29/11/2025
Afgelopen vrijdag hing er al vroeg een bijzondere spanning in de lucht tijdens de training. De kinderen waren druk in de weer met hun warming-up, toen er ineens zacht gebons klonk op de deur van de gymzaal. Nog voordat iemand kon vragen wie er was, zwaaide de deur open—en daar stonden ze: een groep vrolijke Pieten, met wapperende veertjes en grote glimlachen.
“Wij komen vandaag meetrainen!” riep één van hen enthousiast. De kinderen juichten, want wanneer krijg je nou de kans om samen met echte Pieten te spelen?
Ze begonnen met het tikspel met de shuttle. De Pieten renden alle kanten op, soms struikelden ze bijna over hun eigen schoenen, en dan giechelden ze alsof ze dat expres hadden gedaan. De kinderen tikten hen vrolijk weg, maar soms waren de Pieten toch net iets te snel—of glibberden ze onder een uitgestoken hand door.
Daarna was het tijd om stoomschepen te maken. Overal lagen dozen, linten, papieren schoorstenen en glitter. De Pieten namen hun taak héél serieus: één Piet probeerde zelfs te kijken of zijn schoen als schoorsteenpaste. (Het antwoord: nee.) Uiteindelijk stonden er allemaal prachtige stoombootjes op de grond, klaar voor vertrek naar Spanje.
Het laatste onderdeel was het behendigheidsspel: over de daken klimmen. De Pieten gingen voorop, maar ze deden natuurlijk alsof het heel spannend was—alsof ze bijna om zouden vallen, of vastzaten in een denkbeeldige schoorsteen. De kinderen klommen achter hen aan, heel behendig, en de Pieten prezen iedereen alsof ze echte hulppieten waren.
Toen de training voorbij was, zwaaiden de Pieten nog één keer. “Jullie zijn geslaagd!” riepen ze. “Misschien komen we nog eens trainen… jullie zijn namelijk geweldige hulp!”
En zo eindigde een onverwacht bijzondere vrijdag, vol plezier, gelach én een vleugje Sinterklaasmagie.
