23/05/2026
“Holy crap, wat was het een feestje.”
Dat zei ik letterlijk tegen de microfoon toen ik net thuiskwam van de live dag met mijn groep.
Vijf vrouwen. Drie maanden samen. En een verbondenheid die ik van tevoren wel had bedacht… maar die in het echt iets deed wat ik niet in woorden had kunnen vangen.
Er is gelachen. Gehuild. Geproost in de zon.
Eén deelnemer heeft haar haar afgeschoren. Een ander deed bij ons haar haarwerk af - een enorme doorbraak, en waanzinnig inspirerend en ontroerend om te zien. Weer een ander beklimt nu gewoon waaiende torens, met haar haren los.
Doorbraken waar ze drie maanden geleden nog niet van durfden dromen.
En ik? Ik stond aan de kant te kijken (mijn lievelingsplek, ook als ik zelf een feestje geef) en pinkte een traantje weg. Want mooier beter en meer bijzonder had ik het me niet kunnen voorstellen ❤️
Ik zit nog zó lekker in het gevoel dat ik meteen een korte podcast aflevering heb opgenomen. Vers van de dag zelf. Over wat er gebeurt als vrouwen met alopecia drie maanden samen optrekken en hun haarverlies écht onder ogen komen.
Wil je horen hoe zo’n dag voelt van mijn kant?
👉 🎙️Reageer met PODCAST voor de link in je DMs. (10 min en ja, je hoort dat ik er nog vol van zit.)