04/10/2026
Week 49
Gisteren was ik bij de kapel in het parco di Turona. Dat park was in ouder dan oudere tijden al een heilige plaats. De Etrusken hadden hier een tempel gewijd aan hun godin van vruchtbaarheid Turan.
Toen de kerk uitbreidde wisten ze de sporen van deze godin door er een kapel ter ere van Maria te maken. De mensen verwisselden de ene godin voor de andere.
Zo ging het natuurlijk op de hele wereld. Veel kerken, kapellen en bedevaartsoorden zijn gebouwd op plekken die al heilig waren voordat er sprake was van Bijbel of Christus.
De plekken waren heilig door de natuur zelf.
Een eeuwenoude eik, een borrelend bron met zuiver water die opwelde uit de aarde, een stille, open plek in het bos. Daar vonden vaak al rituelen en ceremonies plaats.
Daar waar de grens tussen mens en natuur, tussen het alledaagse en het mystieke, dun is. Een plek waar de aarde uitnodigt tot verstilling.
Hoewel ik het je zou aanraden hoef je niet helemaal naar Italië te komen om deze gelaagdheid te voelen:))
In onze eigen natuurgebieden vind je deze plekken. Een oude boom, een plek die anders aanvoelt.
Als je vandaag of morgen de natuur in gaat, vind dan jouw eigen heiligdom.
Zoek de verstilling: Kijk eens of je een plek kunt vinden die op een natuurlijke manier aanvoelt als een tempel. Misschien een kring van bomen, een bijzondere steen of een plek bij het water. In hoekje in jouw tuin…
Een heilige plek is in essentie niets meer dan een plek waar je herinnerd wordt aan wie je bent als je even helemaal stil wordt.
Uit de Whatsappgroep Groen Geluk