20/05/2025
πππ£ πππ£ ππ‘ππ¨ ππͺππ€ π€π π«π‘πππ§ππ‘π€ππ¨ππ’π¨ππ§π€π€π₯ πΏ
Vandaag is mijn grote vriend Zalatoi jarig!
Elke dag zie ik hem al in de verte staan als ik het pad af loop, kijkend over het hek met zijn mooie witte bles. Net als op de eerste foto, genomen toen hij nog niet zo lang bij mij was.
Intelligent, evenwichtig en echt op mensen gericht, voorzichtig met kinderen, makkelijk in de omgang en met rijden ook temperamentvol; voor mij een ideale combinatie. Al is hij de laatste jaren meer een soort eigen therapiepaard dan rijpaard. Wie weet gaat het dit jaar weer lukken om de wei vanuit het zadel te bekijken...
Genoeg mooie momenten beleefd en hopelijk nog heel wat te gaan. Een paar van de hoogtepunten:
π In volle galop door een flinke wei op en neer rijden aan de Langerakse Tiendweg, met overal vogels die om ons heen vlogen, jonge pony's die een stuk meegaloppeerden en de wind in je haren.
π¦'s Nachts bij volle maan tegen hem aan liggen, met een Bosuil die vlakbij op het hek neerstreek en een hele tijd bleef rond kijken.
β 's Winters over de niet gestrooide Franse straat rijden waar al snel geen sneeuw meer, maar een soort ijslaag bleek te liggen. Ik heb maar niets gedaan en ben heel passief meegereden, want Zalatoi staat stevig op zijn benen. Eenmaal in de Van Puttestraat werd er net door een paar jongens met rotjes gegooid en schrok hij wel, maar het bleef bij wegspringen. Extra blij met hem.
πΈ Als ik iets te fanatiek wordt tijdens het rijden merk ik het vanzelf. Hij waarschuwt eerst heel beleefd, maar dan moet je toch wel stoppen..
Ben een keer nog net half op zijn rug blijven hangen, terwijl hij flink bleef steigeren.
Of in galop met een paar merries en veulens door de wei, omdat ik zonodig wilde galopperen en Zalatoi even niet. Na 3x aandringen was het genoeg, zette hij flink de vaart erin en de rest ging meteen mee. Zolang je er maar op blijft zitten is het hartstikke leuk om in zo'n groep paarden mee te rijden.
π En vooral als de tent in de wei staat 's ochtends wakker worden en de schaduw van Zalatoi op het tentdoek zien. Dan staat hij met 1 achterbeen opgetrokken vlak naast me te rusten en wacht tot ik naar buiten kom.
Wie kan raden hoe oud hij geworden is, kan een fles zelfgemaakte Hugo (vlierbloesem, munt, limoen, prosecco, water) of vlierbloesemsiroop afhalen bij de wei. En Zalatoi even goeiedag zeggen. π