16/08/2026
EMBRUNMAN
Een bijzondere ervaring en een wedstrijd waar ik lang naar heb uitgekeken.
Het zwemmen is mijn minste onderdeel. Ook iets waar ik vaak tegenop zie. Gelukkig was het bij de start niet helemaal donker, zoals bij mijn vorige extreme triathlon. Dat maakte het voor mij mentaal wat makkelijker. Uiteindelijk viel het zwemmen mij mee. Voor mijn doen kwam ik met een mooie tijd uit het water: netto ongeveer 1:37.
In de wissels heb ik ruim de tijd genomen. Geen haast, vooral zorgen dat ik goed verder kon.
Daarna direct de bergen in op de fiets. Het parcours is echt zwaar. De Col d’Izoard vond ik toch zwaarder dan verwacht. In het eerste deel van het fietsen had ik veel zin in eten, maar achteraf had ik misschien iets te weinig bij me. Later was er gelukkig genoeg aanbod onderweg. De fietstijd was ongeveer zoals ik vooraf had verwacht.
Het lopen begon stroef. Ik was wat stijf van het fietsen, maar na een paar kilometer ging het beter. Toch merkte ik al vrij snel dat de energie op begon te raken. Eten kon ik bijna niet meer verdragen. Cola ging nog wel en daar heb ik geprobeerd zoveel mogelijk energie uit te halen.
De laatste ronde van 14 km was mijn plan om vooral te wandelen, de afdalingen en vlakke stukken waar mogelijk nog hard te lopen en zo richting finish te komen. Maar na ongeveer 31 km lopen kwam er een enorme koude hoosbui. Door de kou raakte ik bevangen en heb ik na 33 km moeten stoppen.
Dat is natuurlijk jammer. Je hoopt zo’n wedstrijd altijd te finishen. Maar ik kijk er toch positief op terug. Ik heb gezwommen zoals ik vooraf had gehoopt, sterk gefietst en lang doorgezet toen het lopen niet meer ging.
Nu herstellen en daarna starten met de voorbereiding van de marathon van Eindhoven. Duurvermogen is al voldoende aanwezig
EmbrunMan ASML Marathon Eindhoven