14/07/2026
“Ik ben even weggelopen, want hij blijft steeds contact met mij zoeken.”
Dat zei een eigenaar laatst tegen mij tijdens het laden van een paard dat ging verhuizen.
En ergens snap ik dat heel goed.
Zo’n moment brengt veel emoties met zich mee. Niet alleen voor het paard, maar ook voor de mensen eromheen.
Juist daarom is het zo waardevol om, als het lukt, aanwezig te blijven.
Voor een paard betekent verhuizen vaak afscheid nemen van zijn vertrouwde omgeving. Een nieuwe stal, nieuwe paarden, nieuwe mensen. Op zo’n moment ben jij als eigenaar vaak nog zijn grootste anker.
Je hoeft niet al zijn emoties op te lossen.
Je hoeft ook niet te doen alsof je zelf niets voelt.
Maar je kunt wél verantwoordelijkheid nemen voor je eigen emoties.
Je kunt hem laten voelen:
“Ik ben bij je. Ik zorg voor mijn eigen gevoel, daar hoef jij niet voor te zorgen. Ik zie dat jij dit aankunt en we gaan hier samen doorheen.”
Dat geeft verbinding, zonder dat jij zijn spanning hoeft over te nemen.
✨ En dat is ook precies waar mijn rol als trainer begint.
Ik stap binnen in een situatie waar vaak al veel spanning aanwezig is. Mijn taak is niet om emoties weg te nemen, maar om rust en duidelijkheid te brengen.
Ik blijf zelf rustig, adem door, zet heldere grenzen en geef het paard een duidelijk kader. Zo ontstaat er veiligheid. En vanuit veiligheid ontstaat ruimte om te leren, te ontspannen en uiteindelijk mee te werken.
Het mooie is: die twee rollen vullen elkaar aan.
De eigenaar biedt verbinding.
De trainer biedt structuur.
Samen geven we het paard precies wat het op zo’n spannend moment nodig heeft.
💛 Want emoties mogen er zijn. Het verschil zit niet in óf ze er zijn, maar in hoe wij ermee omgaan 📷
