richt zich op drie gebieden: zelfverzorging (zoals wassen en aankleden), ademhaling en blaas-/darmmanagement (denk aan zelfstandig ademen en katheteriseren) en mobiliteit (bijvoorbeeld transfers maken of lopen met een hulpmiddel). Daarbij wordt niet alleen gekeken óf iemand een activiteit kan uitvoeren, maar ook hoeveel hulp of hulpmiddelen daarvoor nodig zijn. De totaalscore loopt van 0 (volledig afhankelijk) tot 100 (volledig zelfstandig).

𝗠𝗲𝗲𝘀𝘁 𝘃𝗼𝗹𝗹𝗲𝗱𝗶𝗴𝗲 𝗺𝗲𝗲𝘁𝗺𝗲𝘁𝗵𝗼𝗱𝗲
Stichting Revalidatie Impact werkt momenteel aan het toevoegen van een uitkomstmaat voor de Dwarslaesie in de landelijke kwaliteitsregistratie van de revalidatiegeneeskunde: Revalidatie Impact Scores. Het doel is om de kwaliteit van de revalidatiezorg verder te verbeteren door behandeluitkomsten te verzamelen en te vergelijken. Om de kwaliteitsregistratie uit te breiden werd de Expertgroep Dwarslaesie samengesteld, bestaande uit revalidatieartsen (waaronder Ilse van Nes), een paramedicus, een onderzoeker en een patiëntvertegenwoordiger.

De expertgroep was het er snel over eens dat SCIM-III de beste uitkomstmaat biedt voor deze patiëntgroep. Van Nes: ‘Doordat deze methode is toegespitst op de gevolgen van een dwarslaesie, geeft het een completer beeld dan algemene meetinstrumenten.’ Wereldwijd wordt SCIM-III al gebruikt om de voortgang tijdens een revalidatietraject te volgen en de effecten van behandeling inzichtelijk te maken. Aan de hand van een vragenlijst, wordt het instrument bij opname en ontslag van de klinische revalidatie ingezet.

𝗣𝗶𝗹𝗼𝘁 𝗶𝗻 𝘇𝗲𝘀 𝗰𝗲𝗻𝘁𝗿𝗮
Maar zover is het in Nederland nog niet. ‘Momenteel zitten we in de pilotfase met zes revalidatiecentra, waarin we onderzoeken hoe we de gegevens op een uniforme en werkbare manier kunnen verzamelen’, vertelt Fanchamps. Daarbij wordt niet alleen gekeken hoe de SCIM-III op een eenduidige manier kan worden afgenomen, maar ook hoe de registratie het beste aansluit op de dagelijkse praktijk.

Volgens Van Nes speelt gemak daarin een sleutelrol. ‘Het moet gemakkelijk zijn voor de zorgverlener om de meting af te nemen, gemakkelijk voor de patiënt om eraan mee te werken en gemakkelijk voor de behandelaar om de resultaten terug te zien.’

Fanchamps vult aan: ‘Als dat lukt, ontstaat er een gezamenlijke taal om de kwaliteit van de dwarslaesiezorg te meten en resultaten te delen. Zo leidt data tot nieuwe inzichten en kunnen revalidatiecentra van elkaar leren.’ Alle gegevens worden door Revalidatie Impact inzichtelijk gemaakt in overzichtelijke dashboards. ‘Zo kunnen centra hun eigen uitkomsten vergelijken met die van andere revalidatiecentra.’

𝗩𝗮𝗻 𝗱𝗮𝘁𝗮 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗴𝗲𝘀𝗽𝗿𝗲𝗸𝗸𝗲𝗻
Daarna laten ze professionals van verschillende centra met elkaar in gesprek gaan: waar zitten de verschillen, hoe zijn deze te verklaren en wat kunnen we van elkaar leren? ‘Dat doen we onder andere via spiegelgesprekken, waarin zorgverleners en managers uit verschillende revalidatiecentra ervaringen uitwisselen. Zijn er verschillen in de patiëntenpopulatie? Werken centra op een andere manier? En kunnen we succesvolle werkwijzen van elkaar overnemen? Uiteindelijk moeten die inzichten leiden tot concrete verbeteringen in de dagelijkse praktijk.’ Fanchamps noemt een voorbeeld uit een eerder traject. ‘Bij de revalidatie van mensen met een beroerte resulteerden datavergelijking en spiegelgesprekken in een belangrijke basis voor landelijke ontslagcriteria.’

𝗛𝗲𝘁 𝗷𝘂𝗶𝘀𝘁𝗲 𝗴𝗲𝘀𝗽𝗿𝗲𝗸 𝘃𝗼𝗲𝗿𝗲𝗻
Niet alleen op landelijk niveau kan SCIM-III de kwaliteit van revalidatiezorg verbeteren, ook op patiëntniveau brengt het voordelen met zich mee, vertelt Van Nes. ‘SCIM-III helpt om het juiste gesprek te voeren over verwachtingen, doelen en de voortgang van de revalidatie.’ De meetmethode maakt zichtbaar waar iemand staat en welke vooruitgang realistisch is. ‘Een persoon met een complete dwarslaesie zal niet meer lopen, maar kan wél enorme winst boeken in transfers of zelfstandig functioneren. Je kunt daarbij maat en getal geven: dit is nu je functioneren en we verwachten dat je dit niveau van zelfstandig functioneren kan bereiken.’

Als straks genoeg data verzameld is, kan dat gesprek nog beter worden ondersteund, vertelt ze verder: ‘Dan kunnen we ook laten zien hoe groot de kans is dat je bepaalde doelen behaalt, gebaseerd op landelijke of zelfs internationale data. We kunnen dan data van duizenden vergelijkbare patiënten gebruiken om samen met de patiënt passende keuzes te maken.’

𝗧𝗼𝗲𝗸𝗼𝗺𝘀𝘁
Als de pilot succesvol blijkt, volgt de implementatiefase. Dan wordt de uitkomstmaat opgenomen in de kwaliteitsregistratie en zijn alle centra die de betreffende zorg leveren verplicht deze data aan te leveren. Via dashboards en spiegelgesprekken worden de uitkomsten vervolgens gebruikt om doorlopend te leren van elkaars ervaringen en resultaten. Dat moet leiden tot betere zorg voor patiënten, meer inzicht voor behandelaren én een doelmatige inzet van mensen en middelen binnen de revalidatiezorg. Fanchamps: ‘Dat is wat we uiteindelijk willen bereiken: de dwarslaesiezorg op landelijk niveau verbeteren aan de hand van inzichten uit de data.’

𝘚𝘵𝘪𝘤𝘩𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘙𝘦𝘷𝘢𝘭𝘪𝘥𝘢𝘵𝘪𝘦 𝘐𝘮𝘱𝘢𝘤𝘵 𝘰𝘯𝘵𝘸𝘪𝘬𝘬𝘦𝘭𝘵 𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘩𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘭𝘢𝘯𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘬𝘸𝘢𝘭𝘪𝘵𝘦𝘪𝘵𝘴𝘳𝘦𝘨𝘪𝘴𝘵𝘳𝘢𝘵𝘪𝘦𝘴 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘦 𝘮𝘦𝘥𝘪𝘴𝘤𝘩 𝘴𝘱𝘦𝘤𝘪𝘢𝘭𝘪𝘴𝘵𝘪𝘴𝘤𝘩𝘦 𝘳𝘦𝘷𝘢𝘭𝘪𝘥𝘢𝘵𝘪𝘦. 𝘙𝘦𝘷𝘢𝘭𝘪𝘥𝘢𝘵𝘪𝘦 𝘐𝘮𝘱𝘢𝘤𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘻𝘢𝘮𝘦𝘭𝘵 𝘦𝘯 𝘢𝘯𝘢𝘭𝘺𝘴𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘶𝘪𝘵𝘬𝘰𝘮𝘴𝘵𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘣𝘦𝘩𝘢𝘯𝘥𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯, 𝘻𝘰𝘥𝘢𝘵 𝘳𝘦𝘷𝘢𝘭𝘪𝘥𝘢𝘵𝘪𝘦-𝘪𝘯𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘩𝘶𝘯 𝘳𝘦𝘴𝘶𝘭𝘵𝘢𝘵𝘦𝘯 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘨𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦𝘯, 𝘷𝘢𝘯 𝘦𝘭𝘬𝘢𝘢𝘳 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘭𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘬𝘸𝘢𝘭𝘪𝘵𝘦𝘪𝘵 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘳𝘦𝘷𝘢𝘭𝘪𝘥𝘢𝘵𝘪𝘦𝘻𝘰𝘳𝘨 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘣𝘦𝘵𝘦𝘳𝘦𝘯.

Adres

Oudlaan 4
Utrecht

Openingstijden

Maandag 08:30 - 17:00
Dinsdag 08:30 - 17:00
Woensdag 08:30 - 17:00
Donderdag 08:30 - 17:00
Vrijdag 08:30 - 17:00

Telefoon

+31302739384

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Revalidatie Nederland nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Bedrijf

Stuur een bericht naar Revalidatie Nederland:

Snelkoppelingen

Delen

Sportscholen in de buurt