17/10/2016
Ingezonden stuk van een trouwe supporter
Reünie Veno 6
Allereerst willen wij graag de gastspelers bedanken: Huub Regelink, Thom Vredenburg, Tom Arendsen, Damien Brandsma, Robbin Lassche, Ruud Hanson en Aron Zandbergen. Dit bedankwoordje is ook meteen de reden waarom het maken van het wedstrijdverslag wat langer duurde dan gepland.
Nadat er een splitsing heeft plaatsgevonden binnen het team van het beruchte Veno 6 (iets met recreatievoetbal en ‘prestatievoetbal’) was het vandaag zover: de zeunen van Pappe kwamen weer bijeen om samen te strijden voor de winst. Dit brengt natuurlijk meteen de volgende vraag met zich mee: ‘gaat het deze mannen lukken om als Veno 6 zijnde ongeslagen te blijven op eigen veld?’. Gastspeler Ruud Hanson sprak ons van te voren nog toe met de lovende woorden: ‘Jullie spelen 6de klasse, lager kan dus niet. Het voetbalniveau in deze regio is eigenlijk het laagste van Nederland. Aangezien jullie laatste staan betekent dat automatisch dat jullie simpelweg het slechtste senioren-amateurteam van Nederland zijn’. Het zelfvertrouwen nam toe.
De koploper van deze competitie, VWC, liet meteen merken dat ze geneigd waren om offensief te spelen. Met snelheid voorin creëerden zij een aantal kansen en hiermee deden ze een poging om onze goalie Abracabrandsma te imponeren. Zo was daar ook opeens Het Kelderklassemoment van afgelopen weekend (helaas niet op film). Een bal naar voren kwam in onze zestien terecht. Met een stuit vloog die richting de keeper. In eerste instantie leek het een makkelijke prooi voor onze doelman, die onder andere ervaring heeft mogen opdoen bij Flevo Boys en Fluminese. Toch was er iets waardoor de bal alsnog over hem heenvloog waarop de rechtsbuiten van hun kon profiteren. Gelukkig voor ons liet deze speler ook Kelderklassewaardig voetbal zien en kopte hij de bal voor leeg doel over. Misschien dat Damien last had van een groep ganzen met vloeibare ontlasting, we zullen het nooit weten. Helaas was er niet veel later wel de 0-1. Iets wat ervoor zorgde dat de thee in de rust een stuk minder lekker smaakte.
Tijdens de tweede helft werd duidelijk dat Veno zich nog niet liet capituleren. Strijdbaar voetbal werd vertoond en hierdoor kwamen de kansen op een gelijkmaker in zicht. Thom Vredenburg wist hiervan gebruik te maken wat resulteerde in een gelijke stand: 1-1. De koppies ging weer dezelfde kant op: richting de goal van de tegenstander, richting de winst, richting de kantine. Het zag er naar uit dat Veno deze wedstrijd in handen had. Het enige wat nog ontbrak was dat ene doelpunt verschil wat zou zorgen voor een overwinning. Maar dan. Ik neem u mee naar minuut 74. Vrije trap Veno. Huub eist de bal op. Onder zijn motto ‘al ziet men kerk en toren staan, dan is de reis nog niet gedaan’ krult hij de bal heerlijk in de verre hoek van de keeper. 2-1! Zou het dan toch? Eindelijk van die laatste plek af wat synoniem staat voor ‘slechtste senioren-amateurteam van NL’. Het is een kwestie van uitspelen. Met geen wissels meer tot onze beschikking moest dit dan gebeuren. Paar minuten voor tijd bleek het organisatorisch nog even mis te gaan. Tom Arendsen voerde zijn vluchtelement uit met een lichte vertraging, gevolgd door een hele draai in de ellegreep waarop de endo-spreiding volgde. Helaas ging het tijdens de afsprong mis. Zijn salto resulteerde in een flinke krater op veld 1. Gelukkig kon hij de wedstrijd uitspelen. Het bleef dan ook bij een 2-1 stand. De weg omhoog is begonnen! Als vanouds werd de derde helft afgetrapt, dit keer zoals Lucas 15 vers 23-25 ons leerde: laten we eten en feestvieren want onze verloren zonen zijn teruggevonden.
