03/07/2025
Ik haat de term ´thuiszitter´! Het is een denigrerende, neerbuigende en demotiverende manier van een doelgroep aanspreken die op dat moment in een diep gevoel van lijden zit.
Waarom vallen ze uit? Is dat omdat ze te lui zijn om naar school te gaan? Omdat ze simpelweg hun best niet doen? Omdat ouders niet streng genoeg zijn en niet capabel genoeg om hun kinderen naar school te krijgen?
Dit is wel het gevoel dat je krijgt als je als ouder of kind in deze situatie zit. Ik schrik vaak van wat er allemaal tegen deze ouders en kinderen en jongeren wordt gezegd.
"Ja maar, het moet wel, hè, school. Heb je al geprobeerd om een consequentie op te leggen als ze niet gaat? Het leven is nu eenmaal niet altijd alleen maar leuk."
Waar personen zoals leerplichtambtenaren, zorgcoördinatoren, mentoren, IB-ers e.d. bezig zijn met het kind op school te krijgen en houden, zijn ouders vaak bezig om hun kind heel en in leven te houden. En nee, dit is niet overdreven.
Hoe zou het zijn als we dezelfde werkwijze zouden inzetten bij volwassenen? Stel, een volwassene valt met een burn out uit op zijn werk.
Direct komen er gesprekken met allerlei mensen en met je familie om te zorgen dat je weer op het werk komt. Als je dat niet doet, raak je je werk of de collega's met wie je het fijn hebt kwijt. Kortom we voegen spanning toe.
Tja, als je dan niet kan werken dan moet er gekeken worden naar een vorm van dagbesteding. Want je kan per slot van rekening niet zomaar de hele dag uitrusten.
Wat denk je van een zorgboerderij? Ga maar eens op allerlei zorgboerderijen kijken met je burn out hoofd en lijf en zie waar je op korte termijn kunt starten. We voegen weer spanning toe.
Er komt een gesprek met je gezin. "Hoe komt het dat jullie Pietje niet naar zijn werk kunnen krijgen? Oh, hij ligt de hele dag in bed? Tja, dat is niet goed, hè. Hij moet wel een dag invulling hebben. Hebben jullie al een schema gemaakt?"
Oh, hij doet zichzelf pijn? Tja, dat is wel vervelend. Misschien dat dat niet zou gebeuren als hij gewoon naar zijn werk ging. Dat thuiszitten is voor niemand goed natuurlijk. Zullen we nog eens kijken wanneer hij weer naar werk kan?
Een uurtje? Nee, dat lijkt me niet de moeite. Een halve dag zou het minstens moeten zijn. Ik wil wel graag dat er voor de komende weken dan een plan ligt met de opbouw erin zodat hij binnen een vastgestelde periode weer helemaal naar werk gaat.."
Onvoorstelbaar toch, dat dit zo bij volwassenen zou gedaan worden? Maar bij kinderen en jongeren gebeurt dit wel..
Ik pleit als ouder en als professional voor de term Anders Brein Krijgers! Want dat zijn het. Ze hebben keihard gevochten om in het systeem te passen, maar op dit moment lukt het niet.
Ze hebben mensen nodig die naast hen staan om hen hier doorheen te helpen. Mensen die kijken naar hun mogelijkheden en die respect hebben voor hun herstel.
Fijne vakantie sterke Anders Brein Krijgers!
Want ja, ook jullie krijgen nu vakantie. Vakantie van de opgelegde druk. Zorg voor jezelf, dappere ouders en kinderen. Jullie hebben dit dik verdiend!
