28/08/2019
Vandaag hebben wij afscheid genomen van teamgenoot, coach, en na het stoppen met ijshockey, regelmatig bezoeker bij onze wedstrijden Eugène Maessen.
Toen ik begon met ijshockey was Eugène nog actief speler, en een hele fanatieke.
Na ruim een jaar trainen speelde ik mijn eerste competitiewedstrijd in Amsterdam.
Dit was ook het moment dat Eugene stopte met spelen en coach werd. Een coach die wist wat we nodig hadden.
Eugène was in staat om de rust in de groep te houden; tussen alle meningen en adrenaline was hij onze rots in de branding. De rust zelve en altijd in staat de boel te relativeren en de sfeer er in te houden. En dat met een glimlach.
Ook hielp hij onze captain Bart en mij als teamleider met de lastige gesprekken en beslissingen die er soms genomen moesten worden. “Ik neem dit wel op mij, jullie moeten nog met elkaar hockeyen” was het antwoord dan.
Na het stoppen als coach kwamen we hem regelmatig tegen in het Sportiom tijdens de thuiswedstrijden. In het begin van dit jaar hebben we elkaar nog uitgebreid op de tribune gesproken. Zo vertelde hij mij dat het weer goed ging met zijn vrouw. En zoals altijd toonde hij veel interesse in mij en hoe het met mijn vrouw, kinderen en op het werk ging. In het gesprek gaf Eugène wat bemoedigende woorden, tips voor het leven en een analyse van de nieuwe, en vooral ook jongere spelers van ons team , hebben we nog met een paar man een biertje gedronken.
Ongelooflijk dat aan dit alles nu zo abrupt een eind is gekomen.
Eugene we zullen je missen.
Namens het hele Red Eagles M@DS team