30/04/2025
We zaten een paar dagen in een chaletje op een vakantiepark. Op dat moment regende het, dus de kinderen waren lekker binnen. De één zat te Netflixen onder een dekentje, de andere twee waren in Roblox een hele eigen wereld aan het bouwen en waren het regelmatig even niet eens met elkaar.
En ik? Ik voelde dat mijn hoofd langzaam uitging.
Het ‘moeten’ was er even af. Geen sessies, geen volle agenda. Ik wist dat er van alles lag wat ik zou kunnen doen. Misschien ook wel moest doen. Maar ook even niet wilde.
En ergens voelde dat oké, alsof het ook even gewoon vakantie mag zijn. Maar ook zeker dubbel, want ik wíl wel, én ik wil nog zoveel.. Groeien, bouwen en doorpakken.
Maar eigenlijk was ik ook gewoon moe. Moe van het doorpakken, jongleren met alle ballen en ondertussen mezelf niet uit het oog proberen te verliezen. En ook dat was daar én is nog steeds gewoon oké.
Niet alles hoeft altijd vandaag, soms is stilstaan precies wat nodig is om straks weer vooruit te kunnen. Ik ben nu in ieder geval weer lekker uitgerust, en kan er weer vol tegenaan!
En jij? Herken jij dat ook? Dat je tussen rust en ambitie in bungelt? Dat je bedrijf aandacht vraagt, maar je hoofd even uit wil?
Hoe pak jij dat aan?