Vrijerleven By Corlinda

Startpagina
Nederland
Sprundel
Vrijerleven By Corlinda

Bellen Routebeschrijving Website

Vrijerleven By Corlinda biedt 1:1 begeleiding aan vrouwen die last hebben van chronische stress.

VLBC leert jou d.m.v ademwerk, lichaamsgerichte therapie en CGT hoe jij je kalm en zelfverzekerd kunt voelen. ♥️

21/10/2026

Misschien waren je ouders er wel. Ze zorgden voor je, waren aanwezig en deden wat ze konden.

Maar over je gevoelens praten? Je echt gezien en begrepen voelen? Ruimte krijgen voor wat er in jou omging?

Misschien was dat er niet altijd….

En misschien leerde je daardoor al vroeg om je aan te passen. Om aan te voelen wat anderen nodig hadden. Om niet te veel te vragen en vooral zelf je weg te vinden.

Je hebt je daarin misschien heel goed ontwikkeld.

Je bent zelfstandig, verantwoordelijk en weet vaak precies wat er van je verwacht wordt.

Maar ondertussen kan het lastig zijn om:

* Te voelen wat je zelf wilt.
* Grenzen aan te geven zonder je schuldig te voelen.
* Een keuze te maken die niet iedereen tevredenstelt.
* Je eigen behoeften net zo belangrijk te vinden als die van anderen.

Wat je ooit hielp om je staande te houden, kan je later in je leven juist in de weg gaan zitten.

Je hoeft jezelf niet langer aan te passen om verbinding met anderen te kunnen ervaren.

Je mag leren herkennen wat je hebt ontwikkeld, begrijpen wat eronder ligt en ontdekken hoe je meer vanuit jezelf kunt leven.

Niet door jezelf te veroordelen, maar door met aandacht te onderzoeken wat je nodig hebt.

💡Herken je dit bij jezelf?

Voel je vrij om het hieronder delen, als dat voor jou goed voelt.

14/10/2026

Als je bij mij komt voor een kennismaking of begeleiding, wil ik dat je dit weet.

Je hoeft het niet alleen te blijven dragen.

Je mag even stoppen met zorgen, met doorgaan en met alles proberen vol te houden.

Bij mij mag je landen. Ik luister, ben aanwezig en bied je een veilige plek waar je helemaal jezelf mag zijn.

Samen vertragen we en luisteren we naar wat je adem, je lichaam en je emoties je vertellen.

We doorbreken patronen die je niet langer dienen en werken toe naar meer innerlijke rust, zelfvertrouwen en leven in het moment.

Mijn begeleiding is voor vrouwen die voelen: het mag anders. Die bereid zijn zichzelf écht te ontmoeten.

Van overleven naar vrijer leven.

Met meer vertrouwen in jezelf en ruimte om te genieten van het leven, op jouw manier.

Voel je dat het tijd is voor verandering? Je bent welkom. Stuur me gerust een bericht.

05/10/2026

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat…

…ik ook gewoon kan twijfelen, spanning kan voelen en bang kan zijn om het niet goed te doen.

Dit weekend mocht ik als facilitator assisteren bij de opleiding die ik vorig jaar zelf volgde. Een andere plek dit keer. Niet tussen de studenten, maar naast de begeleiders.

Tijdens een oefening waarin iedereen twee minuten mocht delen met de zin:

“Als je me echt zou kennen, zou je weten dat…”

ging er van alles door me heen.

Wat moet ik zeggen?
Wat zouden ze van mij willen weten?
Wat als ik vlekken in mijn nek krijg?
Wat als ik dichtklap?

En ondertussen voelde ik de fysieke spanning toenemen. Mijn hartslag voelde ik in mijn keel, mijn adem in mijn borst en uiteraard kreeg ik t behoorlijk warm..🥵

Ik besloot mijn gedachten even te parkeren en met aanwezigheid te luisteren naar degene die op dat moment aan het woord was. Tot ik zelf aan de beurt was.

Ik begon niet met een mooi verhaal.
Ik begon met wat ik op dat moment letterlijk in mijn lichaam voelde. Met het erkennen en ruimte maken voor dat deel in mij wat het zo ontzettend spannend vond om gezien en gehoord te worden.

En juist door het te benoemen, zakte de spanning.
En ontstond er ruimte. Ruimte om eerlijk te delen wat er gedeeld wilde worden.

En achteraf voelde ik vooral: tevredenheid.
Omdat ik mezelf niet hoefde te overschreeuwen, te controleren of anders voor te doen.
Ik mocht er gewoon zijn. Met alles wat er op dat moment was. (inclusief rode vlekken dus 😅)

Misschien herken je dat.
Dat je aan de buitenkant heel goed weet wat je doet, maar dat er vanbinnen soms een heel ander verhaal speelt. Ook dan hoef je jezelf niet te fixen.

Soms begint het met één ding:
opmerken wat er nu werkelijk in je gebeurt.

En daar durven blijven. 🤍

Herken je dit? Laat een 🤍 achter of stuur me een DM.

11/09/2026

Vandaag mocht ik een traject afronden met een cliënt. 🌻

En terwijl ik naar haar luisterde, besefte ik nogmaals hoe bijzonder het is om iemand een stukje te mogen begeleiden.

Want de verandering zit soms juist in de kleine dingen.

Waar ze voorheen haar agenda meteen opzij schoof als een vriendin vroeg om te wandelen, kijkt ze nu eerst bij zichzelf: “Past dit voor mij?”

Waar ze eerder haar emoties wegstopte, staat ze zichzelf nu toe om te voelen wat er in haar leeft. En als iemand haar raakt met een opmerking, durft ze daar nu op terug te komen en uit te spreken wat het met haar doet.

Ook naar haar kinderen toe laat ze steeds meer zien hoe het écht met haar gaat. Zonder hen te belasten, maar ook zonder zichzelf langer te verbergen.

En ze maakt bewustere keuzes voor haar eigen rust en balans. Zo is ze gaan solliciteren naar een baan dichter bij huis.

En wat ik misschien nog wel het mooiste vind?
Ze is er nog steeds voor anderen.

Ze heeft geleerd dat ze er voor een ander kan zijn zonder zichzelf te verliezen.

Dat je voor jezelf mag kiezen zonder egoïstisch te zijn.
Dat je emoties er mogen zijn.
Dat je grenzen mag aangeven.
En dat je jezelf serieus mag nemen.

Misschien is dat wel waar dit traject uiteindelijk over ging:

thuiskomen bij jezelf.
Voelen wat je nodig hebt.
Ruimte innemen.
En steeds opnieuw kiezen voor wat klopt voor jou.

Aan het einde van onze laatste sessie kreeg ik een cadeautje. Ontzettend lief. Maar haar grootste cadeau voor mij was eigenlijk iets anders:

Het vertrouwen dat ik nu bij háár zie.

Ik ben dankbaar dat ik een stukje met haar mee mocht lopen. 🤍

Dit verhaal deel ik uiteraard alleen met toestemming en zonder herkenbare persoonsgegevens.

Wil je weten wat lichaamsgericht coachen en ademwerk voor jou kunnen betekenen? Stuur me gerust een berichtje.

07/09/2026

Misschien is de volgende stap in mijn groei wel… niets doen.

Dat klinkt bijna tegengesteld aan hoe ik jarenlang heb geleefd.

Ik stond altijd aan. Dingen oplossen. Vooruitdenken. Hard werken. Doorgaan. En als iets spannend of moeilijk voelde, was mijn eerste reactie vaak: nóg meer doen.

Ook het afgelopen jaar heb ik ontzettend veel geleerd en ben ik enorm gegroeid. En juist daardoor merkte ik iets op: Soms maak ik van groei opnieuw een prestatie.
😮‍💨

Alsof ik mezelf steeds moet bewijzen dat ik veranderd ben. Dat ik sterker ben. Dat ik dingen aankan. Dat ik oude situaties nu wél aan kan gaan. Maar misschien hoeft dat helemaal niet.

Ik hoef niet terug naar mensen uit mijn verleden om te bewijzen dat ik niet meer klein word.

Ik hoef mezelf niet steeds opnieuw uit te dagen om te kunnen constateren dat ik gegroeid ben.

En ik hoef ook niet iedere keer dat ik spanning voel, iets te gaan oplossen.

Misschien is vertrouwen juist: weten en voelen dat ik veranderd ben, zonder dat ik het hoef te demonstreren.

Dat ik iets niet doe, terwijl ik het vroeger misschien wél zou hebben gedaan.
Dat ik een grens laat staan.
Dat ik een dag minder werk.
Dat ik niet meteen reageer op de onrust in mijn hoofd.

Dat ik niet méér hoef te leren omdat er even angst opkomt. Dat ik mezelf kan voelen en kan denken:
Het is goed. Er is genoeg. Ik hoef nergens naartoe.

Dat is voor mij op dit moment misschien wel een veel grotere vorm van groei dan nóg een stap zetten.

Niet meer durven. Maar mezelf vertrouwen wanneer ik iets niet doe.

En misschien herken jij dat ook.
Dat je zo gewend bent geraakt aan ‘aanstaan’, dat stilstaan bijna spannender voelt dan doorgaan.

Misschien is dat dan precies waar iets nieuws mag ontstaan. 🤍

01/09/2026

“Zal ik deze foto wel plaatsen? Hij is niet goed genoeg…”

Heel eerlijk?

Ik heb jarenlang bijna alles wat ik deed langs die meetlat gelegd. Het kon altijd beter.

Hoe ik eruitzag, kon ik eindeloos bekritiseren voordat ik een foto durfde te plaatsen. Contact maken met anderen? Liever niet. Eerst de kat uit de boom kijken. En misschien, als ik me veilig genoeg voelde, durfde ik iets te zeggen.

Als iemand me iets vroeg, voelde ik me vanbinnen ongemakkelijk. Mijn gezicht werd rood en vlekkerig.
Ik sloeg dicht. Of ik gaf het antwoord waarvan ik dacht dat de ander het wilde horen.

Ondertussen stond mijn hoofd nooit stil.
Die kritische stem was er altijd.

Je doet het niet goed genoeg.
Je ziet er niet goed genoeg uit.
Wat zullen ze wel niet denken?

Ik werd er gek van. Dus wat deed ik?

Ik ging nog harder mijn best doen. Meer sporten.
Gezonder eten. Harder werken. Meer mijn best doen.
Meer controle.

Alles om maar niet te hoeven voelen wat eronder zat:
De overtuiging dat ik niet goed genoeg was.

Maar hoe harder ik probeerde mezelf te verbeteren, hoe meer spanning en vermoeidheid ik voelde.

Ik wilde me zo graag kalm voelen. Tevreden zijn met mezelf en trots zijn op wie ik was. Gewoon mezelf kunnen zijn zonder mezelf voortdurend te beoordelen.

Lange tijd bleef ik het antwoord steeds buiten mezelf zoeken. Ik wist niet beter. Terwijl ik uiteindelijk iets heel anders mocht leren: niet hoe ik mezelf nóg beter kon maken, maar hoe ik in verbinding met mezelf kon blijven in ieder moment zonder mezelf voortdurend te bekritiseren.

En misschien is dat wel waar innerlijke rust zelfvertrouwen ontmoet. Niet bij nooit meer onrust ervaren. Maar bij jezelf niet langer afwijzen zodra je onrust ervaart. 🤍

Dus ja… ik plaats deze foto. Niet omdat hij perfect is.

Maar omdat ik niet meer wil wachten tot ik perfect genoeg ben om zichtbaar te mogen zijn.

Herken jij die kritische stem die altijd zegt dat het beter kan?
Vertel het me hieronder > je bent echt niet de enige.

24/08/2026

Dit is voor mij een ultiem geluksmoment 🐕

Even zitten.
Mijn hand op Sengo.
Voelen hoe zacht zijn vacht is.
Zijn warmte onder mijn hand.
En merken dat mijn adem vertraagt en mijn hoofd stiller wordt.

Geen oefening. Geen techniek. Geen “ik moet ontspannen”. Gewoon even zijn. Aanwezig zijn in het moment. Geen telefoon, geen tv, geen mensen, geen afleiding. Alleen ik en hij, de vogels, de wind en dit moment.

Ik merk steeds opnieuw hoe waardevol zulke kleine momenten voor mij zijn. Juist omdat ik in mijn werk als ademtherapeut en lichaamsgericht coach zoveel bezig ben met voelen, vertragen, afstemmen en aanwezig zijn.

En misschien is dat wel iets wat ik mezelf ook steeds opnieuw mag herinneren: ik hoef niet altijd iets te doen om goed voor mezelf te zorgen. Soms is aanwezig zijn al genoeg.

Wanneer was jij vandaag even écht aanwezig in je lichaam?

15/07/2026

Je denkt dat je gewoon een zorgzaam persoon bent.
“Ik ben gewoon zo”…

Dat je altijd klaarstaat.
Dat je rekening houdt met anderen.
Dat je nu eenmaal een groot hart hebt.
Je bent er zelfs trots op…..

Maar wat als jouw zorgzaamheid niet alleen uit liefde komt?

Wat als je ooit onbewust hebt geleerd:

* Als ik voor anderen zorg, hoor ik erbij.
* Als ik mezelf wegcijfer, voorkom ik afwijzing.
* Als ik de ander tevreden houd, ben ik veilig.

Dan is zorgen geen vrije keuze meer.

Je voelt feilloos aan wat anderen nodig hebben.
Je lost problemen op voordat iemand erom vraagt.
Je neemt verantwoordelijkheid voor gevoelens die niet van jou zijn.

Niet omdat je dat graag wilt.

Maar omdat jouw zenuwstelsel heeft geleerd dat dit de manier is om verbinding te houden.

En daar betaal je een hoge prijs voor.

Je raakt uitgeput. Je verliest jezelf.
En de ander leert steeds meer op jou te leunen.

Dat is alles behalve een gezonde verbinding.

Dat is een patroon waarin jij jezelf steeds verder kwijtraakt…

De vraag is daarom niet: ”Hoe kan ik minder zorgen?”
De echte vraag is:
“Waar ben ik bang voor als ik stop met zorgen?”

Want pas als je dát durft aan te kijken, wordt zorgen weer een keuze in plaats van een overlevingsstrategie.

❣️Ik ben benieuwd: Wat is voor jou moeilijker:
‘nee’ zeggen of iemand teleurstellen?

07/07/2026

Kort geleden deelde ik dat ik iets had meegemaakt dat zo onwerkelijk voelde dat ik tijd en ruimte nodig had om te ademen.

Na gesprekken met dierbaren en een online ontmoeting met een professional, was er afgelopen zondag een moment van samenzijn rondom wat er gebeurd was. Toen ik aankwam, voelde ik direct hoe mijn lichaam reageerde. Mijn hart ging sneller kloppen, mijn ademhaling veranderde en even leek het alsof ik weer terug was in dat eerdere moment.

Door bewust te blijven ademen, de grond onder mijn voeten te voelen en aanwezig te blijven in het hier en nu, merkte ik langzaam dat de spanning zakte. Ik kon voelen hoe intens het toen was, terwijl ik tegelijkertijd wist: dat was toen, dit is nu.

Er was ruimte voor gesprek, voor stilte en voor alles wat gevoeld mocht worden. Samen plantten we een boom met een bijzondere betekenis — een symbool van herinnering, groei en leven dat doorgaat.

Alle emoties zijn voorbijgekomen en mochten er zijn. Ik ben dankbaar dat ik aanwezig ben geweest en dit moment heb mogen meemaken. Ik draag het met me mee, in donker en in licht.

Wat je overkomt in dit leven is niet altijd iets waar je voor kiest. Hoe je ermee omgaat, daarin ligt je kracht.

Adem, leef en voel. 🌱

Adres

Sprundel
4714RT

Telefoon

+31615090747

Website

http://www.bycorlinda.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Vrijerleven By Corlinda nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Wilt u dat uw bedrijf hét hoogst genoteerde sportschool in Sprundel wordt?