09/10/2026
ππ§ π¦ππ¦π¨π«π’ππ¦: ππ¨π§ πππππ‘π’π£π¬π¬ππ§ π«
Op 6 oktober is één van onze trouwste VVR-leden Ron Matthijssen overleden.
Ron is 66 jaar oud geworden en laat zijn vrouw Marian, zijn 3 kinderen, Anniek, Ilse, Adjan, zijn schoonzoon Fouad en zijn drie kleinkinderen, Liyam, Aydin en Anis, achter.
Ron woonde vroeger vlakbij het oude voetbalveld van VVR en kwam dus als vanzelf bij VVR terecht. Op jonge leeftijd was hij op het VVR-terrein te vinden, als het etenstijd was hoefden zijn ouders slechts richting het sportpark te lopen en hem te roepen: Ron was hier altijd met zijn vriendjes aan het voetballen. Dat Ron lid van VVR zou worden was zeker: vader Johan is jaren voorzitter geweest van VVR, dus op 10-jarige leeftijd ging hij voor het eerst in de clubkleuren van VVR spelen. Dat betekent dat hij liefst 56 jaar lid van VVR is geweest. Ron was keeper, met o.a. als hoogtepunt bij de VVR-jeugd het winnen van de beker bij de A-jeugd (VVR JO19-1). Dit heeft sindsdien geen enkel elftal van VVR meer gepresteerd. Van dit A-jeugdteam kwamen 5 spelers in het seizoen daarna in de selectie terecht. Als keeper was Johan van Rijckevorsel zijn grote concurrent in de selectie. Bijna beurtelings speelden Ron en Johan als keeper in VVR 1. Later is hij in VVR 3 en VVR 4 gaan spelen. Met VVR 4 is Ron toen ook kampioen geworden. In 2000 kwam Ron bij de veteranen terecht, maar op een gegeven moment was hij nog één van de weinige echte veteranen. Mede vanwege zijn fysieke problemen is hij vervolgens gestopt met voetballen toen hij 54 jaar oud was.
Als keeper was het natuurlijk een logische stap om trainer van de keepers te worden. Zo heeft Ron jaren de dames getraind. In latere jaren was Ron speler/leider van de veteranen en na zijn voetbalcarrière was hij leider van VVR 5, waarin ook zijn zoon Adjan speelt. Overigens is hij ook een tijdje speler/trainer geweest van zijn zoon bij Internos. Ron nam in mei 2026 afscheid als leider van VVR. Als blijk van waardering voor zijn inzet voor de vereniging is hij toen benoemd tot lid van verdienste.
Ron heeft het altijd zo naar zijn zin gehad bij VVR dat hij eigenlijk geen dieptepunten kon benoemen. Hij roemde de sfeer en kameraadschap bij VVR en vond het fijn dat iedereen elkaar respecteert bij de club. Dit kenmerkte Ron heel erg. Hij was altijd positief naar iedereen toe en behield ondanks zijn afnemende gezondheid zijn goede humeur.
Alleen al hierom zullen we Ron heel erg gaan missen. Heel veel sterkte toegewenst aan zijn gezin, familie, vrienden en andere bekenden.
