De zilveren parel

12/06/2026

CERTIFICAAT
Het Centrum voor Educatie en Supervisie* verklaart hiermee dat

Ali Schilt
heeft deelgenomen aan de zesdaagse online cursus
"Online cursus Traumasensitief hulpverlenen en begeleiden"

Wat was dit een boeiende training op het gebied van trauma en hechting!
En vooral een feest van herkenning en erkenning van alle kennis en ervaring die ik in de loop der jaren m.b.t. deze thematiek opgebouwd heb.
Helemaal mooi als dit nu op een papiertje vermeld staat en ik daar ook nog een aantal SKJ-punten voor gekregen heb.
En ik word heel blij dat ik als coach/therapeut in mijn praktijk op de goede weg zit.

Tijdens de training heb ik opnieuw ervaren hoe ingewikkeld deze materie blijft om op een juiste manier mee om te gaan. Een kind of jongere waar een vorm van trauma- en of hechtingsproblematiek speelt, vraagt gewoon een andere aanpak.
Dat vraagt om traumasensitief hulpverlenen, maar ook opvoeden en lesgeven.
Dit vraagt om aan de slag te gaan met het grote deel van de ijsberg wat onder het water oppervlakte zit en niet te zien is. Met wat in die onzichtbare koffer zit, dat een kind of jongere met zich mee draagt.
Waarom is het toch zo moeilijk voor ons als hulpverleners, leerkrachten en opvoeders om verder te kijken dan het gedrag wat we zien, maar wat slechts het topje van ijsberg is wat boven de waterspiegel uitsteekt? Terwijl we weten dat alle acties die we daarop zetten weinig langdurig effect hebben.
Op dit gebied is er nog veel winst te behalen.
Mijn drive is na deze training nog groter geworden…

21/02/2026

Wat was en blijft het genieten in mijn eigen praktijk, mijn fijne spelkamer, waar ik nu alweer 4 maanden aan de slag mag zijn.
En vooral ook dankbaar dat ik als coach/therapeut iets mag betekenen in het leven van kinderen en jongeren.
Als ik ergens in hun leven het verschil mag en kan maken.
Als ouders blij zijn voor en met hun kind wanneer ze hun zoon of dochter weer gelukkiger zien worden, lekkerder in hun vel komen te zitten, waardoor alles opeens beter gaat thuis en op school.
Als hun kind durft te laten zien, wie hij of zij werkelijk is.
Als ze opnieuw gaan schitteren als de parel wie ze zijn.
En vooral word ik erg blij als een kind aan het eind van de sessie verzucht: “Is het nu al tijd? Ik was nog lang niet klaar met spelen”.
En dat deze kinderen dan zomaar onder het ‘spelen’, een mooi proces door maken. Groeien in zelfvertrouwen. De moeilijke dingen die ze meegemaakt hebben in hun spel een plek geven, emoties leren uiten, nieuwe (sociale) vaardigheden aanleren en grenzen ontdekken van zichzelf en anderen.
Wat word ik er enthousiast van, om coachingsmaterialen te combineren met spel.
Om coaching en een vorm van speltherapie te kunnen aanbieden in mijn praktijk ‘De zilveren parel’. Zie www.zilverenparel.nl

En als je naast het spel en spelen, zoveel mooi materiaal hebt om in te zetten, afhankelijk van het thema wat speelt bij een kind.
Zomaar een paar van deze materialen wil ik hier delen en laten zien:
• Eén ervan is het grondzeil met daarop de dieren van de Axenroos afgebeeld en bijbehorende houten bordjes met de eigenschappen van deze dieren. Kinderen herkennen zich in deze eigenschappen en deze tool is een hele mooie manier om nieuwe vaardigheden van omgaan met lastige situaties aan te leren.
• Ook heel mooi materiaal is een plaat waarop ‘mijn wereld’ staat afgebeeld. Eigenlijk wat er gebeurt aan de binnenkant van een kind, die trauma en/of moeilijke gebeurtenissen heeft meegemaakt. En hoe een kind gaat overleven als hij zich aangevallen voelt, te maken heeft met een traumatrigger. Het kind zet ik dan neer als het hertje en wordt dan aangevallen door een ander hert of door een leeuw.
• En ik gebruik regelmatig de rouwkaart van Janet Schmidt, als er sprake is van een bepaalde vorm van rouw- en verlies.

Nieuwsgierig geworden?
Neem gerust contact met mij op.
Coaching in de vorm van speltherapie kan worden vergoed, omdat ik ook als onderaannemer van ‘Kinderpraktijk Papillon’ aan de slag ben.

05/12/2025

Wat was het een bijzondere ervaring om deze eerste maand volledig in mijn eigen praktijk aan het werk te zijn. Inmiddels is 'De zilveren parel' omgetoverd tot een echte spelkamer. De kinderen en ouders vinden de ruimte erg mooi en gezellig en ze vinden het fijn om te komen en te spelen/knutselen of wat ze graag willen doen. Spelenderwijs komen zo de doelen/thema's aan bod waarvoor ze naar (spel)therapie komen.
Voor coaching in de vorm van (spel)therapie kan een beschikking worden aangevraagd via Kinderpraktijk Papillon.

17/10/2025

Vandaag was het mijn laatste dag bij kinderpraktijk Papillon.
Dankbaar dat ik deze kans heb gekregen om anderhalf jaar in de spelkamer met deze prachtige kinderen te mogen werken. Een tijdje mee heb gelopen in hun leven, samen een proces heb doorgemaakt, zodat zij weer gelukkig(er) verder kunnen gaan als kind in hun leven en ontwikkeling.

Nu ga ik hiermee verder, alleen met en in mijn eigen praktijk "De zilveren parel". Een spannende stap, maar ook een stap waar ik heel veel zin in heb en waar ik denk klaar voor te zijn. Een aantal cliënten gaan met me mee, al moeten ze er wat kilometertjes verder voor reizen, want ik blijf als onderaannemer betrokken bij kinderpraktijk Papillon.
Waar ik ontzettend blij mee ben, omdat er daarmee de mogelijkheid is, om het door de gemeente te laten vergoeden.
Hoewel ik na de herfstvakantie met een aantal cliënten begin is er nu nog ruimte voor nieuwe cliënten, dus zeg het voort, voordat er net als bij heel veel organisaties een wachtlijst is...

14/10/2025

Het verhaal van de luiaard en de hinde

‘Kijk’, zei de luiaard, relaxed hangend aan een tak.
‘Zie, wat ik zie!’, ondertussen uitkijkend over de omgeving om hem heen.

Een hinde kwam dartelend langs gehuppeld.
De luiaard groette hem en zei: ‘Kijk eens om je heen’.
Na een tijdje te hebben rondgekeken, antwoordde de hinde:
‘Ik zie van alles, maar… ik zie, ik zie ook, wat jij niet ziet’.
‘Dat kan niet’, antwoordde de luiaard.
‘Want, hier kan ik, hangend aan mijn tak de hele situatie overzien.
En dat zul je met me eens moeten zijn, dit is wat het is. Hier gaat het, zoals het gaat.
En ik heb geleerd uit mijn boek ‘Door Slimme Mensen’ geschreven, hoe ik kan uitleggen wat ik zie.

De hinde dacht na. Ze werd een beetje verdrietig.
En bracht onder woorden wat ze voelde.
‘Luiaard, jij hangt aan je tak, je ziet veel, je hebt het DSM boek gelezen, maar ik huppel verder dan deze tak.
En ik heb gezien, wat jij niet hebt gezien.
En ik heb ontdekt, wat jij niet hebt ontdekt.
Ik heb het echte verhaal gevonden en…
Ik kon me alleen nog maar verwonderen…’

‘Kom’, zei de hinde, ‘ga met me mee, dan zal ik het je laten zien’.
De luiaard dacht even na…
‘Zou hij zijn wijsheid, zijn relaxte leventje, hangend aan een tak, verlaten?’
‘Nee’, antwoordde de luiaard tenslotte, ‘ik weet genoeg. En ik zie wat ik zie’.

De hinde wist dat verder aandringen geen zin had en ze huppelde verder.
Zich verwonderend over het echte verhaal…

06/09/2025

Dit wil ik jullie graag delen...

Trauma en hechting – begrijpen, vertrouwen en veiligheid

Vandaag publiceren we met trots het artikel van Ali Schilt in het Kind en Coach magazine!

“Trauma en hechting – het zijn grote onderwerpen, die veel oproepen en raken aan nog grotere thema’s zoals begrijpen, vertrouwen en veiligheid. In één artikel kan ik daar slechts een klein tipje van belichten, maar ik wil je graag meenemen in wat ik steeds opnieuw zie en ervaar.”

Ali laat zien hoe belangrijk het is om kinderen met trauma en hechtingsproblematiek écht te zien en traumasensitief te begeleiden, zowel in de praktijk als in het onderwijs.

👉 Lees het volledige artikel via onze website en laat je inspireren door dit waardevolle verhaal.

www.kindencoachmagazine.nl/post/trauma-en-hechting-in-de-praktijk

07/11/2023

Zomaar iets wat ik wilde delen van de afgelopen week…

Wat gebeurt er toch allemaal in je hoofd als je te maken hebt met trauma? En zeker niet onbelangrijk wat gebeurt er toch met je lichaam…? Want dat is veel, heel veel!!
En als je het dan gaat hebben over de gevolgen, over de traumasporen die er blijven. De triggers die zomaar aangeraakt worden. Zo ongelooflijk ingewikkeld voor jezelf als volwassene en hoe moet dat dan wel voor jou als kind zijn… En hoe is het dan voor je omgeving, alle mensen om je heen? Hoe kunnen zij jou begrijpen? En hoe kunnen zij met jou omgaan?

Wat heb ik de laatste dagen veel langs horen en zien komen over trauma, maar ook over hechting.
De diepe sporen die het trekt. De gevolgen voor jezelf, je omgeving, ontwikkeling/leren.
Past leren er sowieso nog bij als je met zoveel in je hoofd moet dealen?
Misschien trauma doordat je iets heel ingrijpends hebt meegemaakt. Maar het kan ook zo zijn dat het trauma ontstaan is door een langdurig gevoel van stress en onveiligheid. Of door iets wat je wel nodig had, maar er gewoon niet was en wel cruciaal om te kunnen ontwikkelen.
Ik hoorde over situaties dat je uit je stressraam schiet, waarbij vluchten en vechten zelfs niet meer lukt en je dan, om toch te kunnen overleven, maar in dissociatie duikt.
Ik hoorde over de triggers, de traumasporen, de overtuigingen en wat je brein, je lichaam gaat herkennen en er ook naar handelen. Het ging over die onzichtbare koffer…
En na een lezing hierover zaterdagmiddag, kwam ik deze jongeren tegen, nog maar 12, 13 jaar oud misschien, met die vaste overtuigingen:
‘Ik spoor toch niet”
‘Ik kan het toch niet, ik ben dom’
En vervolgens wat de ander zegt als een bedreiging zien.
En een hoofd wat niet meer kan nadenken, volledig uit zijn stressraam schietend.
Wat hebben deze jongeren dan nodig?
Ook daar hoorde ik tijdens de lezing van die middag het één en ander over.
Trauma-sensitief, het woord dat je zo vaak langs hoort komen.
Het onderwerp was deze middag ook: “Geadopteerd in de klas, doe normaal?!
Dus dit was toegespitst op leerkrachten, maar er zaten ook veel adoptieouders en ook pleegouders in de zaal.
En het was heel toepasbaar op ouders, die op één of andere manier met deze kinderen en dit onderwerp te maken hebben.
Want wat hebben deze kinderen, jongeren het lastig. Wat is het voor ouders vaak ingewikkeld om er te blijven zijn, het vol te houden, want dat is juist wat ze nodig hebben.
En dan besef ik weer opnieuw: Wat wil ik er graag voor jullie zijn. Voor ouders, hoe houd je het vol?
En voor deze kinderen, hoe kan het een beetje gemakkelijker voor jullie worden?

03/10/2023

Topsport!! Dat is wat je als ouders soms moet laten zien als je kind weer eens uit zijn of haar stressraam schiet. Je kind, of hij/zij nu 6 of al 17 jaar is, duikt in zijn overlevingsmechanisme. Hij gaat vechten, vluchten of bevriest. En zeker als hij gaat vechten, dan kun jij je als ouder nog aangevallen of bedreigd voelen ook. En niet alleen als ouder, maar ook degene waar jouw kind zich op dat moment op richt.
Dat kun je toch niet laten gebeuren! Dit gedrag is ontoelaatbaar! Het loopt nog eens slecht met hem of haar af! Opmerkingen die anderen je dan als ouder ook nog eens gevraagd of ongevraagd toevoegen....
Je kunt dit zomaar meemaken, zeker in gezinnen waar trauma en hechting een item is. Misschien bij je kind die geadopteerd is, of bij je kind die via pleegzorg in jullie gezin is geplaatst.
En wat is dit ingewikkeld en lastig voor ouders… En dan daarbij te realiseren dat je kinderen het nog veel ingewikkelder en lastiger hebben.
Want hoe ga je hier dan mee om? Als al die ‘gewone opvoedingsvaardigheden’ niet werken…
Als je als kind uit je stressraam bent geschoten. Hoe kom je er weer in? Hoe kun je weer rustig worden? En is het misschien fijn om te weten waar al ‘je blauwe plekken’ of met een mooi woord ‘je triggers’ zitten en vandaan komen, waardoor je er beter mee kunt leren omgaan?

Zomaar een paar dingen waar ik met jullie als ouders en/of kind, jongere over na wil denken.
Dat kan via een traject over trauma/en of hechting wat Praktijk De zilveren parel biedt.
Maar wil je als ouders liever coaching buiten dit traject om dan is dit zeker mogelijk. Datzelfde geldt natuurlijk voor jou als kind of jongere. Je bent van harte welkom om samen met jouw aan de slag te gaan rond deze thema’s.

Coaching voor kinderen, jongeren en ouders. Gespecialiseerd in het omgaan met trauma en hechting.

13/06/2023

Afgelopen week was weer zo'n week waarbij ik bedacht: "Dit is precies waarom ik dit wil, mijn eigen praktijk begonnen ben". Gericht op coaching van kinderen, jongeren en ouders. Maar vooral ook waar trauma en hechting een grote rol speelt in het gezin. En dan maakt het niet zoveel uit hoe een kind in het gezin terecht is gekomen wat door een heftige gebeurtenis getraumatiseerd is geraakt. Dit kan via adoptie, pleegzorg of een nieuwe gezinssamenstelling.

Afgelopen week heb ik daar opnieuw de ingewikkeldheid door ervaren. Als een kind door een grote trigger weer helemaal gaat reageren vanuit zijn trauma en alleen nog maar probeert te overleven door te vechten, te vluchten of te bevriezen dan is het voor hemzelf wel heel lastig geworden en voor zijn omgeving niet minder.
Hoe ga je daar dan mee om? Het kind zelf, maar ook als ouders.
Waar liggen de triggers eigenlijk precies van het kind, maar ook van jou als ouders?
Hoe smeed je het ijzer, juist als het koud is?
En hoe kan je netwerk juist een steunende factor zijn? Want die heb je zo hard nodig, juist dan.
Juist hiervoor heeft De zilveren parel een traject ontwikkeld om samen met jullie als ouders maar ook met het kind zelf mee te denken.
Voor verdere informatie zie

Zoek je hulp voor je kind? Of wil je weten hoe je er voor je kind kunt zijn? De Zilveren Parel geeft kindercoaching en oudercoaching. Kortdurend of bij trauma's.