Orion 7

Directions Website Contact the business

Orion 7 Sterrenensemble van getalenteerde en minder getalenteerde voetballers

05/09/2020

Aan elk tijdperk komt een eind. Na drie jaar schitteren op sportpark Mariënbosch hangen de mannen van Orion 7 hun voetbalschoenen aan de wilgen.

Een greep uit de hoogtepunten:
- Jesper scoort drie eigen doelpunten in twee wedstrijden
- Orion 7 wint met 17-1 van Quick 3. De tegenstander brengt een wisselspeler in die zijn spijkerbroek nog aan heeft
- De moeder van Axel komt kijken
- Doelman Cas Menger houdt in de wedstrijd tegen Victoria de nul
- Erik verzaakt omdat het door zijn vrijgezellenfeest “er niet in zit dat hij (op het veld) gaat staan”
- Jesper trakteert op Jodenkoeken vanwege een overwinning
- De buikschuiver van Bob door de kantine
- Het wekelijkse samen douchen
- De geboorte van twee Orion 7-baby’s
- Bob heeft twaalf vloertjes gelegd
- Cas zegt twee jaar lang dat ‘ie gaat stoppen maar doet het niet.
- Nog een keer de buikschuiver van Bob door de kantine

De mannen zullen komend seizoen hun geluk beproeven in de zaal, onder de vlag van Mercedes-Benchwarmers. Een lager minimum aan benodigde spelers, een kleiner speelveld (dus minder lopen?) en geen last van slecht weer; daar zal niemand over klagen.

Volg de pagina van Mercedes-Benchwarmers om op de hoogte te blijven van alle rare capriolen en flauwe stukjes.

Spelers, supporters, Orion, Jopie, spelersvrouwen en vage scharrels: bedankt voor de support!

14/05/2020

In deze voetballoze coronatijd biedt Orion 7 u een stukje voetballiteratuur:

De keeper die wil stoppen

De bal doet het net opbollen en de tegenstander rent juichend naar zijn teamgenoten. De verdedigers kijken verslagen toe. Enkele minuten geleden leek zijn ploeg nog terug te komen in de wedstrijd, maar deze tegengoal maakt aan alle illusies een eind. Onnodig balverlies op het middenveld, geklungel in de verdediging en vervolgens de bal die door zijn handschoen glipt. Het is koud en het motregent. Bijna de hele wedstrijd heeft hij niks te doen en als het er op aankomt gaat het mis.

Verslagen zit de keeper op de grond. De doffe klap van zijn handschoen op het kunstgras klinkt minder hard dan hij had verwacht. Theatraal trapt hij tegen de doelpaal en vloekt hardgrondig, luid genoeg zodat iedereen het kan horen. “Elke keer weer het hetzelfde gezeik!” schreeuwt de keeper. “Altijd te weinig spelers! Altijd kutweer! Ik ben er klaar mee, ik stop er mee!”

(…)

Een week later ploft de sporttas van de keeper op de grond van de grijze tegels van de kleedkamervloer. Met een zucht gaat hij zitten. “Brak?”, vraagt een teamgenoot? “Ja man, helemaal naar de tering.”

(…)

De geur van dampende broodjes bal vult de kantine. Zijn handen trillen nog lichtjes als hij de kan bier in de glazen leegschenkt, maar al minder dan vanochtend. Ook de ergste vermoeidheid is verdwenen. De keeper neemt een slok van zijn bier en denkt tevreden terug aan de gewonnen wedstrijd. De tegengoal viel niet te voorkomen. Een medespeler maakt een grap over iemands moeder. Misschien ga ik toch nog even door, denkt de keeper.

01/03/2020

Brakkenstein 5 - Orion 7

De onvermijdelijke uitwedstrijd tegen koploper Brakkenstein 5 stond op het programma.

Het contrast kon haast niet groter zijn. Orion 7 had met moeite 11 speler op de been weten te krijgen, die door de huidige vormcrisis maar weinig gemotiveerd waren. Sommigen hadden nog wat pijntjes, anders waren brak en een enkeling had dankzij een bezoek aan een technofeest nog niet geslapen afgelopen nacht. Oudgediende Tim Mares zou Orion uit de brand helpen, maar had zich verslapen (de wedstrijd was om 12:00). Terwijl Erik zoals gebruikelijk onder de warming-up probeerde uit te komen, liep de rest een paar keer het veld op en neer en speelde het in groepjes ongeïnspireerd de bal rond.

Brakkenstein 5 daarentegen straalde (althans voor kelderklassenniveau) professionaliteit uit. Het team werd geleid door een coach met een lange zwarte jas aan met op de borst zijn initialen gestikt, bij de warming-up werd een oefening gedaan waar zelfs pionnetjes en hesjes aan te pas kwamen en op een digitaal scorebord werd – pijnlijk genoeg voor Orion – de score bijgehouden.

De kleedkamers op sportpark Brakkenstein waren kleedkamers zoals kleedkamers horen te zijn: een bruine tegelvloer, grijze bakstenen wand, donkerhouten bankjes en drie douches uit het plafond. Omdat een raam kapot was, was deze afgeplakt met een blauwe vuilniszak en duct-tape. Het was er net iets te koud.

In de rust werd een tactisch meesterplan bedacht: de nieuwe aanwinst Lars Götz zou de wendbare middenvelder met nummer 18 volgen alsof het zijn schaduw was, constant in de weg lopen en vreselijk op zijn zenuwen werken. De middenvelder zou vannacht meermaals badend in het zweet wakker moeten worden, uit angst dat Lars tussen zijn vrouw en hij in zou liggen. Zo zou het spel van Brakkenstein ontregeld moeten worden. Toen het veld weer betreden werd, bleek de middenvelder echter gewisseld te zijn. Weg tactiek.

Na de wedstrijd werd in de kantine van Brakkenstein onder aanvoering van wie anders dan Bob Versteegen een heuse tafeltap besteld. Inderdaad, dit was een stellage met een compartiment met vijf liter bier en drie taps, zodat iedereen zijn eigen biertjes kon tappen. Was dit om zijn twee eigen doelpunten – een evenaring van het record van Jesper – te compenseren? Hoe dan ook lieten de pilsjes en de broodjes bal zich goed smaken, inmiddels vergezeld door Bob’s vrouw Syl en dochter Sara. Wist u dat de twee maanden oude Sara, in tegenstelling tot menig Orion-speler, sinds winterstop bij alle derde helften aanwezig is geweest?

De uitslag van de wedstrijd was overigens 6 – 0 voor Brakkenstein, maar dat terzijde.

16/02/2020

Nederlaag ondanks sterke derde helft van Orion 7

NIJMEGEN - Terwijl een stevige wind door de Nijmeegse bomen woei, fietsers een zware rit bezorgde en een groenblauwe vuilnisbak over het terras van het clubhuis van Orion deed schuiven, was het eindelijk zover: de eerste wedstrijd van Orion 7 na de winterstop. Dat drie keer ook voor Orion 7 scheepsrecht is, bleek vandaag wel. De vorige twee wedstrijden waren achtereenvolgens wegens een gebrek aan spelers en een hevige storm afgelast. De tegenstander was vandaag Woezik 5.

De ziekenboeg van Orion was inmiddels bijna groter dan het aantal nog f***e spelers. Gescheurde kruisbanden, kapotte knieën gebroken middenvoetsbeentjes hadden weinig van de selectie over gehouden. Het was dan ook geen slechte zaak dat met Jordi de Lange, Cas Wils en Lars Götz (wiens moeder vandaag jarig is, felicitaties aan Patricia) drie nieuwe versterking waren gecontracteerd. Allen zouden vandaag hun debuut maken. Ook routinier Tim Mares was gisteravond door Toine in de kroeg overgehaald om mee te doen en zou zijn rentree maken in het oranjewit.

De man of the match was zonder twijfel de wind. De stevige wind zorgde ervoor dat met name rechtsback Gudo en de linksbuiten van Woezik flink aan de bak moesten, want alle ballen waaiden in hun richting. Ook verzocht Woezik tevergeefs met steekballen haar aanvallers te bereiken, maar waaiden alle ballen linea recta over de achterlijn of in de handschoenen van Orion-keeper Cas Menger. Aan de andere kant van het veld probeerde Sam de Haas de bal aan te nemen met de borst waar deze drie meter verderop belandde en was het telkens voor iedereen een verassing waar de bal zou belanden.

Ondanks dat Orion absoluut geen slechte wedstrijd speelde, keek het, zoals zo vaak dit seizoen, met de rust tegen een achterstand aan. Bij het eerste tegendoelpunt waaide een voorzet zomaar in voeten van een Wijchenaar die gedecideerd afdrukte. Bij de tweede keer werd weer eens door de defensie van Orion heen geslalomd alsof het pionnen waren (zoals Evert ten Napel dat zo mooi zegt) en gescoord.
Na de rust had Orion de wind letterlijke en figuurlijk mee. Het domineerde, zette Woezik flink onder druk en creëerde kans na kans. Wonder boven wonder kreeg het er de bal er niet in. Tim Mares wist zelfs een 1-op-1 kans vakkundig om zeep te helpen.

Zoals dat in het voetbal meestal gaat als je zelf de kansen verprutst, scoort de tegenstander wel. Orion 7 maakt het echter wel heel bond en kreeg het deksel maar liefst drie keer op de neus, vanzelfsprekend drie keer na een omschakeling. Het was wel mooi om te zien dat de oranjewitten de hele wedstrijd keihard bleven strijden en gretig op zoek gingen naar een doelpunt, alsof er nog iets te halen viel. Helaas spatte deze droom ook uiteen.

Ondanks de geflatteerde 5 – 0 nederlaag was er wel een stijgende lijn te zien in het spel van Orion 7. Deze lijn werd doorgezet en dat resulteerde in een uitstekende derde helft. De volgende wedstrijd is op 1 maar tegen Brakkenstein 5, komt dat zien!

15/12/2019

Orion 7 pak punt in extremis

Er zijn maar weinig teams die evenveel spelers op de bank hebben zitten als supporters op de tribune. Bij Orion 7, dat vandaag op het hoofdveld mocht aantreden tegen DVSG 2, was dit wel het geval: nul spelers en de bank en nul mensen op de tribune. De enige wissel die het wel had (Remy Beulen), stond met een brace om de knie te vlaggen.

De wedstrijd begon zoals we van Orion 7 gewend zijn. Al binnen enkele minuten kwam tegenstander DVSG 2 op voorsprong via een hoekschop die in het doel zwabberde. Dat doelman Cas Menger hierbij ernstig werd gehinderd, was door de dienstdoende scheidsrechter niet voldoende aanleiding om de goal af te keuren. DVSG breidde nog voor rust de score uit naar 2 – 0, na slordigheden aan de kant van Orion.

De aanvallen van Orion waren niet meer dan speldenprikjes. Het wedstrijdbeeld werd vooral getypeerd door onnodig balverlies, slechte passes en andere knulligheden. Tot overmaat van de ramp moest Axel Wolsink ook nog geblesseerd het veld verlaten, nadat hij verkeerd op zijn voet landde. De eigenlijk ook geblesseerde Remy Beulen kwam het veld in voor Axel en Axel nam al strompelend de rol van grensrechter op zich.

Terwijl Axel met een zak ijs op zijn voet in de dug-out plaatsnam, was in de persoon van terreinmeester Jopie Sünnen een nieuwe grensrechter gevonden. Dat Jopie een veelvoud aan talenten heeft, zal voor niemand een verassing zijn. Dat hij naast terreinbeheerder en begenadigd darter ook een uitstekende grensrechter is, daar zal na vanmiddag ook niemand meer aan twijfelen.

Met Jopie langs de lijn begon Orion 7 de tweede helt furieus. Het was geen schim meer van het machteloze en ongeïnspireerde elftal van de eerste helft en sneed door de defensie van DVSG alsof er een koud kratje pils op de achterlijn stond te wachten. Dit leverde al binnen een paar minuten een strafschop op toen een veelbelovende aanval op onreglementaire wijze werd gesmoord. Remy Beulen schoot vanaf elf meter gedecideerd de aansluitingstreffer in de touwen.

Hoewel Orion naarstig op zoek was naar de gelijkmaker, scoorde DVSG aan de andere kant. Een sliding van Aan-Age Dijkstra, waarmee hij ternauwernood een één-op-één kans met de doelman wist te voorkomen, werd door de scheidsrechter als een overtreding beoordeeld waardoor ook DVSG mocht aanleggen voor een penalty. Deze werd door de Groesbekers benut.

Alsof de ziekenboeg nog niet groot genoeg was, nam het blessureleed van Orion 7 in rap tempo toe. Na een flinke zaag rolde Bob Versteegen kermend van pijn over de grond en nam hij noodgewonden en met tegenzin de rest van de wedstrijd de positie van hangende spits in. Cas Menger brak niet veel later zijn pink en verliet al vloekend en tierend het veld, waarna Bob de plek in het doel overnam en Orion met een man minder verder moest. Het goede nieuws was dat het maatje M keepersshirt van Cas de iets forsere Bob ietwat aan de strakke kant was, wat voor een komisch aanzicht in de het doel zorgde.

Desondanks wist Orion zich al strijdend naar de aansluitingstreffer te knokken, die van de voet van Wouter Vos kwam. Toen aan het einde van de wedstrijd DVSG na de zoveelste overtreding een gele kaart kreeg en tijdelijk met tien man verder moest, voerde Orion 7 de druk nog verder op. In de allerlaatste minuten van de wedstrijd schoot Remy Beulen na een uitdraaiende fraaie trap en matig wegwerken van de tegenstander de bevrijdende gelijkmaker in het doel. De verdediger van DVSG die de bal niet wist weg te werken stortte na het eindsignaal verslagen ten aarde op het kunstgras. Naar verluid ligt hij er nog steeds.

Het is maar goed dat het winterstop is, want inmiddels zijn er meer geblesseerde dan f***e spelers bij Orion 7. De eerstvolgende wedstrijd is weer op zondag 2 februari, thuis tegen Union 3. VIP van de maand is niemand minder dan Jopie Sünnen.

08/12/2019

Orion 7 onderuit in spannende burenruzie

NIJMEGEN - Hoewel de zon nog maar amper aan de horizon was verschenen en de meeste mensen nog in bed lagen, stond in alle vroegte de derby tussen Trekvogels 6 en Orion 7 op het programma. In de kleedkamer van Orion heerste een slaperige en chagrijnige sfeer, die Bob Verstegen tevergeefs probeerde te doorbreken door een diverse kerstliedjes af te spelen met zijn telefoon. Nee, van half tien ’s ochtends voetballen wordt niemand blij.

Zoals gebruikelijk had Orion met moeite elf min of meer f***e spelers op de been weten te krijgen. Onder meer een vakantie aan de rode zee, een verjaardag van een peetzoon en broze knieschijven maakten het voor de technische staf geen moeilijke keuze om te bepalen wie er wissel zou staan: die was er niet. Doordat de vrouw van Bob vandaag ook zomaar eens een dochter op de wereld kon zetten, was het extra spannend of de wedstrijd ook met elf man geëindigd zou worden. Het was aan de aanwezigheid van de langdurig geblesseerde Steef Dirkse te danken dat Orion een grensrechter kon leveren.

Terwijl de grijze wolken en lichte motregen sportpark de Kwakkenberg in een droevige ambiance hulde, ontwikkelde zich een spannende wedstrijd tussen de twee rivalen. Beide teams probeerden met positiespel en al combinerend door de defensie van de tegenstander te breken. Tussendoor werd, zoals een echte derby betaamt, snoeihard gezaagd. Het was uiteindelijk Orion dat als eerste succesvol was en dankzij een doelpunt van Axel Wolsink met een voorsprong aan de thee ging.

Na rust kwamen, ondanks de geleverde strijd van de mannen in het oranje, de Trekvogels op gelijke hoogte dankzij een arbitrale dwaling. Na een fabuleuze crosspass werd vanaf de rechterflank de bal strak voorgetrokken en tot doelpunt gepromoveerd. Dat de rechtsbuiten van de Trekvogels de bal daarbij met de hand aannam, werd tot ontsteltenis van de spelers van Orion door de scheidsrechter niet gezien.

Met name Wouter Vos trok zich de soms ietwat dubieuze beslissingen van de scheidsrechter erg aan en werd vanwege zijn commentaar op de leiding tijdelijk van het veld gestuurd. Echter wist aanvoerder Bob de scheidsrechter op wonderbaarlijke wijze met een sterk staaltje retoriek op andere gedachten te brengen, waardoor Vos in het veld mocht blijven.

Het mocht echt niet baten: niet veel later kwamen de Trekvogels alsnog op voorsprong. Orion streed voor wat het waard was en Sam de Haas had de grootste kans om de oranjewitten aan een punt te helpen, maar faalde één op één met de doelman jammerlijk.

Het was uiteindelijk een klein wonder dat de score niet hoger uitviel. De spits van de Trekvogels kreeg vanaf de penaltystip de kans om de Orion meer pijn te doen, maar nam de slechtste strafschop uit de geschiedenis van het voetbal: zonder kracht en overtuiging en recht door het midden. Toen hij van dichtbij uit de rebound de kans kreeg om zijn falen te herstellen, presteerde hij het de bal over het doel te schieten. Vlak voor tijd werd de Trekvogels nog een loepzuiver doelpunt door de neus geboord doordat grensrechter Steef zonde twijfel vlagde voor buitenspel.

Remy Beulen slaagde er niet in de negentig minuten vol te maken en moest met hoofdletsel van het veld. Dokter Gudo Borgerink, doordeweeks huisarts en in het weekend flankenflitser bij Orion 7, had zijn diagnose snel gesteld en hechtte het achterhoofd van Remy vakkundig weer aan elkaar.

Gelukkig volgende week weer gewoon om 12:00 uur ’s middags. Komt dat zien!

08/12/2019
Zondagmorgen voor dag en dauw,Trotseert aan-age weer de kou.‘T giet an?’ Hoor ik u vragen,Nee op een kelderklassetijd bi...
08/12/2019

Zondagmorgen voor dag en dauw,
Trotseert aan-age weer de kou.

‘T giet an?’ Hoor ik u vragen,
Nee op een kelderklassetijd bij trekvogels opdagen.

Met onze Viking voorop in de strijd,
Is er geen tegenstander die ons niet benijd.

Aanvang wedstrijd 9:30

01/12/2019

Wedstrijdverslag in dichtvorm

Met een oranje bal op een wit veld
Waren drie punten het enige dat telt
Orion 7 en WVW 2 stonden tegenover elkaar
Het was de wedstrijd van het jaar
Winst was voor Orion al lang geleden
Maar vandaag werd naar de drie punten gestreden

De wedstrijd begon voortvarend, zo bleek
Want met de rust was het WVW dat tegen een 3 – 0 achterstand aankeek
Toine en Axel wisten te prikken
En de tegenstander had eenmaal in het eigen doel lopen mikken

Na de rust liet het klassieke Orion 7 zich weer zien
En liep het te stuntelen als voordien
De tegenstander kreeg te veel ruimte om de helft van Orion te bezoeken
Na de 3 – 1 liep Cas hartsgrondig te vloeken

Onder aanvoering van Sam de Haas
Werd Orion echter weer de baas
Met een mooie dribbel koos hij het hazenpad
En zorgde dat de 4 – 1 in het doel zat

De score werd vervolgens helemaal hoog
Toen via het hoofd van Bas de 5 – 1 binnenvloog
Axel anticipeerde goed op een rebound
En scoorde met de 6 – 1 zijn tweede doelpunt

De drie punten waren binnen
Orion 7 wist eindelijk weer eens te winnen

Sportieve groet van Sint en Piet

Address


Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Orion 7 posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Orion 7:

Shortcuts

  • Want your business to be the top-listed gym/sports facility?

Share