26/11/2015
Vanavond coach mogen zijn bij mijn eigen team. We speelden "thuis" in de Rijp. (Dit is bijzonderheid 1). Na een korte warming up kon de wedstrijd beginnen. De tegenstander was voor een bekende uit de buitencompetitie en wederom hadden wij zo onze vraagtekens bij hun team samenstelling. Zowel de eerste als tweede helft werden er aardig wat kilometers afgelegd. De pogingen die wij op het doel maken worden er ook steeds meer en dat is leuk om te zien. We gingen de rust in met 3-9. De tweede helft werd er weer gestreden als echte tijgers, helaas kwam ons doelsaldo niet omhoog. Mijn bloeddruk echter wel, toen ik de knop van het scorebord op 13 voor de tegenpartij moest zetten. De opmerking van de tegenpartij coach viel een beetje verkeerd, maar overwinning op mijzelf ; ik heb heel netjes geantwoord en toch even kenbaar gemaakt dat hun teamsamenstelling niet helemaal klopte. Heel bijzonder, dezelfde smoes als bij de buitencompetitie werd verteld. (Dat was bijzonderheid 2).Uiteindelijk klonk het eindsignaal bij een stand van 3-16.
Carola je hebt weer super ons doel verdedigd, Sandra (met bijzondere broek) je was goed aanwezig in het veld, Danielle die redbull heeft zijn werk gedaan je liep kilometers en ......tadaaaa je eerste doelpunt, Penny jij hebt je plekje in het veld gevonden, Melanie wat zouden we zonder jou moeten allround, Marion onze dijk in de verdediging, Melissa jouw verranssende worp gaat ons verder brengen (ik voel het), Bianca dat geheime sprongschot komt eraan, Lisette je enthousiasme brengt menig tegenspeelster van de wijs en Tanja onze stille kracht (vaak net niet maar binnenkort zeker net WEL. Dames ook coachen is een vak apart, ondanks mijn best grote mond kan ik jullie meedelen dat roepen door een zaal niet mijn sterkste punt is. Ondanks de verliezen zijn wij altijd positief en opgewekt en datwil ik graag benoemen als BIJZONDERHEID 3 .Ik heb genoten.