06/06/2026
Ze wist al een tijdje dat er iets vastzat.
Niet één groot ding. Meer een patroon. Dat ze zich inhield op het moment dat ze eigenlijk iets wilde zeggen. Dat ze de vrede bewaarde terwijl er van binnen iets schuurde. Dat ze haar stem inslikte, steeds weer, zonder dat ze precies wist waarom.
Ze deed twee opstellingen. Op twee verschillende dagen. Niet omdat één dag niet genoeg was, maar omdat ze voelde dat er meer lag. Een vaderstuk. Een moederstuk. Dingen die je niet met je hoofd oplost, maar die je moet aankijken.
En daarna?
Ze zei het zelf zo:
“Het heeft echt gemaakt dat ik veel krachtiger in mezelf kan zijn. Assertiever. Ik laat minder over me heen lopen. Maar vooral: ik geef aan wat ik nodig heb.”
Niet omdat de angst verdwenen was. Maar omdat er iets was verschoven.
Dat is wat een systemische dag doet. Geen stappenplan. Geen uitleg over waarom je bent wie je bent. Maar iets aankijken wat al zo lang meespeelt dat het bijna voelt alsof het bij je hoort.
Op vrijdag 26 juni organiseer ik weer een Systemische Dag in Oud-Beijerland. Van 10.00 tot uiterlijk 16.00 uur, inclusief lunch. Er is ruimte voor 3 vraaginbrengers en een aantal representanten. Je hoeft geen ervaring te hebben. Je hoeft het niet te begrijpen voordat je erin stapt.
Je lijf weet allang waar het over gaat.
Wil je erbij zijn? Link in bio. 🌀