Artsenkompas - coaching voor artsen

25/08/2026

Veertig minuten in de rij. Voor een pop van vilt met een cowboyhoed. 🤠

Vorige week stond ik in Disneyland Parijs te wachten op een foto met Woody. Mijn kinderen hingen ongeduldig aan mijn arm. Maar Woody nam voor elk kind exact dezelfde tijd. Bukte door zijn knieën, keek ze echt aan, wachtte tot ze uitgepraat waren.

En toen ik zelf aan de beurt was, kreeg ik diezelfde aandacht. Heel even voelde ik me gezien. Alsof ik op dat moment de belangrijkste persoon in die hele rij was.

Wanneer heb jij dat voor het laatst gevoeld bij een patiënt?

Niet het idee dat je er bent. Maar dat je er echt bent. Geen half oog op de klok, geen hoofd dat al bij de volgende afspraak zit.

Dat is precies waar het misgaat als je vastloopt in je vak. Je bent er wel, maar je hoofd is er niet. En daardoor voelt niemand zich nog echt gezien. Je patiënt niet, en jijzelf ook niet.

Vanavond 25/8/26 om 20.00 uur laat ik je zien waarom dat gebeurt en wat je daar zelf aan kunt doen. Zonder te wachten tot je rooster of het systeem verandert.

Gratis, een uurtje, vanaf de bank mee te doen.

Link in bio om je aan te melden. Tot vanavond! 👋

06/06/2026

Ik wist serieus niet wat me overkwam op , maar wat was dit vet. De energie, de bas die je in je hele lijf voelt, de complete ontlading. Mijn comfort zone was niet zomaar uit het zicht, die lag ergens driehonderd kilometer achter me. En het was fantastisch.

Dit is dus precies wat ik mijn coachees ook gun.
Als arts ben je geconditioneerd om altijd de controle te houden. Je rent van consult naar overleg, houdt alle ballen hoog en staat constant ‘aan’. Je past in het systeem, doet wat er van je verwacht wordt en vergeet ondertussen bijna hoe het voelt om écht los te breken.

Nieuwe ervaringen opdoen en buiten die gebaande paden stappen: dat is waar de ruimte zit. Pas als je durft te experimenteren en de vaste structuren loslaat, ontdek je hoe je jouw vak kunt uitoefenen op een manier die wél bij je past. Zodat je aan het einde van de dag energie overhoudt. Voor jezelf, voor je gezin en voor de dingen waar je écht blij van wordt.

Je hoeft niet meteen vooraan bij de speakers te gaan staan. Maar je mag wel weer gaan ontdekken wie je bent buiten die witte jas.

Wanneer ben jij voor het laatst bewust buiten je comfort zone gestapt?

dokterenopjouwmanier

19/05/2026

Voor alle huisartsen: jullie doen geweldig werk! Dank jullie wel! ❤️

11/05/2026

Wanneer heb je voor het laatst een dag gedokterd zonder die constante knoop in je maag over de tijd die wegglipt?

Veel artsen proberen de druk op te lossen door harder te rennen, pauzes over te slaan of ‘s avonds aan de keukentafel de administratie weg te werken. Maar nog een cursus time-management gaat je niet redden als de kern ergens anders ligt. De sleutel tot meer rust en regie ben jijzelf, niet het systeem waar we in werken.

In mijn gratis masterclass Dokteren op jouw manier ontdek je hoe je stopt met die automatische ‘ja’ tegen alles en iedereen. Ik laat je zien hoe je in vier concrete stappen verandert van een arts die wordt geleefd, naar een arts die werkt vanuit eigen regie. Zodat je ‘s avonds niet alleen fysiek, maar ook mentaal weer echt aanwezig bent voor je gezin.

Het is tijd om je werkplezier terug te pakken op een manier die bij jou past. Zonder gezweef, beloofd.

Meld je aan via de link in mijn bio.

Je.kunt.altijd.iets.anders.doen. PUNT.

28/04/2026

Hoe stop je met stoppen als je als arts geleerd hebt om altijd maar door te gaan?

Het lijkt tegenstrijdig, maar het kan enorm bevrijdend zijn om te stoppen met iets niet meer te doen.

Bijvoorbeeld om te stoppen met in vergaderingen je mond te houden om maar niet in een conflict te komen. Of om te stoppen met extra taken aan je to-do lijst toe te voegen omdat de patiënt er anders de dupe van wordt.

Stop er gewoon mee!

Trek die mond wel open tijdens dat vakgroep overleg!
Zeg een keer nee tegen dat verzoek!

Je zult zien: de wereld vergaat niet en morgen komt de zon gewoon weer op.

Ben jij klaar om nee te zeggen in je werk als dokter?

Laat het me weten in de comments met een 💪

Groet, Marianne

28/04/2026

Iedere dokter heeft een soort van ideaal plaatje in zijn hoofd van wat een goede dokter is.

Maar wat als dat plaatje nou niet klopt?

Wat als dat plaatje totaal onhaalbaar is?

Dan zal je jezelf nooit goed genoeg vinden, want je zult het nooit bereiken. En dan zal je altijd blijven streven naar iets wat onrealistisch is.

Als je dit herkent, laat dan een ❤️ achter en laat zo aan anderen zien dat ze niet alleen staan in dit gevoel.

Groet, Marianne

PS. In mijn masterclass van 18 mei laat ik zien hoe je hiermee om kan gaan. Volg mij ook op de hoogte te blijven!

02/01/2026

27/12/2025

Wat ik vaak van artsen hoor in deze week voor kerst: afgelopen jaar ben ik maar doorgegaan…

Als je dat niet meer wilt, is mijn cadeau perfect voor jou 🎁

Voor alle dokters in mijn feed, ik gun je dat je volgend jaar de beste arts kunt zijn voor je patiënt, maar ook voor jezelf.

Fijne feestdagen!

19/06/2025

Soms gaat het gewoon helemaal mis...🤦‍♀️

Gisteren kreeg ik een terechte tik op mijn vingers van een collega-ondernemer. Ik had per ongeluk haar mail gekopieerd en onbewerkt doorgestuurd naar mijn eigen lijst.

Hoe kon dit gebeuren?

Ik vond haar mail zo goed geschreven - kort, krachtig, to-the-point - dat ik er inspiratie uit wilde halen. Mijn plan was om hem te herschrijven in mijn eigen woorden en natuurlijk eerst toestemming te vragen.

Maar toen kwam het leven er tussendoor: technische uitdagingen met links en formulieren, mijn zoon met toetsweekstress (“Wiskunde was echt heel stom mama!), en de drang om die mail eindelijk af te krijgen zodat ik hem van mijn to-do lijst kon schrappen.

Tussen het gejeremieer en het ondersteunend opvoeden drukte ik op ‘versturen’. Klaar!
..behalve dat ik totaal vergeten was de mail aan te passen én toestemming te vragen. Ik had letterlijk haar mail doorgestuurd 😳.

Het ergste? Ik had het niet eens door tot zij me erop wees.

De stemmetjes in mijn hoofd waren niet mals: “Hoe kun je ook zo stom zijn!” “Wat zal ze wel niet denken?” “Je kunt er ook echt niks van...”

Herkenbaar als arts als je een fout maakt?

Inmiddels weet ik: in plaats van mezelf af kraken, kan ik beter kijken naar wat er eigenlijk gebeurde. Te druk, te veel tegelijk, focus op resultaat in plaats van het proces.

Heb jij ook wel eens zo’n blunder begaan? Dat je zo gefocust was op het resultaat dat je de rest gewoon vergat? Als je wilt mag je het met me delen.

Maar voor mij weer een wijze les: ook coaches die anderen leren over professioneel gedrag, laten weleens steken vallen 😳.

Lesje geleerd.

PS. Als arts herken je vast de druk van te veel ballen tegelijk in de lucht houden. In mijn nieuwsbrief deel ik meer verhalen over hoe je als zorgprofessional beter met stress en fouten om kunt gaan. Link in mijn bio! ☝🏻

18/06/2025

“Ontspannen” stond op mijn to-do lijst.

En toen wist ik dat het mis was.

Ik lag in bed met hartkloppingen. Weer. Voor de zoveelste keer kon ik niet slapen omdat mijn hoofd maar bleef malen wat ik allemaal nog moest doen.

Zelfs thuis met de kinderen dacht ik alleen maar aan het werk. Ik zegde leuke afspraken af, omdat ik “nog eeeeeven iets moest afmaken”.

En ik had constant het gevoel dat ik tekort schoot, zowel thuis als op de praktijk .

Op mijn to-do lijst stond letterlijk “ontspannen” 😳

Maar wat maakte dat het veranderde?

Toen ik voor de zoveelste keer mijn man belde of hij onze dochter van de BSO kon halen (terwijl het míj́n part-time dag was) afvroeg: “Wil ik nog wel arts zijn als het betekent dat ik alleen maar met werk bezig ben?”

Ik vond mijn vak inhoudelijk nog steeds superleuk. Maar het gejaag, het eeuwige schuldgevoel dat ik niet genoeg deed, dat het altijd beter kon...dat ging ik niet volhouden.

Ja, maar ik hád al geen tijd. En hulp zoeken zou vast en zeker nog meer tijd kosten. Dus ging ik maar door.

Maar toen ik eenmaal wél hulp zocht leerde ik:

- dat als ik minder hard werkte, de wereld niet verging.
- dat mijn patienten nog steeds tevreden waren
- en dat lunchen tóch mogelijk was (gewoon zittend aan tafel in plaats van achter de computer. Dat dat óók kon als je huisarts was. Wat een openbaring! 😉)

En thuis was ik eindelijk weer écht aanwezig.

Tegen mijn jongere zelf zou ik nu zeggen: “Zoek nou die hulp van die coach. Het is eeuwig zonde als je het vak dat je vol idealisme bent gaan doen, zou moeten verlaten.”

Ik heb dat uiteindelijk noodgedwongen door ziekte wel moeten doen , en ik wéét hoe lastig het is om jezelf opnieuw uit te vinden. Vooral als je de geneeskunde nog wél leuk vind.

Jij hoeft dat niet.

Je kunt leren om te dokteren op een manier die bij jou past. Zonder gejaag, zonder schuldgevoel.

🎯Begin met mijn gratis e-boek: https://www.artsenkompas.nl/weggever/

Groet, Marianne

Maar je kunt toch hulp zoeken?