12/01/2022
'Gekomen als zovelen.....'
Afgelopen zondag vierden wij de verjaardag van onze zoon. Ook hij kwam na een reeks onderzoeken, hormoonbehandelingen, ziekenhuis in ziekenhuis uit. De gynaecoloog van het UMCG besloot ons twee maanden met 'vakantie' te sturen. Hij vond het verstandig eerst even bij te komen van alles.
Precies in die twee maanden zag Bram kans zich in te nestelen. Uiteraard had ik daar volstrekt geen erg in. Ook niet toen ik merkte dat mijn borsten groter werden (dat ligt natuurlijk aan al die ingespoten hormonen) en ook niet nadat ik een pot zure haringen in één keer opat😅
In de negende week kwamen we er via een bloedonderzoek achter.
Bram kwam op zijn eigen tijd, op zijn eigen manier in stilte. Nog steeds doet hij de dingen op zijn eigen moment, op zijn eigen-wijze, in stilte (behalve als hij drumt😆)
Praktisch betekent dit dat hij in stilte heel veel voor elkaar krijg zonder dat wij daar erg in hebben.
Een heel ander beeld over zijn toekomst kregen wij voorgeschoteld door de jeugd psychiater die hem als 'Asperger' diagnosticeerde.
Bram was negen en volgens bovengenoemde moesten wij er rekening mee houden dat hij: nooit zelfstandig zou kunnen wonen, geen humor zou hebben, naar een speciale school zou moeten, geen capaciteiten zou ontwikkelen op het gebied van creativiteit, in de pubertijd mogelijk suïcidaal zou kunnen worden, geen vriendschappen zou kunnen onderhouden. Het was een schok om dit te horen en ik vertaalde het naar: 'De kans is groot dat het niks met hem wordt'. Het enige positieve aan zijn verhandeling was dat Bram zo sympathiek is en dat die eigenschap hem zou kunnen redden.
Soms denk ik nog wel eens aan hoe het zou zijn gegaan met Brams ontwikkeling als ik alles had aangenomen als waarheid. De waarheid volgens een autoriteit die niet kon voelen wat ik voelde en niet kon zien wat ik zag in mijn zoon. Gelukkig kwam de leeuwin in mij naar boven 'Dat gaat ons niet gebeuren!' Ter plekke besloot ik dat hij volledig mocht zijn zoals ík hem zag. Het labeltje vervaagde door de jaren heen.
Bram is altijd in het reguliere onderwijs gebleven, na zijn VWO ging hij Technische Bedrijfskunde studeren, hij kookt, doet boodschappen, houdt zijn kamer iets minder goed bij:-) is vrolijk, kan zeer scherp en humoristisch uit de hoek komen, heeft vaste vrienden sinds de brugklas. En speelt als drummer in een band. Deze jongens schrijven hun eigen muziek, ook mijn zoon heeft daarbij zijn inbreng. Is hij anders? Ja, hij is anders èn bijzonder dat accepteert zijn omgeving.
In een kroeg als haringen in één ton, nee dat wil hij niet. Ook zegt hij nee tegen grote massa's mensen in een zaal met keiharde muziek. De psychiater destijds heeft waarschijnlijk met de beste bedoelingen ons willen waarschuwen. En wat ben ik dankbaar dat ik niet mee ben gegaan in het neg*tieve toekomst perspectief.
'Gekomen als zovelen, uniek als geen ander' staat op zijn geboortekaartje. En zo is het!
Heb jij ook een bijzonder (geboorte) verhaal over je kind of jezelf. Of wil je weten wat je als vader en moeder onbewust doorgeeft aan je kind? Mail of bel gerust en ik lees met zeven paar ogen en luister met zeven paar oren.
[email protected]
0616487792
Liefs, Boukje Nienke
