Hoe het begon........
Toen de natuur nog ongerept was, de heidevelden Twente nog bedekten; toen de asfaltwegen nog niet bestonden, de auto´s nog de echte “monsters” van de weg waren, omdat ze sporadisch voorkwamen; toen de mensen nog elkaars “noabers” waren, er nog geen verenigingen bestonden, alleen maar buurtschappen; toen bestond al het “klooatscheet´n” en bestond ook al Noord Berghuizen. Wi
e kende in de jaren dertig niet de fameuse Noord-speler Gerard Monnink, die op 90 meter afstand nog in een pet kon werpen. Wie kende niet de “Leeuwen van Noord”: G. olde Weusthof, B. Engelbertink en J. Withag; die via de krant de vier beste schutters uit Twente uitdaagden. In de jaren dertig en veertig was er in Noord-Berghuizen (tot 1955 een wijk van Losser en daarna in Oldenzaals bezit) nog geen sprake van een vereniging. Men kloatscheette in buurtschapsverband en wedstrijden werden tegen andere buurtschappen gespeeld, nadat de "kloat", die in een buurtcafé was opgehangen, er door de tegenstander werd afgehaald. Dan toog men naar het veld en werd de strijd gestreden met als inzet meestal een borrel. Later, in de jaren vijftig, werd er een vereniging opgericht, maar die ging naar verloop van tijd ter ziele. Op 10 april 1959 kwamen 18 mensen bij café "Keizers Bets" bij elkaar, waaronder een aantal mensen die elke zondagmorgen al bij elkaar kwamen om te schieten op de Oosterikweg (toen nog zandpad). Aanleiding schijnt een erbarmelijk slechte voetbalwedstrijd tussen Quick'20 en DOS'19 geweest te zijn. Eén van de toeschouwers ontlokte dit de opmerking: "Sie könnt d'r better ne kloatscheetersvereniging van maak'n." Hierop werd door enkele mensen ingehaak. "Noord" werd herboren en onder voorzitterschap van Gerard Lansink werd er een officieel bestuur gevormd. Naast Gerard Lansink behoorden ook Teun Weusthof, Hein Siemerink, Jan Siemerink, Ben Lansink, Teun Alink, Hendrik Segerink, Gerard Smellink, Jos Smellink en Gerrit Leferink op Reinink tot de oprichters. Als eerste baan werd er gekozen voor de Oosterikweg. Toen die verhard werd, week men uit naar de Hondeborgweg/Tiethofweg. Maar ook deze weg werd na verloop van tijd geasfalteerd en de Hulsbeekbaan werd als nieuwe "thuisbaan" aangewezen, waar een aantal jaren gespeeld werd, totdat een lang gekoesterde wens in vervulling ging: een eigen baan. Op 22 juni 1980 opende wethouder Tijdhof een van de mooist geleden banen van Twente: "De Graven Esch"!! Slechts een kleedlokaal kon deze accommodatie nog completeren. Tot in lengte van jaren dachten we hier onze thuiswedstrijden te kunnen spelen, maar de oprukkende huizenbouw was niet tegen te houden en we moesten opnieuw uitzien naar een andere locatie. Na veel terreinen bezocht te hebben en na veel gesprekken met grondeigenaren gevoerd te hebben, (die je beter hun vrouw kunt afhalen dan een meter grond!) kwam W***y van Es met het ei van Columbus: een strook grond vlakbij de Vondellaan. Als naam werd gekozen: "De Leeuw'n Koel" (een creatie van Gerrit Althanning) en met veel zelfwerkzaamheid is hier een sportaccommodatie tot stand gebracht, die staat als een huis en waar we tot op heden veel gemak en plezier van hebben. Hierbij staat sportiviteit en gezelligheid voorop.Deze accommodatie is op 6 mei 1995 geopend en in gebruik genomen.
