12/05/2026
Vanzelfsprekendheid in relaties.
Het ouder worden gaat gepaard met verandering, transities, transformatie. Het afgelopen jaar is er voor mijzelf en naaste omgeving veel veranderd op het gebied van gezins- en familierelaties. Twee jaar geleden hebben mijn lief en ik op Bali een waterceremonie met een lokale priester ondergaan. Het element water was vanaf dat magische moment alom tegenwoordig in mijn, ons, leven. In een woelige zee hebben we met zuivere intentie en rotsvaste liefde voor elkaar gekozen. We zijn vorig jaar in het huwelijksbootje gestapt en hebben onze steun voor elkaar bekrachtigt. Terwijl onze relatie enorm is gegroeid zijn andere belangrijke relaties bekoeld. De ervaring van diepe pijn in mijn hart was lange tijd een volle aandacht vragend proces dat een groot deel van mijn dagelijkse leven beheerste. Maar ik was geen losse dobber die met de golven meebewoog, want daar was altijd mijn lief die mijn hand stevig vasthield.
En nu wij vorige maand weer terug zijn gekomen van onze huwelijksreis op Bali is de cirkel rond. Een oorlog leek eerst roet in het eten te gooien, maar het is toch gelukt om onze prachtige reis te kunnen maken. Onze prachtig diepe ervaringen in haast 4 weken en vooral de kwaliteit van de relaties met de mensen die wij hebben mogen leggen, vibreren nog na. We zijn diep onder de indruk van de levenswijze en levenshouding van de Balinezen. Hun toewijding aan het goede en erkenning/ontzag van het kwade. Hun vriendelijkheid, dienstbaarheid en groot respect voor de ander. Hun zorg en dankbaarheid voor alle natuurlijke bronnen en verworvenheden. Nietigheid.
Vandaag kreeg ik het inzicht dat mijn aangenomen vanzelfsprekendheid in lange relaties herbezinning nodig heeft. En ik vraag mij af of veel van mijn lijden voorkomen kan worden door geen enkele relatie meer als vanzelfsprekend te beschouwen? Het voelt goed om deze weg in te slaan.
Op naar een nieuwe levensfase met meer onbevangenheid, dankbaarheid, dienstbaarheid, nietigheid in de mooiste zin van het woord.
🙏❤