18/06/2018
Wat ik hier uit haal:
Een vader die ineens beseft, wacht even ik moet mijn kinderen opvoeden. Erg mooi.
Als opvoedende ouder laat je natuurlijk altijd wel een steekje vallen. Je bent een keer boos, wat niets met je kinderen te maken heeft, en hun op dat moment net de druppel zijn van een emmer die heel ergens anders in volgelopen.
Je maakt fouten, wilt dingen anders doen, maar voedt wel op.
Hoeveel kinderen krijgen eigenlijk geen opvoeding.
En dan heb ik het niet alleen over manieren en sociaal wenselijk gedrag.
Nee de liefde en het geven van inzicht in hoe de wereld in elkaar zit. Hoe je communiceert met de wereld, hoe je met de ander om gaat. Welk aandeel een kind zelf heeft in een ruzie met een buurjongen.
Nee, veel ouders hebben daar de tijd of kennis niet voor en dan is aanval de beste verdediging. Sla de buurjongen maar voor zijn kop, of erger nog, ik doe het wel voor je.
Ergens zijn we wellicht vergeten dat de kinderopvang, school, sportclubs niet onze kinderen opvoeden, maar alleen vaardigheden bij brengen die ze kunnen gebruiken in de rest van hun leven.
Laten wij de ouders dan zorgen voor de opvoeding...
Neem die verantwoordelijkheid, want voor je het weet is het te laat en besef je te laat dat je een kans hebt gemist en je die kans ook nooit meer gaat krijgen.
