Wat zijn de openingstijden?

Dinsdag 09:30 - 12:30 14:00 - 17:00 Woensdag 09:30 - 12:30 14:00 - 17:00

Het RouwKompas

Startpagina
Nederland
Stein
Het RouwKompas

Het Rouwkompas, centrum voor hulpverlening en training bij verlies, rouw en levensvragen.

28/08/2026

De illusie van de verdoving

We leven vaak alsof de dood er niet is. Wij gaan niet dood, tot we te horen krijgen dat het wél zo is. Dan verandert alles. Sommige mensen blijven tot het allerlaatste moment ontkennen. Niet iedereen kan het einde onder ogen zien. Maar als dat wel lukt, brengt dat een heel diepe rust met zich mee. Het verzacht het lijden.

Maar wat als de dood je eigen leven binnenstapt en je de theorie toevallig door en door kent? Laatst vroeg iemand me heel oprecht: "Hoe ga je er nu zelf mee om, als kind van én als therapeut?"

Het was een confronterende vraag, omdat de omgeving soms verwacht dat die professionele kennis je beschermt. Er wordt gedacht dat je er wel 'even snel' doorheen rolt omdat je weet hoe psychologie werkt.
Alsof kennis een soort lokale verdoving is die je immuun maakt voor menselijke pijn.

Maar dat is een misverstand. Kennis is geen schild en het maakt het gemis niet zachter. Het ontkent volledig dat je in de allereerste plaats gewoon een mens bent met verdriet.

Rouw laat zich door niets of niemand regisseren. Je kunt verlies niet oplossen met theorie; je moet er, net als ieder ander, stap voor stap doorheen.

Wat ik uit mijn vak wél meeneem, is het besef dat alles wat ik nu voel er mag zijn. Mijn kennis verdooft de pijn niet, maar helpt me wel om te begrijpen wat er met me gebeurt.

Daardoor raak ik niet in paniek van mijn eigen verdriet. Ik hoef niet te vechten tegen mijn eigen rollen: de therapeut in mij weet hoe het proces werkt, en het kind in mij mag nu gewoon ervaren hoe intens het is.

25/08/2026

Bij rouw gaat het niet om de verstreken tijd, maar om de hoeveelheid ruimte die de rouw heeft gekregen.

25/08/2026

Je kunt zielsveel van iemand houden, en het toch bijna niet meer volhouden.

Als je partner dementie krijgt, verlies je diegene stap voor stap terwijl hij of zij er nog is. Het begint met het zoeken naar de juiste woorden, of het steeds weer vergeten van een afspraak. Maar voor je het weet, ben je dag en nacht aan het zorgen.

Je bent de hele dag aan het corrigeren en geruststellen. Je legt voor de tiende keer uit hoe de afstandsbediening werkt. Je helpt met aankleden, stuurt aan bij het eten en ligt 's nachts wakker omdat je partner dwaalt. Je staat simpelweg nooit meer uit.

En hoezeer je het ook met liefde doet: het put je uit.Misschien reageer je daardoor weleens kribbig. En meteen daarna voel je je schuldig. Je vindt dat je niet moet zeuren, want jouw partner kan er immers ook niets aan doen.

Die zorg gaat altijd door, ook op de momenten dat je er even níét bent. Als je partner op de dagbesteding is, als de thuiszorg het even overneemt, of wanneer de stap naar de verpleegkliniek is gemaakt. Je geeft de controle uit handen, maar de zorgen in je hoofd stoppen niet.

Krijgt mijn partner wel genoeg eten binnen als ik er niet ben? Wordt er wel goed opgelet? Het zorgt voor een constante onrust, waardoor je alsnog niet echt kunt ontspannen. De pijn zit in de dagelijkse, kleine momenten. Die lege blik, de onrust aan tafel, het moment dat je partner je even niet herkent, of het weglopen na een bezoek.

Je bent gaandeweg je vaste ritme en je rol kwijtgeraakt. Je vraagt je af: wie ben ik eigenlijk nog als ik niet meer de hele dag aan het zorgen ben? Je bent niet alleen je partner een stukje kwijt, je bent ook een stukje van jezelf kwijt. In mijn praktijk zie ik hoe verwarrend en zwaar dit levend verlies is.

Het schuldgevoel, de eenzaamheid en de constante twijfel over of je het wel goed doet: het hoort allemaal bij dit afscheid bij leven. Je houdt intens veel van je partner, en tegelijkertijd ben je een mens die ook een eigen grens heeft. Die twee gevoelens bestaan simpelweg allebei, naast elkaar.

Herken je dit? Weet dat je in deze loodzware periode niet alleen hoeft uit te zijn. Soms helpt het al om de spagaat waar je in zit uit te spreken tegen iemand die met je meeluistert. Je bent altijd welkom in de praktijk voor een rustig gesprek en een stukje steun.

20/08/2026

ROUWBEGELEIDING IS EEN VAK GEEN MARKETINGMACHINE.

De laatste tijd kijk ik met stijgende verbazing naar een opvallende trend in de coachingwereld, de opkomst van commerciële opleiders die zich met agressieve marketingcampagnes profileren als dé autoriteit op het gebied van rouw en verlies.

Met dure cursussen en flitsende licentiemodellen beloven ze dat je in een mum van tijd 'expert' bent om rouw, met name op de werkvloer, even op te lossen.Vanuit zakelijk oogpunt heel slim bekeken. Maar vakinhoudelijk geeft het mij kromme tenen.

Als rouwtherapeut en ondernemer weet ik als geen ander dat kwaliteit en gezonde bedrijfsvoering hand in hand gaan. Je kunt niet voor niets werken, of je nu 1:1 gesprekken voert of hoogwaardige online trainingen ontwikkelt. Maar er ligt voor mij een duidelijke, ethische grens.

Het claimen van specialistische deskundigheid via korte trajecten raakt die grens. Waar professionals jarenlang studeren op (post-) hbo- of universitair niveau om de diepe, psychologische lagen van verliesverwerking te begrijpen, lijkt de focus hier te verschuiven van inhoud naar verpakking.

Rouw is complex, rauw en vraagt om gedegen, geaccrediteerde expertise. Het is geen product dat je vermarkt, en geen lineair proces dat je met een snelle managementtool, een tweedaagse bedrijfstraining of kortdurende cursus 'fixt'. Rouw hoeft namelijk niet 'gefixt' te worden, het moet gedragen worden.

Laten we de lat voor rouwzorg hoog houden. Mensen en organisaties in de meest kwetsbare fasen van hun leven verdienen echte, diepgaande expertise, geen snelle marketingbeloftes.

20/08/2026

Als jij wilt praten, maar je partner gaat klussen.

Als je samen een groot verlies meemaakt, kom je er vaak achter dat je allebei heel anders rouwt.Jij wilt praten. Je wilt herinneringen ophalen, huilen en de pijn delen. Maar als je naar je partner kijkt, zie je iets heel anders. Die stort zich op het werk, gaat non-stop klussen of regelt praktische zaken.

Ik hoor geregeld hoe pijnlijk dat is. Je vraagt je af: geeft mijn partner er wel om? Sta ik hier nu alleen in?

Maar praten en werken zijn allebei manieren om met de pijn om te gaan. Bezig blijven is geen onverschilligheid, het is een manier om ermee om te gaan. Net zoals praten dat voor jou is.

Je hoeft het verlies niet op exact dezelfde manier te dragen. Waar het om gaat, is dat je van elkaar accepteert dat je het op je eigen manier doet. Pas dan geef je elkaar de ruimte om er toch samen doorheen te komen.

19/08/2026

'Het is nooit klaar'

Rouw houdt nooit op. Soms schrikken mensen daarvan, vanuit het idee dat het ‘toch ooit een plekje moet krijgen’.

Dat vind ik persoonlijk trouwens een hele vervelende zin, iets een plekje geven. Waar is dat plekje dan? En als je het al überhaupt zou vinden, welk resultaat heeft dat dan? Alsof het dan klaar is en definitief achter de rug. Het is nooit klaar! Integendeel: rouw is pure liefde die met je meereist, zolang je er bent.

De liefde neemt een nieuwe vorm aan, en ja, daar hoort ook nog steeds de pijn van het gemis bij. In welke vorm dat gemis zich ook laat zien.

12/08/2026

Waarom rouw niet kleiner wordt (en dat ook niet hoeft)

"Het slijt wel met de tijd."

Het is een van de meest gehoorde uitspraken na een groot verlies. Maar wie een dierbare verliest, merkt vaak dat de pijn na maanden of zelfs jaren nog net zo rauw kan aanvoelen als in het begin.

Hoe kan dat? De metafoor van 'De bal in de doos' legt dit perfect uit.

Stel je voor dat jouw leven een houten doos is.Binnenin die doos zit een grote rode 🔴 knop: de pijn van jouw verlies.

In het begin valt er een reusachtige bal (het verdriet) in jouw doos. De bal is zo groot dat hij de hele ruimte vult. Bijna elke beweging die je maakt, zorgt ervoor dat de bal tegen de rode knop rolt. De pijn is constant, overweldigend en onvermijdelijk.

Na verloop van tijd denken mensen vaak dat de bal krimpt. Maar dat is niet wat er gebeurt. De bal blijft even groot en de pijnknop blijft even gevoelig.

Wat er wél verandert, is dat de doos groter wordt.
Je leert langzaam weer te ademen. Je pakt een draadje op, drinkt eens koffie met een vriend(in), of beleeft een klein moment van afleiding. Jouw leven groeit heel langzaam om het verdriet heen.

Omdat de doos groter is geworden, heeft de bal meer ruimte. Hij rolt niet meer constant tegen de pijnknop aan. Je hebt weer goede dagen. Maar áls de bal de knop raakt, door een bepaalde geur, een liedje, of zomaar ineens, dan doet het nog precies net zo intens pijn als op dag één. En dat is oké.

Rouwverwerking is niet het verkleinen van je verdriet. Het is het vergroten van je leven, zodat de bal de ruimte krijgt. Je leert het verlies niet loslaten, maar je leert het verlies anders vasthouden.

Herken je deze metafoor in jouw eigen proces? Rolt de bal bij jou momenteel vaak tegen de knop, of merk je dat je doos langzaam groter wordt?

08/08/2026

Een groet uit de hemel? Mooie gedachte....Dag mam....💫💖

29/07/2026

Dank voor de vele steunbetuigingen, bloemen, kaarten en berichtjes na het overlijden en de crematie van mijn moeder. 💖

Als rouwtherapeut weet ik hoe essentieel het is om ruimte te geven aan verlies. Die ruimte neem ik nu ook even voor mezelf.

De praktijk blijft geopend voor bestaande en nieuwe cliënten, maar ik werk de komende weken met een beperkte capaciteit en een flexibele agenda.

Wat betekent dit voor jou?

🔸️ Telefonische Bereikbaarheid: Op dinsdag en
woensdag tot 17.00 uur.

🔸️ Bij geen gehoor: Spreek s.v.p. een voicemail in of
stuur een mail naar [email protected]

🔸️ Reactietijd: Binnen 24 uur

Dank voor je begrip,

Ellen van Uden
Het Rouwkompas

12/07/2026

ROUW IS GEEN KWESTIE VAN 'DEZE DAG EVEN DOORKOMEN'.

Woorden als 'vertrouwen' of 'je moet er gewoon doorheen' schieten nu tekort. Een dag doorkomen is geen kwestie van de uren uitzitten. Het is keihard werken. Het is overleven, minuut voor minuut, terwijl je lichaam en hoofd uitgeput zijn.

Je hoeft nu niet vooruit te kijken. Rouw is geen probleem dat opgelost moet worden, en het is geen ziekte waarvan je moet genezen. Het is het rauwe, pijnlijke gevolg van liefde en verlies, en daar helpt geen enkel stappenplan bij.

Het enige wat er op dit moment toe doet, is dat de pijn er mag zijn, precies zoals die nu is. Je hoeft niet dapper te zijn en je hoeft dit niet te fixen.

Rouwen is geen kwestie van flexibel meebuigen; het is het verdragen van de intensiteit van de pijn, simpelweg omdat ertegen vechten niet kan. Het is keihard overleven. De toekomst is nu onzichtbaar. De pijn van dit moment is het enige dat je echt voelt, en die eist alle ruimte op.

Je hoeft nu niet te bewijzen hoe sterk je bent. Soms is doorademen het enige wat je op dit moment kunt doen.

Heb je behoefte aan een veilige plek waar je niets hoeft uit te leggen en waar je verhaal er gewoon mag zijn? Stuur dan gerust een bericht naar [email protected].

Adres

Suttnerstraat 9
Stein
6171NM

Openingstijden

Dinsdag	09:30 - 12:30
	14:00 - 17:00
Woensdag	09:30 - 12:30
	14:00 - 17:00

Telefoon

+31613509607

Website

http://www.rouwkompas.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Het RouwKompas nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.