17/04/2026
Donk - Nieuwkoop
Een avond wedstrijd, nog net even voor de meivakantie.
De 3 - 0 die we eerder thuis hebben gespeeld zegt nu natuurlijk niks. Dat Donk wil winnen dat is duidelijk want dat staat met een aantal grote meiden uit de MO17 op het veld waaronder de keepster. Het verschil is duidelijk te zien, maar Nieuwkoop is vaker gewend om zich door de grootte niet van de wijs te laten brengen.
De wedstrijd begint, en binnen no time ligt er een bal in het doel van Nieuwkoop...
Oké dat was even incasseren, kom op meiden! Donk tikt de bal snel rond en stuurt Nieuwkoop snel weer naar de middenstip om weer een aftrap te doen 2 - 0. Rustig blijven meiden, nu komt dat mentale stukje weer kijken. Lukt het de meiden om elkaar erdoorheen te slepen. Donk ziet de ruimtes en walsen door naar het doel 3 - 0.
Wat zeg je dan? Blijf je positief? Geloven ze jou als je zegt dat ze in de wedstrijd moeten blijven en erin blijven geloven? Het antwoord is ja! Niet mopperen niet klagen, maar vechten en het samen dragen, BAM 3 - 1! Fantastisch om te zien dat na 1 zo een doelpunt het geloof direct sterker wordt. De wil om te winnen is direct naar st***je we draaien deze wedstrijd nog voor de rust om.
Er wordt gegrapt, dat was één Lieve nog 30 te gaan. Zo zien we de wedstrijd ineens veranderen en wordt het in korte tijd 3 - 3! Donk snapt er niks van, de meiden van Nieuwkoop lachen en ogen totaal niet moe. Donk legt er gefrustreerd toch nog eentje bij Nieuwkoop in het doel, maar Nieuwkoop antwoord daar lachend op met een 4 - 4.
Het is een wedstrijd waar je als publiek graag naar kijkt, voor de trainers doet het wel iets met de bloeddruk 🫣🤣. Nieuwkoop loopt weer naar het doel van Donk en dan is het ineens weer 4 - 5!
Lachend en gezellig kletsen de meiden van Nieuwkoop richting de kleedkamer. Wat doet dit met Donk? Kan me enigszins voorstellen dat je denkt, wij zijn groter en komen al snel met een 3 - 0 voor te staan, toch lopen we hier met een stel onverzadigbare kleine stuiterballen met een 4 - 5 achter richting de kleedkamer. Best frustrerend moet dit zijn.
We bespreken in de rust wat puntjes, want heel eerlijk het kan gewoon beter. Na een donut en een appelsap zitten er weer genoeg suikers in om de tweede helft goed te blijven voetballen.
We lopen weer richting het veld en horen Donk zeggen dat ze nog nooit zo een intensieve wedstrijd hebben meegemaakt. We zijn nog niet klaar hoor!
De tweede helft is net zo spannend, de lachende gezichten maken plaats voor lichtelijk vermoeide gezichten. Nog steeds strijdbaar en zo nu en dan een grapje, deze helft laat Nieuwkoop zien dat het beiden goed kan. Verdedigen en aanvallen, de omschakeling gaat razendsnel! Nog één doelpunt om het af te leren en Nieuwkoop heeft weer eens bewezen dat je zelfs met een 3 - 0 achterstand niet moet opgeven! Want ze lopen hier met een 4 - 6 richting de kleedkamer alsof het de normaalste zaak geworden is.
Daar denken de volwassenen misschien iets anders over, maar we kijken met een trots naar hoe het stelletje ongeleide projectielen naar de kleedkamer stuiteren! Dit weten de meiden goed in balans te brengen, op het veld gestroomlijnd en georganiseerd. En daarbuiten? Nou je zou maar eens moeten komen kijken.
Nu eerst genieten van de welverdiende meivakantie.
Tot de volgende!