11/09/2019
Een zij-instromend docent, ook jurist, liep hard aan tegen het verschil tussen zijn idealisme en de realiteit van het lesgeven. Diep teleurgesteld wilde hij zich alweer uit het onderwijs terug trekken, maar in slechts enkele sessies kon ik met hem tot praktische handvaten, zijn spontaan voorgestelde eigen oplossingen, komen om de relatie met zijn klassen te verbeteren.
Deze gemoedelijke leidinggevende leidde zijn familiebedrijf met de deur open. Iedereen kende hem, mocht hem graag, hij was er altijd. Als een werknemer op een moment vraagt, vanuit een moeilijke thuissituatie, hem financieel bij te staan, doet hij dat. Het maakt hem nog populairder. Nadeel was wel dat binnen een jaar 18 werknemers hulp hadden gevraagd en het leiden van het familiebedrijf in de knel kwam. Wat nu. Door te onderzoeken in de sessies op welke manier de leidinggevende daar vanuit zijn eigen oplossingen en acties mee om wilde gaan en uit kon komen, heeft hij, zonder zijn populariteit te verliezen, concrete stappen in de praktijk genomen.
Het was een eer voor hem gevraagd te zijn als manager. Een rol die bij hem paste, waar hij ook een beetje tegenop zag. Eerst was hij gewoon collega, nu voerde hij het bewind. De collega’s uit het team waren oprecht blij voor hem, net als de directie. De sfeer bleef vriendelijk, soms haast familiair. Tot hij een minder fijne beslissing moest nemen en de sfeer veranderde. Collega’s namen afstand, kwamen met directe en soms harde kritiek, er werden vraagtekens geplaatst bij zijn functioneren. Zeker door hemzelf. Door middel van de sessies, waarin gekeken werd op welke manier hij concreet en direct stappen kon nemen zijn situatie beter aan te kunnen, werd naar een passende oplossing gezocht.
‘Ik lijk onzichtbaar’. In het team van deze vrouw, waarin zij en haar collega’s gelijkwaardige en grote verantwoordelijkheden dragen, is ieders bijdrage van essentieel belang. Hoe moeilijk is het dan, als je merkt niet gehoord te worden. Men zag haar wel, hoorde haar ook, maar reageerde niet. Veelal nam een andere collega het woord en credits, met haar ideeën, visies, rake opmerkingen. In de oplossingsgerichte sessies werd de actuele praktijk onderzocht en direct overgegaan tot het nemen van (kleine) en concrete stappen, acties. Wat kon en wilde zij doen om gewoon gehoord te worden? Soms was het flink uit de comfortzone treden, om gehoord te worden.