Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 20:00 Dinsdag 09:00 - 20:00 Woensdag 09:00 - 20:00 Donderdag 09:00 - 20:00 Vrijdag 09:00 - 20:00 Zaterdag 09:00 - 14:00

https://www.coachpraktijkvlieg.nl/

Coachpraktijk Vlieg, Leiden (2026)

03/02/2025

Afgelopen week kreeg ik tijdens één van de coachsessies de vraag hoe ik omga met al het lelijke wat er gaande is in de wereld. Oorlogen, klimaatverandering, wooncrisis en zo zijn er nog veel meer crises op te noemen.

Ik moet eerlijk bekennen dat mij soms ook de moed in de schoenen zakt. Het lijkt dan niks uit te maken wat ik doe of zeg en dan voel ik me even machteloos. Tegelijkertijd is in mij ook het geloof dat ieder mens er toe doet.

Ik ben ervan overtuigd dat het uitmaakt hoe jij naar jezelf kijkt. Hoe bewust ben jij van jeZelf? Is er misschien sprake van een intern conflict en treed je op die manier ook in contact met de mensen om je heen? Dit zal nog meer disbalans en negativiteit de wereld in brengen. Iets wat je waarschijnlijk liever niet wilt.

Jouw Zijn heeft wel degelijk invloed op het grote geheel.

Het heeft zin om je steeds meer bewust te worden van wie jij in essentie bent.
Het heeft zin om vanuit jouw Zijn je leven vorm te geven.
Het heeft zin om vanuit jouw kern je unieke bijdrage te leveren in dit leven.
Het heeft zin om jouw licht te laten schijnen.

Wil jij ook graag meer zelfbewust door het leven gaan? Je bent van harte welkom voor een kennismakingsgesprek. Dit is altijd gratis en geheel vrijblijvend.

07/10/2024

Is het een keuze vanuit angst of liefde?

Hij zegt: “Ik weet helemaal niet meer wat ik wil. Ik ben 53 en weet eigenlijk niet meer wie ik ben”. Er volgt een lange stilte en er is een intens verdriet voelbaar.

Weet dat je niet de enige bent.

Bij het opgroeien, vergeten we allemaal wie wij in essentie zijn. We creëren laagjes om ons heen om ons veilig te weten, om erbij te horen, om geliefd te zijn. Dit is een onbewust proces, een manier om te overleven.

Velen van ons ook, komen in het volwassen leven op een gegeven moment op een punt dat dingen niet meer fijn lopen in hun (werk)leven. Het wringt, schuurt, maakt ziek, maakt somber en het slurpt energie.

Het is tijd om de beschermlaagjes die zijn aangebracht stap voor stap af te gaan pellen. En ja, het is een proces dat een gevoel van kwetsbaarheid op kan roepen. Dit lijkt in eerste instantie niet zo aantrekkelijk, maar het zal je ook zo veel moois brengen.

In plaats van keuzes te maken vanuit angst, maak je jouw keuzes vanuit jouw kern, vanuit liefde. Dat geeft kracht, vertrouwen en rust in je leven. Het geeft je een bepaalde stevigheid, ook in meer roerige tijden.

Een vraag die ik dagelijks met mij meeneem is: Kies ik dit vanuit angst of vanuit liefde?

Spreekt dit je aan en wil je eens komen kennismaken? Het is altijd gratis en geheel vrijblijvend. Je bent van harte welkom!

18/09/2024

IK BEN MIJN EIGENHEID KWIJT

Ze zegt: "Ik ben echt radeloos... Ik ben mezelf kwijt. Wat vind jij dat ik moet doen?"

Het is een vraag die ik wel vaker hoor. En toch ben jij de enige die toegang heeft tot je eigenheid, jouw eigen wijsheid.

In een coachtraject krijg je van mij dus nooit een direct antwoord op deze vraag. Er bestaan geen quick fixes. Wél kan je met een coachtraject (opnieuw) zicht krijgen op wie jij in essentie bent. Je leert je waarden, talenten en drijfveren kennen, zodat jij je (werk)leven kunt vormgeven op basis van jouw eigenheid.

Zicht hebben op je eigenheid maakt dat je stevig kan blijven staan, ook in tijden van chaos en verandering.

Interesse? Weet dat je welkom bent voor een kennismakingsgesprek. Dit is altijd gratis en geheel vrijblijvend.

(Hieronder een gedicht van Moniek Wolters uit de bundel 'Ertussenin'.)

11/09/2024

'Druk maakt van kristal een diamant' staat vandaag op de scheurkalender.

Voor mij is het een heel toepasselijke quote. De druk die ik ervaar is in het geheel niet relaxt, maar ik weet ook dat een bepaalde spanning transformerend kan werken. En er staat iets te veranderen. Dat weet ik diep vanbinnen. Ik weet alleen nog niet precies wat, wanneer en hoe dat 'iets' vorm gaat krijgen.

Het is aan mij nu om aanwezig te blijven bij de druk die ik ervaar bij het niet weten. Om open te staan voor wat zich ontvouwen gaat. Om los te laten wat me niet meer dient en wat me energie kost. Maar vooral ook 'ja' te zeggen tegen die dingen waar ik blij van word en waar ik energie van krijg.

Ik weet dit allemaal én ik voel een enorme weerstand hierbij. Maar ja, zonder wrijving geen g***s. En druk maakt van kristal een diamant.

02/08/2024

Bam! Opeens lag ik woensdagmiddag languit op straat. Weer thuisgekomen zag ik dat er nog maar weinig over was van mijn verbandtrommel. Dus ben ik die vandaag toch maar even aan gaan vullen, voor het geval ik nog eens gewond raak. Een ongelukje zit in een klein hoekje, nietwaar?

Maar ja, tijdens het checken van de verbandtrommel kwam ik ook oude, ver-over-de-datum-zijnde medicijnverpakkingen tegen. Van heel sterke pijnstillers tot bloeddrukverlagende medicijnen. Eerlijk gezegd schrok ik wel een beetje van de hoeveelheid aan pillen die ik vond.

Het bracht me terug naar jaren geleden. Ik heb fysiek best behoorlijk af moeten zien met o.a. rug- en schouderklachten en dus ook een veel te hoge bloeddruk. Ik dacht ooit dat een pil me zou helpen...

En begrijp me niet verkeerd; natuurlijk is het van belang een arts te raadplegen wanneer je fysieke klachten hebt!

In mijn geval weet ik dat mijn lijf me iets wilde vertellen. De symptomen werden wel weggenomen door al die tabletten, maar de echte spreekwoordelijke wond kon lekker door blijven etteren.

Wat een geluk dat een stem binnenin mij fluisterde: Kijk naar binnen, Willemien.
Wat een geluk dat ik deze stem kon horen en dat ik ernaar gehandeld heb.
Wat een geluk dat ik al die pillen niet meer nodig heb!
Wat een geluk dat ik de weg naar binnen heb weten te vinden.
Wat een geluk dat ik de moed heb gehad om af te dalen naar emoties die ik liever niet voelde.
Wat een geluk dat ik de weg van echte heling en persoonlijke groei ben ingeslagen.
Wat een geluk dat ik nog steeds onderweg ben op dit pad, zelfs als mijn omgeving er soms niet zo veel van begrijpt.
Wat een geluk dat dit laatste mij niet van mijn padje brengt.
Wat een geluk dat ik in mijn werk mensen mag begeleiden op hun eigen route van persoonlijke ontwikkeling.

Wat een geluk, wat een geluk!

13/03/2024

Wat zou de Liefde zeggen?
Na een hele periode van niet fit zijn, me vermoeid voelen en inspiratieloos zijn, bleef ik in eerste instantie hangen in verzet. ‘Ik wil me niet zo voelen. Wat is er toch met mezelf aan de hand? Hoe kom ik hier weer uit?’

Totdat ik mezelf de vraag stelde: Wat zou de Liefde hierover te zeggen hebben? En opeens wist ik het en kon ik het ook echt voor me zien. Ik geef mezelf een weekje rust in de natuur, in een wellness huisje op de Veluwe. Ik geef mezelf de ruimte om te voelen, om te reflecteren, om te schrijven, om met alles wat bij me hoort, te landen in mijn lijf, om nieuwe plannen te maken.

Bij dit idee stroomde er een golf van energie door me heen, maar mijn innerlijke criticus meldde zich ook meteen. ‘Jeetje, dit is wel erg veel luxe voor mezelf. Heb ik dit wel verdiend? Mag dit wel? Is het niet beter om mijn geld aan iets nuttigs te besteden?’

Ja, het druist in tegen alle overtuigingen die ik van huis uit heb meegekregen. En toch ben ik ervoor gegaan. Het was heerlijk! Weldadig voor lichaam, geest, hart en ziel. Ik kan weer voelen dat ik leef. Er is inspiratie voor het vormgeven van iets nieuws binnen mijn praktijk. Het stroomt weer in mijn leven.

Ik ga de Liefde zeker vaker raadplegen. Jij ook?

09/02/2024

Maandag 5 februari heb ik de opleiding Systemisch Coachen – Verdieping bij De Bewustzijnsfabriek afgerond. Dankjewel drs Peter Henneveld en Eveline Meinster dat ik van jullie mocht leren. Dankbaar ben ik dat ik de afgelopen maanden onderdeel heb mogen zijn van zo’n fijne groep mensen. Ik heb me veilig en geliefd gevoeld, waardoor ik me volledig heb kunnen onderdompelen in wat er op dat moment voor mij te leren viel. Op professioneel vlak heb ik meerdere werkmethodes aangereikt gekregen waar ik direct mee aan de slag ben gegaan.
Op persoonlijk vlak heb ik door in te sluiten wat ik naar mijn schaduw had verbannen, opnieuw contact kunnen maken met mijn innerlijke leeuwin, mijn kracht. Dit inspireert om rondom het thema ‘insluiten van het uitgeslotene’ een workshop of training te ontwikkelen. Er is een za**je geplant…

Het onderstaande schreef ik voor het afronden van deze opleiding. De foto is genomen in Zuidhorn, mijn geboortegrond.

Ik blijf, ik verlaat mij niet.
Ondanks de schaduw van schuld,
Schaamte, angst, pijn en verdriet.

Ik blijf, ik verlaat mij niet.
Ook in tijden van oorlog, ellende en onrechtvaardigheid.
Blijf ik, verlaat ik mij niet.

Ik blijf, ik verlaat mij niet.
Het uitgeslotene, sluit ik in.
Laat me voeden door de wortels van mijn geboortegrond.
Ik verzacht, voel de kracht van een leeuwin.

En mocht ik toch nog even vertrekken,
Dan ken ik mijn weg terug naar huis.
Niet vanuit een ‘moeten’ of een ‘willen’,
Maar uit liefde voor mijn leven, mijn lijf, mijn thuis.

Ik blijf. Ik verlaat mij niet.

21/01/2024

Afgelopen nacht werd ik wakker uit een droom waarin er allerlei ervaringen en momenten die eerder in mijn leven hebben plaatsgevonden, de r***e passeerden. Het lijkt nu wel of er opeens puzzelstukjes op hun plek zijn gevallen. Het ruimt op, het werpt licht op wat ik eerder naar het donker had verbannen.

Ik zal proberen het in het kort uit te leggen.

Gisteren luisterde ik naar een geleide meditatie die ik al veel vaker gedaan had, maar deze keer werd ik als een bliksemschicht getroffen door één zin. ‘Ga met je aandacht terug naar een moment waarop jij je goed voelde over jezelf in de nabijheid van een geliefde’.
Zo’n moment ken ik eigenlijk helemaal niet. Au, maar het is wel mijn waarheid…

En hier begon een soort film van allerlei belangrijke fragmenten aan me voorbij te flitsen. Momenten uit de opleiding die ik nu volg bij De Bewustzijnsfabriek waar ik op een nog intensere wijze mocht ervaren hoe het was om stil te staan bij en te doorvoelen wat ik zo goed ken; ‘Ik ben niet okay, jij bent okay’. Ik ben hierbij pijn, angst en schaamte tegengekomen bij mezelf, maar voor het eerst heb ik er echt voor mezelf kunnen zijn. Zo’n bijzondere ervaring.

Vervolgens werd ik rond Kerst nog een keer hartstikke ziek. Het lukte me niet meer om te veinzen dat ik altijd sterk en flink ben, dat ik het allemaal wel alleen kan. Ik kon eigenlijk alleen nog maar verlangen naar de nabijheid van de ander, verlangen naar geborgenheid en genegenheid, naar rust. Ik kon niet anders dan deze verlangens toelaten, ze uit te spreken en me, hoe spannend dit ook voor mij is, eraan over te geven.

En nu ik dit schrijf, kan het me nog ontroeren. Want in deze totale kwetsbaarheid waren anderen er voor mij. Ik ben er alleen zo ontzettend lang niet voor mezelf geweest. Toen ik hierover vertelde tijdens de afgelopen lesdag vroeg trainer Peter mij: “Wanneer ben jij gestopt van jezelf te houden?”

Tranen van verdriet, maar ook van geluk en van dankbaarheid, want ik kan het nu voorzichtig weer voelen. Het zijn tranen die me schoonspoelen vanbinnen, zodat wat ik zo lang verborgen had voor mezelf, weer kan ervaren. De liefde.

18/12/2023

Sinds een week of twee word ik geveld door een heftig en hardnekkig virusje. En oh, wat heeft mijn ego het hier lastig mee gehad. De afgelopen week ben ik doorgekomen met strijden tegen ziek zijn. Vooral niet kwetsbaar willen zijn. Er woedde een interne oorlog in mij. Ik vertelde mezelf: ‘Hup Willemien, even flink zijn en doorzetten nu!’

Ik merkte dat deze strategie niet meer werkte. Ik herstelde niet, maar werd juist zieker. Vervolgens begon ik mezelf af te vragen waarom dit gebeurde. Maar de waaromvraag en het verzanden in verhalen over mezelf en mijn historie, heb ik weten te stoppen.

Van ‘waarom’ heb ik ‘waartoe’ gemaakt. En het antwoord op de waartoevraag is het pad van zachtheid en (zelf)liefde hervinden. Even had ik de zijstraat van zelfafwijzing en afgescheidenheid gekozen.

Het moment dat ik koos voor zachtheid en lief zijn voor mezelf én hier ook open over was naar mijn omgeving, voelde ik letterlijk en figuurlijk dat ik ademruimte kreeg. De weg naar herstel is ingezet. Ik ben er nog niet, maar ik ben onderweg...

Er is veel gaande in de wereld. Het kan gevoelens van ongemak en machteloosheid oproepen. Wijs dit niet af in jezelf, wijs ook de ander niet af, maar kies voor zachtheid en (zelf)liefde. Ga erover in gesprek met mensen in je omgeving. Zoek de verbinding. Juist nu!

28/10/2023

Vitamine zee

Ik hou zo van het strand en de zee. De zee is niet bezig met beeldvorming, het aansturen van haar golfslag of het zoeken naar erkenning voor haar zijn. De zee is er, komt zoals ze komt en juist dát is zo krachtig. Het zien en horen van de oneindige deining van de golven, maakt me stil vanbinnen en zet me altijd weer ‘op mijn plek’.

De zee helpt me om me opnieuw te relateren tot dat wat ís. Me te verhouden tot mijn realiteit in plaats van me vast te klampen aan een bijna kinderlijk beeld van hoe ik vind dat mijn leven er uit zou moeten zien, hoe ik zou moeten zijn. Het buiten mezelf te zoeken. Het blijven zoeken naar erkenning van buitenaf.

Het gaat juist om het insluiten van alles wat ik ben. Het insluiten van alles wat me gevormd heeft. Alle delen van mezelf erkennen. Ik heb soms de neiging om alleen maar aandacht te besteden aan die kanten van mezelf die wenselijk en algemeen geaccepteerd zijn.

Terwijl ik dit schrijf denk ik weer aan de trainersopleiding die ik vorig jaar bij Plata Opleidingen & Plata Fundament in organisaties volgde. Hier zei trainer Willem de Bondt eens tegen mij: “Haal ‘dat aureooltje’ boven je hoofd toch een keer weg!”
Oftewel: Wees is godsnaam jezelf! Daar zit je kracht. Dat is de grond waarop je stevig kunt staan, ook als het stormt buiten. En zo is het natuurlijk. Ik was het alleen heel even vergeten...

Hieronder een gedeelte uit ‘De mars’ van Freek de Jonge:

‘Ik wist dat ik mijn mond moest houden
als ik werkelijk iets te zeggen had
ik wist dat ik mezelf niet zo vertrouwde
en overschreeuwde dat
Ik wist ik moet mijn ogen sluiten
als ik werkelijk iets wil zien
Ik wist ik kijk te veel naar buiten
het zit natuurlijk binnenin

Ik dacht ik haal het uit de boeken
Ik dacht ik vecht me vrij
ik dacht dat ik het ver moest zoeken
het ligt natuurlijk heel dichtbij
Ik dacht ik moet mijn vuisten ballen
iemand zei open je hand
ik was bang om door de mand te vallen
iemand zei er is geen mand’

13/10/2023

De weg naar je ware zelf terugvinden. Het is een spannende route en het voelt kwetsbaar. Als je het mij vraagt is het een levenslange reis, waar je vaak onbewuste en diepgewortelde patronen tegenkomt. De afgelopen maanden heb ik dit zelf ook aan den lijve ondervonden. Het liefste zou ik er van weg bewegen, maar ik weet dat ik er juist bij stil mag staan. Ga ik doen wat ik altijd deed of pak ik het deze keer anders aan? Ik kies bewust voor een nieuwe weg. Ik kies voor voelen van mijn kwetsbaarheid. Niet meer voor mezelf terugtrekken en altijd alles alleen. Dit gedicht kwam ik ooit tegen. De auteur is mij helaas onbekend.

Anders

Daar waar ik dacht het sterkst te staan
Brak ik in twee
Daar waar ik ‘ja’ nu tegen zeg
Was jarenlang m’n ‘nee’
Daar waar ik dacht soms groot te zijn
Ben ik nu klein
Ik weet nu dat ik niets meer weet
En dat het zo moet zijn.

29/09/2023

Autonomie is zo’n thema dat in ieder coachtraject aan bod komt. Maar wat is het eigenlijk? Het wordt nogal eens verward met ‘onafhankelijk’, ‘solistisch’, ‘los van de ander’. Ik denk bij autonomie aan: Vanuit het contact met jezelf én in contact met de ander, je eigen weg gaan.

Bij gebrek aan contact met jezelf of het contact met de ander, zul je uiteindelijk vastlopen. Er kan van alles gaan spelen. Bijvoorbeeld schaamte of de angst om afgewezen te worden door de ander als je je eigen verlangens volgt. De angst om er dan niet meer bij te horen, er niet meer te mogen zijn. De angst voor afgescheiden zijn.

Deze schaamte of angst uit alle macht vermijden, kan echt verlammend uitwerken. Het kan maar zo zijn dat je het contact met jezelf en je behoeftes verliest. Je doet alleen die dingen waarvan je zeker weet dat het geaccepteerd wordt door je omgeving. Of je kiest juist voor ‘ik doe het wel alleen’. Eigenlijk is dit de keuze voor eenzaamheid. Er is in ieder geval geen echt contact meer met de ander. Hoe dan ook, vroeg of laat gaat het natuurlijk schuren.

Ik vind het zelf een hele klus om vanuit autonomie het leven vorm te geven. Het vraagt iedere keer weer om stil te staan te zijn bij wat er vanbinnen leeft, het mooie en het minder fraaie, om stil te staan bij wat ‘is’. Vervolgens vergt het moed om te gaan staan voor jezelf, om echt tevoorschijn te komen als jezelf en met je ‘zelf’. Om in contact, misschien ook eens ‘nee’ te zeggen tegen de ander.

De mens is een contactwezen. We kunnen niet zonder de ander én ieder mens heeft zijn eigen unieke route te lopen in zijn verlangen naar groei en ontwikkeling.

(foto is van het kunstwerk Love van Alexander Milov)

Coachpraktijk Vlieg

03/02/2025

07/10/2024

18/09/2024

11/09/2024

02/08/2024

13/03/2024

09/02/2024

21/01/2024

18/12/2023

28/10/2023

13/10/2023

29/09/2023

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	09:00 - 20:00
Dinsdag	09:00 - 20:00
Woensdag	09:00 - 20:00
Donderdag	09:00 - 20:00
Vrijdag	09:00 - 20:00
Zaterdag	09:00 - 14:00