19/02/2023
๐ง๐ผ๐ ๐ฎ๐ฎ๐ป ๐ท๐ฒ ๐ฝ๐ฒ๐ป๐๐ถ๐ผ๐ฒ๐ป. ๐ข๐ณ ๐๐ผ๐ฐ๐ต ๐น๐ฎ๐ป๐ด๐ฒ๐ฟ?
Op zomaar een doordeweekse middag belde ze mij op: mijn tante van 92. Zoโn 65 jaar geleden koos zij ervoor om in te treden in het klooster. Nu, in de nadagen van haar leven, woont zij samen met haar - zoals ze hen noemt - collegaโs en huisgenoten in een chique dorp aan de kust.
Ze is een van de jongeren in huis, zegt ze altijd met een glimlach.
Van haarzelf wist ik al dat zij nog een meer dan actief werkzaam leven heeft. Ze vergadert, organiseert, staat klaar met een luisterend oor.
En ze heeft een nog net iets jongere huisgenote.
Ze vertelt in het telefoongesprek levendig over hรกรกr activiteiten. Met een iPad op schoot begeleidt ze operaties in het verre oosten. Een plek waar zij, toen het nog kon, in levende lijve op missie was.
90 is ze en ook nog midden in het leven! Ze doet wat ze heeft te doen.
Zelf denk ik dan aan de vele mensen die ik om mij heen hoor praten over hun pensioen. Hoever dat nog weg is, of hoe dichtbij het al komt. Het contrast dat zij aanbrengen tussen hun werkend leven en daarna.
De plannen die ze hebben die dan eindelijk uit kunnen komen. Of dat hun leven dan pas werkelijk begint. Het lijkt soms of ze hun werk zien als de geldmotor voor laterโฆ
En daar kijk ik graag anders naar
Ieder mens heeft iets unieks te doen in het leven. Daarmee draag je bij aan het leven van anderen en je ervaart daar diepe vervulling mee. Dat gaat verder dan je werk, dat is wie je bent.
Iedere keer als ik het telefoongesprek met mijn tante beรซindig, realiseer ik mij dat het wel eens het laatste geweest kan zijn. En toch overwint mijn glimlach: om mijn lieve tante en mijn eigen wens om tot aan het einde bij te kunnen dagen vanuit wie ik ben. รn veel vervulling te blijven halen uit wat ik doe!
Hoe kijk jij naar de invulling en van jouw (werkend) leven?
