20/04/2018
Beste vrienden, familie, leerlingen, leraren, ouders en alle anderen die betrokken zijn en zijn geweest bij de vereniging. Na 12 mooie jaren heb ik besloten te stoppen met de vereniging. Op 15 jarige leeftijd begon ik met mijn vader, na toestemming van mijn leraar Sijou van der Spek, in Lelystad met de vereniging Kam Lung Lelystad. Direct was dit een enorm succes. Jong en oud kwamen bij ons Kung Fu leren. Ik ben enorm dankbaar voor de mensen die toen gekozen hebben om lessen te volgen bij ons.
In deze 12 jaar heb ik enorm veel meegemaakt met iedereen die betrokken is en was bij de vereniging. Ik heb van iedereen heel veel geleerd en ben blij dat jullie mij allemaal Sifu hebben kunnen noemen. Alles wat ik geleerd had en nog steeds leer bracht ik over aan jullie allemaal en op toernooien en demonstraties scoorden we altijd erg hoog. Ik ben zelf ook door al mijn leerlingen gegroeid als persoon en geworden wie ik nu ben. Niet alleen in de vechtsport en -kunst, maar ook in karakter ben ik gevormd door mijn leerlingen en alle andere betrokkenen. Zonder jullie zouden we niet 12 jaar lang hebben bestaan. Jullie hebben de vereniging allen gemaakt.
Na een moeilijke periode in 2015, waarbij ik alleen verder moest gaan met de vereniging, besloot ik om onder mijn eigen vlag nieuw leven in te blazen in ons concept. Dit was persoonlijk een erg moeilijke periode. De combinatie tussen een zware baan, zware studie aan de TU Delft en de vereniging in Lelystad maakt mij enorm ongemotiveerd en energieloos. Niets lukte in deze periode en ik moest een manier vinden om alles weer te herpakken. Dit lukte net aan.
Zo is ook The Fighting Dragon ontstaan. Met succes. Zo ben ik in 2016 samen met mijn vechtsportbroeder en leerling Joshua Hehalatu naar Italië geweest voor de Wereldkampioenschappen van de World Kickboxing Federation, waar we enorm veel prijzen hadden meegenomen terug naar Nederland. Onder deze prijzen zelfs 2 Wereldtitels. Nooit gedacht dat zoiets mij ooit zou lukken, maar dankzij de steun van iedereen werd dit wel werkelijkheid. Ik zal nooit vergeten hoe wij terugkwamen op Schiphol en er onverwacht een groep van familie, vrienden, leerlingen en mijn leraar op ons stond te wachten. Prachtig en dankbaar dat jullie daar waren met een super leuk spandoek gemaakt door Marlon Matla en zijn ouders. Deze zal ik ook nooit wegdoen!
Het ander hoogtepunt waren de Europese Kampioenschappen in Griekenland. Samen met leerlingen was ik voor het eerst zo ver gegaan voor een toernooi. Spannend moment. De reis, de bijkomende kosten, de mensen om ons heen, het toernooi etc. Voor heel veel leerlingen een heel erg spannend moment. Ook dit toernooi enorm veel succes behaald met o.a. Europese titels! Wat was en ben ik nog steeds enorm trots op alle leerlingen en ouders die mee waren en dat jullie al jullie vertouwen in mij hebben gelegd. De familiebanden, ook met de andere school die mee was, zal ik blijven koesteren.
Nu bijna een jaar na dit succes, toch dit vervelend nieuws. Vanuit de vereniging zijn er verschillende reacties gekomen. Vele emoties zijn losgekomen. Boosheid en verdriet o.a. ook. Heel begrijpelijk en sommigen zullen deze beslissing van mij als egoïstisch bestempelen, echter hoop ik dat iedereen hiervoor begrip heeft.
Het besluit komt voort uit het recent overlijden van mijn grootvader. Dit heeft mij erg doen denken over mijn leven. Wat wil ik nou eigenlijk in het leven? Dit is een vraag die ik mijzelf constant stelde. Wat veel van jullie niet weten is dat de vereniging geen bron van inkomsten is voor mij. Mijn leerlingen dingen leren en hun zien groeien is altijd een passie geweest voor mij. Mensen vooruit willen helpen zal dan ook altijd in mijn systeem blijven.
Inmiddels werk ik al een tijd als Data Analist met heel veel plezier. Ik merk steeds meer en meer hoe verder ik kom in mijn carrière, hoe moeilijker het wordt om dit te combineren met de vereniging. Steeds vaker moest ik, ondanks de hulp van Cathy op de dinsdag, de lessen afzeggen of kwam ik te laat aan in Lelystad. Ik hoop daarom dat iedereen ook begrijpt, hoe moeilijk het ook echt is voor mij, ik op dit moment moet kiezen voor mijn carrière. Ik heb enorm veel ambities en wil dez graag waar maken.
Ik wil iedereen die ooit betrokken is geweest bij de vereniging en mij de persoon gemaakt heeft die ik nu ben bedanken voor alle lessen en de mogelijkheid om veel van jullie mijn leerling te hebben mogen noemen. Ik ben er trots op en dankbaar. Met enorm veel pijn in mijn hart neem ik afscheid van jullie. Ik ben dankbaar voor deze 12 jaar dankzij jullie allemaal.
