12/09/2026
Nieuw blog: Autisme en borstonderzoek – dit doe je toch even?
Ik heb echt getwijfeld of ik deze blog wel wilde plaatsen. Het is toch best persoonlijk.
Maar ik doe het toch.
Want waarschijnlijk ben ik niet de enige. Misschien is het herkenbaar voor iemand of geeft het iemand juist wat erkenning.
Een borstonderzoek. Je maakt een afspraak, gaat erheen en klaar.
Dit doe je toch even?
Nee dus. Bij mij werkt dat niet zo.
Het gaat mij eigenlijk niet eens alleen om het onderzoek zelf. Er gebeurt zoveel meer in mijn hoofd.
Ik moet er echt naartoe leven. Er moet ruimte voor zijn in mijn agenda, maar vooral ook in mijn hoofd. Dan het onderzoek zelf, de aanraking en vooral het niet zelf de controle hebben over mijn lichaam.
En als ik weer buiten sta, ben ik niet ineens klaar.
Dan moet ik herstellen.
En daarna? Wachten op de uitslag. Binnen 10 dagen.
Ja... dan weet ik nu al dat ik daar die 10 dagen over na ga denken. Mijn hoofd zet dat niet zomaar even uit.
Dus nee, voor mij is zo'n borstonderzoek niet alleen die afspraak.
Ernaartoe leven → onderzoek → herstellen → wachten op de uitslag.
Ik heb er een persoonlijk blog over geschreven. Over hoe dit voor mij en mijn autisme werkt. Niet om te zeggen dat dit voor iedereen met autisme hetzelfde is.
Maar misschien herken je er iets in. Of helpt het om iemand anders een beetje beter te begrijpen.
Je kunt mijn hele blog lezen via de link bij dit bericht.
https://schootkrachtautismecoaching.com/persoonlijk-verhaal/autisme-borstonderzoek/
ps: foto is van AI, tekst is gecontroleerd via Ai, maar het is mijn eigen verhaal.