07/04/2026
Op 2e paasdag was ik bij De Passie met Joost Oomen in Flint Amersfoort.
Wat mij raakte, was niet alleen het verhaal van euthanasie.
Het was de arts. de mens die erbij blijft.
Die het uitvoert, die daarna verder moet.
In het nagesprek werd dat even aangeraakt.
En toch voelde ik: hier wijken we alweer weg.
Alsof het makkelijker is om over euthanasie te praten
dan echt stil te staan bij wat dit doet met degene die het verricht.
Ik schrijf dit met liefde en respect.
Juist daarom.
Want als wij de mens in de arts niet werkelijk zien,
laten we iemand alleen op het diepste punt.