31/03/2026
Je bent geen haptonomiedocent als je geen ruzie maakt met je collega's.
Toch? Dit is een dikke knipoog natuurlijk naar alle haptonomiedocenten die niet meer door één deur konden en/ of wilden met hun collega's en zich vervolgens afsplitsten. Wat heeft geleid tot een grotere diversiteit aan aanbieders van scholingen.
Eerder vond ik er wat van. Want, haptonomie is een vak wat gaat over verbinding. Waarom is het dan zó moeilijk om je te blijven verbinden met je collega's als het schuurt in de samenwerking? Maar hoe ouder ik word en hoe meer ervaring ik opdoe, hoe beter ik het begrijp.
"Haptonomiedocent zijn is topsport bedrijven", zei Peter Zwiers mij. En als hij vond dat we (als docenten) beter konden en niet kritisch genoeg waren naar elkaar op verbeterkansen, dan zei hij: "jullie moeten elkaar de tent uit vechten".
Dat bedoelde hij niet letterlijk. Maar wel figuurlijk. En ik vind de vergelijking met topsport een mooie. Want in het vak van haptonomiedocent komt héél veel bij elkaar. Het teamwork, de hoge druk, de intensiteit, het vakmanschap.
Docent zijn is vaak spannend. En dan wil je kunnen bouwen op elkaar. Dan wil je erop kunnen vertrouwen dat je collega inspringt als je het even niet weet. Het is ervoor zorgen dat íedereen een leerervaring kan opdoen van een situatie waarin je collega een matig college of een beroerde demonstratie geeft. Het is een klimaat scheppen waarin je elkaar openlijk kunt bevragen, zonder dat je elkaar afvalt. Je lerend opstellen en kwetsbaar durven zijn én tegelijkertijd iets durven vinden, stevig en duidelijk.
Het vraagt lef, de bereidheid om risico te nemen, het vermogen om richting te geven en te leiden, de durf om fouten te maken en het vermogen om direct daarna weer op te staan en verder te gaan: want je collega heeft je nodig.
Het vraagt ook een visie. Iets uitdragen, ergens voor staan, uitgangspunten hebben en het vermogen om anderen hierin mee te nemen.
In deze hogedrukpan is het misschien wel meer bijzonder dat een samenwerking vloeiend loopt, dan wanneer het conflicteert. Dus, ik ben daar ook anders naar gaan kijken.
Namelijk: wat blijven er in die omstandigheden nog veel samenwerkingen overeind!