Wat zijn de openingstijden?

Dinsdag 09:00 - 13:30 Woensdag 09:00 - 16:00 Donderdag 09:00 - 16:00 Vrijdag 09:00 - 16:00 Zaterdag 09:00 - 15:00

Wijma Coaching, Drachtsterweg 57, Opende (2026)

25/03/2026

Misschien herken je het wel. Je bent moeder of vader en je houdt zielsveel van je kinderen. Je gunt ze het allerbeste en wilt ze zo goed mogelijk begeleiden naar veerkracht, weerbaarheid en zelfstandigheid. Eén ding heb je aan jezelf beloofd… Ik wil een zo goed mogelijke ouder zijn met oprechte aandacht voor mijn kind(eren).

Alle goede intenties ten spijt loopt het soms zo anders. Je kind komt met een driftbui uit school. In je ooghoek zie je juf kijken en merk je dat het in de klas ook niet helemaal lekker is gegaan. Het is niet echt ontspannen en gezellig aan tafel. Het naar bed gaan is regelmatig een strijd. Je hebt het gevoel vaak boos te moeten zijn en hoort jezelf zeggen ‘Nee niet dat ….’

Het maakt je moe en af en toe moedeloos. Graag wil je anders, maar hoe dan.

Ben je op zoek naar praktische houvast? Voel je de behoefte om je kind beter te begrijpen? Zou je wel eens willen weten waarom je kind zo anders op jou reageert dan op een ander? Kijk je uit naar gewoon weer gezelligheid in huis?

Kom dan geheel vrijblijvend kennis maken en laat je informeren over Ouder & Kind coaching. Het meest praktische programma met diepgang voor kinderen én hun ouders. Een programma waarin je samen leert en ervaart hoe je weer fijn met elkaar in contact komt. Binnen een eigenzinnige, kleine en veilige setting gaan jullie met en zonder pony’s op een speelse manier aan de slag. Soms samen. Soms even apart. Om een ieder de tijd en de ruimte te geven.

Mocht je snel willen starten…Binnen het traject dat in april/mei van start gaat, is nog 1 plekje (voor 1 ouder en 1 kind) vrij.
🐴💜

24/03/2026

Online weinig zichtbaar en toch... niets is wat het lijkt. Achter de schermen of beter gezegd... in de zandbak wordt hard gewerkt.

Zo ook afgelopen vrijdag toen een groep Young professionals van Wetterskip Fryslân zich meldde voor een dag leiderschapstraining en -ontwikkeling. Tussen de paarden kwam een ieder zichzelf, de mensen om hen heen en hun organisatie tegen. Dat vraagt afstemming. Op alle drie de lagen. Afstemming die pas plaats kan vinden als je je op de juiste plek bevindt en de juiste dingen doet. Authentiek. Wat bij jou past. Zonder kunstjes of zogenaamde overtuigingen en wetmatigheden.

Het was een mooie dag. Door en voor mooie mensen. Met diepgaande inzichten en luchtige confrontaties. Op een fijne en voor mij vertrouwde plek bij Camping Bron van Rust . Gefaciliteerd door Sian Schreuder Met voedzame lunch. Natuurlijk met Sonja, Blackie en Twinkle in de hoofdrol🐴.

Moe maar voldaan werd de dag afgesloten. We namen afscheid en ook niet echt, wetende dat deze ervaring altijd mee zal blijven gaan.

Benieuwd wat Wijma Coaching voor uw organisatie kan betekenen? Neem geheel vrijblijvend contact op.
💜🐴

05/02/2026

'Je post de laatste tijd zo weinig. Werk je nog wel?' Tegenover me staat een vrouw. Ze spreekt me met een vriendelijk doch ook vragend gezicht aan.
Lachend antwoord ik: 'Jazeker. Ik werk. Dan blijft er weinig tijd over.' Nu moet ze ook lachen. 'Ooh gelukkig. Ik dacht even, na alles wat er is gebeurd, dat je misschien tijdelijk niets meer doet. Het is zo stil op de lijn'
We praten even over en weer, nemen afscheid en rijden naar huis.

Ik begrijp de vrouw wel. Het is ook stil op Facebook en Insta. Tegelijkertijd is niets wat het lijkt. Er is volop beweging. De praktijk is verhuisd. Er ontstaat een nieuw aanbod. De website wordt herschreven. En... mensen / klanten blijken me ook gewoon te kunnen vinden zonder activiteit en zichtbaarheid op social media.
Gelukkig!

Toch begint het delen van ervaringen, het nieuwe aanbod of mooie sessies af en toe wel wat te kriebelen. Precies zo'n kriebel-moment viel afgelopen week samen met de vraag van de Streekkrant of ik open stond voor een interview t.b.v. de 'Kind & Gezin' bijlage. Deze kans heb ik met beide handen aangegrepen. Om zo alvast de ouder-kind coaching onder de aandacht te brengen. Een mooi programma voor ouders én hun kind(eren). Omdat opvoeden en ontwikkelen soms net een beetje meer aandacht vraagt.

Binnenkort meer, maar mocht je niet zolang willen of kunnen wachten, neem dan contact op. Je bent welkom.

NB Het volledige artikel staat op https://www.destreekkrant.nu

💜🐴

11/11/2025

‘Oooh je coacht met paarden. Leuk. Is dat niet dat mensen een beetje paarden aaien en daar dan rustig van worden?’ Aan het woord is een verzekeringsman met een missie tot verkopen. Zijn woorden klinken ongeïnteresseerd en onverschillig. Ik moet lachen. ‘Ha ja zo zou je het kunnen zien ja. Eigenlijk zou je eens langs moeten komen. Weet je… bij deze meteen de uitnodiging. Kom eens ervaren. Gratis. Tenminste als je het gesprek met jezelf aan durft.’ Nu moet de man lachen. ‘Ergens krijg ik het gevoel dat ik iets heb gezegd wat volledig de plank mis slaat. Klopt dat?’ Er ontstaat een mooi gesprek. Over groei, ontwikkeling, verlies, gedoe op werk, over misverstanden, miscommunicatie, primaire reacties én over wat paarden daarin kunnen betekenen.

Ik begrijp hem wel. Als je de verhalen over paardencoaching niet volgt of niet leest en als je nog nooit zelf bij mij in de bak hebt gestaan dan weet je ook niet wat je kunt verwachten. Bovendien bied ik een integraal aanbod van mijn kennis en kunde. De paarden zijn hier onderdeel van, maar zoals een klant het gisteren mooi verwoordde ‘Soms snap ik zelf niet eens wat ik aan het doen ben. Toch voelt het heel goed. Ik zet nu stappen die ik voorheen niet durfde te zetten. Dat maakt dat ik door ga en het allemaal niet hoef te begrijpen. Ik vertrouw jou. Daarom ben ik hier.’

Tegelijkertijd snap ik ook dat het soms wat concreter mag. De komende tijd neem ik jullie dan ook mee in vraagstellingen of onderwerpen die regelmatig de r***e passeren. Thema’s waar de paarden en ik op aan gaan. Waar we goed in zijn. Zodat je weet wanneer je bij ons aan kunt kloppen. Zodat je erover kunt vertellen. Want een coachsessie of een coachtraject bij Wijma Coaching is meer dan ‘een beetje aaien’.
Sterker nog… het is hard werken. Soms zichtbaar. Soms onzichtbaar. Altijd confronterend en voelbaar. Soms zacht. Soms hard. Met resultaat. Op korte en met name lange termijn.
💜🐴

05/11/2025

Ik heb het met haar te doen. Die vrouw in de bak die het even niet meer weet. Ze oogt moe. Moegestreden misschien wel. Ook de paarden staan stil. Op drie benen. De hoofden laag. Alleen Jasmijn gaapt af en toe fors.

Ze is een slimme vrouw. Alle antwoorden komen weloverwogen of misschien beter gezegd, gewogen, uit haar mond. Ze vertelt over haar werk. Haar werk wat op dit moment geen vreugde brengt. Het maakt haar zo moe dat ze op het punt van omvallen staat. Bovendien vraagt ze zich af of het mogelijk beter is om tijdelijk even uit te stappen. Zodat ze tot rust kan komen. Even afstand kan nemen. Want dit sloopt haar.

Ik hoor haar verhaal. Over het werk dat ze doet als leerkracht. Het valt me op dat haar ogen gaan glimmen als ze praat over ‘haar’ leerlingen en ‘haar’ ouders. Ook met de collega’s heeft ze leuk contact. Ze heeft echter ook zogenaamde nevenactiviteiten te organiseren én ze wordt geacht veel te rapporteren. Ik schrik ervan als ze vertelt hoe de verhouding ligt qua tijd. Nog geen 50% van de tijd kan ze werken aan haar hoofdtaak. Bespreekbaar maken lukt niet en doet ze ook niet meer. Want als ze iets aankaart, komt de organisatie meteen met een oplossing. Vaak een oplossing die volledig de plank mis slaat. Een oplossing waarbij ze geacht wordt nog meer te registreren en te noteren. Moedeloos maakt het haar.

Ik heb het met haar te doen. Een vakvrouw. Met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Iemand die heel goed zelfstandig kan functioneren omdat ze voelt wat er van haar verwacht wordt. Een docent in hart en nieren. Vast erg geliefd, maar vastlopend in het systeem. Vastlopend in een organisatie die ver is geraakt van haar eigenlijke bedoeling.
Maar dit laatste zal me voor nu een zorg zijn. Eerst de focus op haar. Zorgen dat zij overeind blijft én zorgen dat zij haar bedoeling weer vindt. Uit ervaring weet ik inmiddels dat dit mogelijk gaat leiden tot een verlies voor de organisatie, voor ‘haar’ leerlingen en voor ‘haar’ ouders.

Ik hoop, misschien tegen beter weten in, dat binnenkort het tij gaat keren. Binnen onderwijs én zorg. Want het verhaal van deze vrouw is helaas niet meer uniek.

31/10/2025

Ze praat snel en denkt veel. Alles wat de paarden doen, wil ze verklaren. Meteen. En op het moment dat ik dichterbij denk te komen, schiet ze eruit. Uit het gevoel. Uit de emotie. De sessie duurt inmiddels ruim drie kwartier en voor mijn gevoel zijn we nog geen stap verder. Ik blijf me afvragen wat de vrouw komt doen. Wat is de echte reden dat ze bij me is gekomen?

Ik besluit uit te stappen en vraag de vrouw een oefening te doen met Blackie. In stilte. Zodat ik even kan kijken. De vrouw gaat aan de slag. En ik… ik voel me onrustig. Verloren in mijn eigen zandbak. Ontheemd bijna. Ik kijk de bak rond in de hoop wat steun te krijgen. Sonja pikt het signaal ogenschijnlijk op en komt met kordate pas aanlopen. Ze gaat naast me staan en samen kijken we naar de vrouw. Ik merk dat ik ontspan en kriebel de oude wijze pony door haar manen.

Wanneer de vrouw klaar is met de oefening, vraagt ze me wat ik heb gezien. Ik kies ervoor om eerlijk te zijn. ‘Ik voel me wat verloren. Niet helemaal thuis terwijl dit mijn plek is. Ik kan mijn draai niet vinden en blijf me afvragen wat je hier echt komt doen.’ Terwijl ik dit zeg, voel ik Sonja haar bolle buikje steviger tegen me aan. De vrouw weet even niet wat te zeggen, maar na een korte stilte klinkt het: ‘Ik ken dat gevoel…’ Ze begint te vertellen. Over haar thuis. Hier ver vandaan. Dat ze zich nooit meer echt thuis heeft gevoeld nadat ze haar land van herkomst heeft verlaten. Dat ze zich goed heeft weten aan te passen. Dat ze zelfs een echt Nederlands huis heeft. Ik luister naar haar verhaal en na enige tijd vraag ik: ‘Wat in je huis nu doet je herinneren aan ‘thuis’. ‘ De vrouw denkt lang na en dan klinkt het zacht: ‘Ik heb een doosje op zolder met daarin wat spulletjes.’

Enige tijd later rijdt de vrouw het erf af. Ik zwaai haar uit. We hebben de sessie goed af kunnen sluiten. Voor nu. Over twee weken komt ze terug.
In gedachten ga ik even terug. Wat een bijzondere sessie. En wat een verhaal. En dan dat doosje. Het is triest en mooi tegelijk. Een doosje op zolder. Stoffig en verlaten. En tegelijkertijd… de bewaarplaats van thuis.
🐴💜

30/10/2025

‘Ik blijf het bijzonder vinden. Iedere keer als ik denk dat ik het scherp voor de bril heb, komt Sonja in actie. Terwijl ze ogenschijnlijk helemaal niet met ons bezig is. Ze scharrelt gewoon rond!’

De verbazing en verwondering spreken uit haar stem. En ondanks dat de vrouw al meerdere keren is geweest, begrijp ik haar verwondering maar al te goed. Ook ik blijf me verbazen over de scherpheid en de alertheid van de paarden; tijdens coachsessies, maar ook daar buiten. Het is het aard van het beestje. Het natuurlijke instinct.

Vandaag staat in het teken van afscheid nemen van het oude en het omarmen van een nieuw begin. We gebruiken tijdens deze sessie de kaart ‘Stromen van verbinding’ van . Want ook als je afscheid neemt van oude patronen, is er sprake van rouw. Dat wat was, is geweest. En het kan zelfs zo zijn dat je letterlijk afscheid gaat nemen van mensen, omdat ze simpelweg niet meer passen bij je ‘nieuwe doen’. Of zoals wel mooi gezegd wordt ‘omdat je bent gestopt met gedragen zoals een ander dat graag ziet’ (of zoals een ander dat gewend is, red.)

Sonja doet het goed met de kaart. Ze laat haarfijn thema’s zien, die onbesproken zijn gebleven. Zo ook vandaag. Wanneer Sonja de pilon verschuift van ‘omarmen’ richting ‘creativiteit’ valt het even stil. Ik zie de vrouw denken. ‘Kun je me eens meenemen in je hoofd?’, vraag ik. De vrouw aarzelt even. ‘Nou ja weet je… Toen wij hier een keer creatief bezig zijn geweest, toen realiseerde ik me dat het niet echt nieuw was om te doen. Ik was als kind al graag creatief bezig. Maar ergens was ik dat vergeten. Jij hebt me helpen herinneren. En nu doet Sonja dat weer. Als een soort reminder… pas op vergeet het niet nog eens.’ De vrouw kijkt me opnieuw verwonderd aan. In een ooghoek zie ik Sonja rustig weglopen. Ze heeft haar punt gemaakt.
💜🐴

28/10/2025

De vrouw gaat aan de slag. Met een grote drive. Alles staat in de actiestand. Ik geniet van haar doen. Ze is er klaar voor. Ze wil ruimte. Ruimte voor haarzelf. Ruimte voor wie ze is. En ook ruimte die ze omschrijft als een gevoel van vrijheid.
En dus gaat ze staan. Op haar eigen plek. Op de plek waar ze kan floreren, exploreren en creëren. Ze ademt nog eens diep in en uit. Ja dit wil ze.

Vanuit een ooghoek zie ik Blackie aan komen lopen. Met grote trage passen. De oortjes naar voren. Vlak voor de vrouw blijft hij staan. Hij strekt zijn lange zwarte hals en betast de vrouw met zijn lippen. Dan stapt hij nog wat dichterbij en begint zacht wat te knabbelen. ‘Dit wordt te intens’, en terwijl ze dit zegt stapt ze achteruit. Blackie kijkt en stapt naar voren. Hij hervat het geknabbel aan haar kleding. Daarop doet de vrouw een stap opzij. ‘Hij komt gewoon te dichtbij’. Ook nu stapt Blackie weer richting de vrouw en gaat verder. De vrouw loopt nu een paar passen weg in de hoop dat Blackie haar nu met rust zal laten. Enkele tellen later staat Blackie weer bij haar. Na enkele herhalingen staat de vrouw inmiddels aan de andere kant van de bak. ‘Wat gebeurt er?, vraag ik. ‘Hij komt steeds te dichtbij en ik had net besloten dat ik ruimte wilde. Dus loop ik weg. ’
‘In hoeverre pak je jouw ruimte?, vervolg ik. De vrouw kijkt me een beetje verbaasd aan. ‘Leuk dat je dit zegt. Geen idee. Wat heb jij gezien?’ Ik besef me dat ik nu een keuze heb. Ga ik antwoord geven op deze vraag of herhaal ik de oorspronkelijke vraag die ze nu handig probeert te ontwijken. Ik kies voor een alternatief. In het Frysk antwoord ik dan ook: ‘It liket wol in bytsje drok.’ Daarop valt de vrouw even stil. Dan antwoordt ze: ‘Ik hie it ek slim drok’. Ze kijkt nog eens rond en zegt dan: ‘en ik sta al helemaal niet meer op de plek waar ik zou willen staan.’ Ze moet lachen als ze deze conclusie trekt. ‘En precies dit komt me bekend voor. Mijn ideeën zijn goed. De uitvoering kan beter’.

Opnieuw is de vrouw klaar. Klaar om te oefenen én klaar om te onderzoeken wat precies maakt dat ze het zo aanpakt. Want ze realiseert zich… pas als ik het anders doe, ontstaat er werkelijk ruimte.
💜🐴

24/10/2025

Zodra de vrouw positie neemt in de bak, komt Sonja bij haar staan. Ze snuffelt aan de voeten van de vrouw. De vrouw kijkt naar beneden: ‘Wat doe ze?’ ‘Ze snuffelt aan je voeten’, antwoord ik. De vrouw moet een beetje lachen ‘Ja dat zie ik ook, maar wat betekent dit?’ Naar waarheid antwoord ik: ‘Ik heb geen idee’. De vrouw schuifelt langzaam een beetje bij Sonja vandaan. Sonja volgt en snuffelt rustig verder. Nu wipt de vrouw behoedzaam van het ene been op het andere been.
‘Wat gebeurt er?’, vraag ik. ‘Ze blijft snuffelen aan mijn voeten.’ Terwijl de vrouw dit zegt, stampt Sonja haar rechterhoefje in het zand. De vrouw kijkt naar mij, waarop Sonja opnieuw haar hoefje optilt om deze vervolgens in het zand te boren. Dit herhaalt ze tot de vrouw begint te praten.

‘Ze wil me iets vertellen, lijkt het wel. Weet jij wat?’ Ik blijf even stil. Hierop vervolgt de vrouw: ‘Ik zou mijn voeten ook wel weer eens stevig in de grond willen hebben. Gewoon … als een boom. Stormen trotserend. Fier overeind.’ Sonja is inmiddels voor de vrouw gaan staan. Met trage bewegingen aait de vrouw de dikke vacht van de kleine zwarte pony. ‘Wanneer is een boom stevig volgens jou?’ De vrouw slikt. ‘Als hij stevig geworteld is’. Ze vecht zichtbaar tegen haar tranen. Ik laat haar even en zeg dan: ‘Hoe goed ben jij geworteld?’ De vrouw aarzelt en begint dan te praten. Met horten en stoten komt haar verhaal. Dat een oorsprong kent in een ander land. Voor de liefde kwam ze naar Nederland. Haar familie achterlatend. Ze vertelt hoe ze de Nederlandse taal heeft geleerd. Hoe ze zich heeft weten aan te passen. Hoe ze werk heeft gevonden. Hoe blij ze is met haar eigen gezin. Ze heeft het hier goed. Ze woont hier al jaren. Ze wil zich dan ook niet aan stellen. En toch… ze mist ze. Ze mist haar familie, haar land, de cultuur en de tradities.

Sonja staat nog steeds als een baken van rust voor de vrouw. Ik volg haar voorbeeld. Vaak is veel tekst een afleiding. Een afleiding van de kern. Maar dit is anders. Aan alles voel ik… Dit verhaal mag verteld. Moet verteld. Want in dit verhaal is de vrouw zichzelf verloren. En precies in dit verhaal gaat zij zichzelf terug vinden.
🐴💜

22/10/2025

Het is druk in de bak. De paarden staan geen moment stil. Blackie heeft vandaag duidelijk de hoofdrol. Hij laat de dames Jasmijn en Maura niet met rust. Jasmijn is hier duidelijk niet van gediend en laat dit op haar manier weten. Na een paar flinke waarschuwingen blijft Blackie op afstand.
Maura is minder duidelijk. Ze vindt het ergens niet leuk. Maar als de aandacht verslapt, zoekt ze Blackie weer op. En dus blijft Blackie doorgaan.

De vrouw aanschouwt het tafereel van een afstandje. Ze kijkt me aan en zegt: ‘Wat moet dit voorstellen? Kijk dan! Hij laat zelfs zijn geslacht zien!’. De vrouw is zichtbaar aangedaan. ‘Ik voel me hier wel wat ongemakkelijk bij. Kun je dit niet stoppen?’
Ik laat een stilte vallen. ‘Wat maakt dat je me die vraag stelt?’, vraag ik. De vrouw kijkt me aan. Het huilen staat haar nader dan het lachen. ‘Het is net of kijk ik naar mijn man en mij.’ De vrouw kijkt naar de grond. ‘Oh, dit is zo niet leuk, want ik heb echt een hele lieve man. Maar hij zoekt op zo’n andere manier contact en intimiteit dan ik. Maar ergens durf ik daar niet over te beginnen. En geef ik uiteindelijk toch maar weer toe, maar…’

De vrouw richt haar blik weer op de paarden. Maura heeft inmiddels afstand genomen. Blackie drentelt onrustig heen en weer. Dan met ferme pas stapt Maura op Blackie af. De oren plat in de nek. Haar hoofd dreigend naar voren. Op het moment dat Blackie haar probeert te benaderen, stampt ze vol overgave haar hoef in het zand. De vrouw schrikt ervan en hoewel ze op afstand staat, doet ze nog een stap terug. Blackie is eveneens zichtbaar onder de indruk. En heel even staat alles stil in de bak. Dan loopt Blackie voorzichtig op Maura af. Ze neuzen even en daarna kriebelen de paarden elkaars sc**ft.
Op het gezicht van de vrouw verschijnt een voorzichtige glimlach: ‘Zo, nu heeft meneer wel respect zo te zien.’ Dan kijkt ze naar mij. ‘Ik wist niet dat het vandaag hierover zou gaan.’ Ze lacht. ‘Maarre zoals Maura dat deed, dat wil ik ook wel leren.’

21/10/2025

Na de sessie stapt de vrouw in de auto en rijdt het erf af. Ik zwaai haar uit. Wat is ze er vandaag voor gegaan. Even leek het erop dat ze er omheen ging bewegen. Tot ze besloot… ‘zo wil ik niet langer’. Ze wil niet langer overvallen worden door paniek en angst. En dus ging er ergens in de sessie een knop om. Vanaf dat moment was het hart werken (met een bewuste spelfout). Sonja en Jasmijn werkten samen als een geoliede machine. En ik ging met ze mee. Vertrouwend op balans. Balans tussen confrontatie en inzicht en zorg en bescherming. Het werd een boeiende sessie.

Nadat ik de vrouw heb uitgezwaaid, loop ik terug naar de bak. De sessie is nu nog vers. Dus meteen even aantekeningen maken voor het vervolg. Ik loop naar het krukje in de bak en ga zitten. Op het moment dat ik wil gaan schrijven, komt Jasmijn naar me toe lopen. Haar fluwelen mond landt zacht op mijn hoofd. Haar lippen bewegen voorzichtig door mijn haar. Ik laat het gebeuren en zet mijn pen op het papier. Jasmijn begint te schrapen. Ik zie en hoor het, maar schenk er geen aandacht aan. Tot ik opeens de druk op mijn hoofd voel toenemen. Ik kijk omhoog. Hier heeft iemand een boodschap. Met een glimlach sta ik op en kriebel de bruine merrie op haar lievelingsplekjes. Jasmijn gaapt vol overtuiging. Alle spanning vloeit weg. Ze heeft gelijk. De boog kan niet altijd gespannen staan. Eerst even ontladen. Daarna de rest.
💜🐴

Wijma Coaching

25/03/2026

24/03/2026

05/02/2026

11/11/2025

05/11/2025

31/10/2025

30/10/2025

28/10/2025

24/10/2025

22/10/2025

21/10/2025

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type

Dinsdag	09:00 - 13:30
Woensdag	09:00 - 16:00
Donderdag	09:00 - 16:00
Vrijdag	09:00 - 16:00
Zaterdag	09:00 - 15:00