19/05/2025
Laten we de mooiste opvoedtips met elkaar delen.
Een aantal jaar geleden zat ik vol plannen voor de toekomst. Mijn jongste werd wat ouder, ging bijna naar school en ik was alweer druk bezig. En dan ga ik dit doen, en dat oppakken, en zus en zo…
Ik vertelde dat allemaal enthousiast aan mijn tante.
Ze was even stil.
Toen zei ze:
Mag ik je één ding meegeven?
Als je kinderen straks groter zijn, zeker in de pubertijd, denk je misschien dat ze zelfstandig zijn, dat ze veel zelf kunnen en dat is ook zo. Maar juist dan hebben ze je het hardst nodig.
Die woorden bleven hangen.
Ik keek haar aan en vroeg: Wat bedoel je precies?
Ze antwoordde:
In die tijd laat je ze langzaam los, maar dat is óók precies de tijd dat ze je het meeste nodig hebben. Niet constant. Maar op de kleine momentjes dat ze terugkomen, moeten ze weten dat jij er bent. Zonder oordeel. Gewoon daar.
Dat raakte me. En ik ben het nooit vergeten.
Nu mijn oudste inderdaad in die fase zit, begrijp ik haar woorden nog beter.
We denken vaak dat de kleintjes ons het meest nodig hebben. Maar bij de pubers vergeten we het soms.
Deze tip is me zo dierbaar geworden.
En ik wil hem graag aan jou doorgeven.
En nu ben ik benieuwd naar jouw gouden opvoedtip.
Wat is het mooiste of meest wijze advies dat jij ooit kreeg over het ouderschap of het gezinsleven?
Misschien van je moeder, tante, buurvrouw, een vriendin?
Laat het me weten in de reacties.
Laten we samen de mooiste lessen verzamelen.
