15/01/2026
Gisteren zo’n dag die je niet plant, maar die je wel bijblijft.🌊
De dag begon vroeg met staldienst. Daarna even snel naar huis… en daar sloeg de chaos toe. De logeerkatten hadden besloten dat mijn planten dringend uitgegraven moesten worden. Resultaat: aarde door het hele huis en mijn lichtblauwe bank vol zwarte pootafdrukken🐾. Zucht, even b***n, lachen en weer door.🌸🐈
Terug naar stal, want ondanks alles wilde ik zó graag naar buiten met Soraya. We hadden iets minder tijd dan gehoopt, maar bos en strand lieten we niet schieten. Dus in een lekker vlot tempo op pad.
Ze was lekker spicy, maar tegelijk zo braaf en fijn. Geen bokjes, alleen maar voorwaarts en genieten. Op het strand mocht ze haar benen strekken en daar maakte ze dankbaar gebruik van. Soraya voelt altijd feilloos aan wanneer het tijd is om even harder te gaan. Heel subtiel, zo van: "ik ga hoor, ik ben braaf, dat mag toch?"🌬
In het bos ook nog koeien gespot, altijd leuk. Op de terugweg was soraya erg moe en wilde ze graaf naar huus. Het begon ook een beetje te miezeren, zo’n typisch einde van een lange dag.
En alsof het erbij hoorde: in het laatste stukje galop in de straat, haar favoriete brede berm, verloren we nog een ijzer. Even b***n. Gelukkig kon de smid direct komen. Vandaag kijken hoe ze loopt.
’s Avonds probeerden de katten het duidelijk weer goed te maken. Lekker samen op de bank gekropen en uitgebreid geknuffeld. Zo eindigde de dag toch weer helemaal goed.
