OmarmJezelf

14/02/2021

Valentijn, de dag van de liefde❤️

Je geliefde missen is intens verdrietig. Kun je de liefde blijven voelen? Dan kan de liefde je misschien verwarmen❤️

Deze harten verspreid ik op een plaats waar het gemis zo extra voelbaar is. Met als bedoeling jouw hart te verwarmen.

Je mag hem mee nemen of zelf een ander plaatsje geven. Doe wat je hart je in geeft...

Omarm Jezelf= omarm de liefde die altijd blijft bestaan🙏🏻

09/01/2021

Lief weekend, kunnen we vaker samen tijd spenderen?

Een mooie gedachte voor dit weekend. En misschien mag het belang van lief zijn voor jezelf ook door dringen op andere dagen?

02/06/2020

Vandaag werd ik 44 jaar. Ben dankbaar dat het mij gegund is om dit mee te mogen maken.

Altijd zie ik overal een klein feestje in. Want: Vier wat er te vieren valt, maak een feestje van je leven🙏🏻

Toch vier ik dit niet vandaag. Door het Corona virus leek het dat dit niet zou kunnen. Maatregelen zijn versoepeld, maar mijn hoofd wilde niet meer omschakelen..

Niet omdat mijn verjaardag het vieren niet waard is, in tegendeel..
Mijn Liefste Lief mocht helaas niet ouder dan 41 jaar worden😢
Dus ik ben dankbaar, dat ik elk jaar weer ouder mag worden.

Vandaag werk ik een halve dag, i.p.v. vrij te nemen. En ik wilde even naar het strand. Het water, de zee en het strand doen iets met me.

Ik leef nu intenser, geniet intenser en heb ook vaker een moment in stilte nodig. Dat ik even op “Uit” mag staan. Dat is dus hoe ik vandaag mijn verjaardag vier.

Naar mijn behoefte, in blijdschap en overdenking, met een glimlach en een traan, met liefde voor mijn leven. Juist omdat ik even heel dicht bij mezelf mag zijn.

Wat ik mijn cliënten dagelijks vertel, wees lief voor jezelf, Omarm Jezelf!
Het leven staat ons niet toe dat elke dag evenveel te doen, sommige dingen moeten nu eenmaal gebeuren. Maar vandaag:
Omarm Jezelf viert hoogtij.
Eigenlijk vier ik hem toch vandaag, maar even op mijn manier🙏🏻
Met vieze voeten en snoeten🤣

15/03/2020

Flessenpost: Afstand en nabijheid bewaken

Mijn kaarsje brandt voor ons allemaal. Alleen wij kunnen er met elkaar voor zorgen dat verdere verspreiding van het Corinavirus afneemt.

Wees lief voor elkaar en zorg voor elkaar. Maar graag op een andere manier dan we gewend zijn.

Goed voor elkaar zorgen betekent nu vooral: direct contact, zoveel als mogelijk vermijden.

Hoe kun je zoveel mogelijk in nabijheid blijven en toch ook op afstand? Gevoelsmatig en praktisch is dit niet in elke situatie mogelijk.

Maar blijf je bewust van elke beweging buitenshuis. Is het écht nodig? Of kun je ook in nabijheid zijn door telefonisch contact?

Kun je de mensen voor wie je wilt zorgen, ook leren via Whatsapp, te kunnen videobellen? Dat zorgt er ook voor dat je kunt zien hoe het met iemand gaat.

Elkaar op die manier even zien, geeft een gevoel van nabijheid, zonder enig risico te lopen.

Boodschappen kun je langs brengen zonder bij elkaar naar binnen te gaan.

Ook al heb je zelf geen klachten of behoor je niet tot de groep mensen met een verhoogd risico, draag zo min mogelijk bij aan verdere verspreiding.

We worden geconfronteerd met minimalisme. En het komt aan op bescheidenheid voor saamhorigheid.

Het sociale leven missen is niet makkelijk. Maar vraagt om creativiteit.

Wat kun je bedenken om toch een gezellig samen zijn hebt zónder fysiek bij elkaar te zijn?

Vandaag bedacht ik me om via videobellen een spelletje yahtzee te spelen met elkaar. Kan ook heel gezellig zijn toch?

Laten we elkaar inspireren tot nog veel meer mogelijkheden, zodat we hier allemaal wat aan kunnen hebben!

Mijn kaarsje brandt voor iedereen die ziek is. Maar ook voor alle mensen die werkzaam zijn in de beroepsgroepen waarvan we de zorg zo hard nodig hebben🙏🏻

05/03/2020

Zorg jij ook goed voor jezelf?

Alle ballen hoog houden
Soms kun je het gevoel hebben dat je hele week vol zit. Vol met bezigheden en werkzaamheden die naast het gezinsleven komen. Alle ballen hoog houden kost veel energie.

Soms zijn we zelf ook heel goed in staat om ons nog drukker te maken dan we werkelijk zijn.

Alleen al denkend aan wat je allemaal nog op de planning hebt, geeft je een nóg drukker gevoel.

Lijstjes maken is bijvoorbeeld iets wat je kan helpen meer rust te krijgen in je hoofd.

Dat is een manier om de drukte iets draaglijker te maken. Toch is het niet echt een energiegever.

Hoe zorg je er nu voor dat je voldoende energie hebt om je drukke bezigheden goed aan te kunnen?

Door tussendoor ruimte te maken om even STIL te staan. Even op UIT staan noem ik dat ook wel eens.

Al is het maar tien minuten, als jij weet waar je helemaal Zen van wordt, dan heb je maar weinig tijd nodig om op te laden.

Of het nu een boek lezen is, een bad nemen, even een film kijken, handwerken, schrijven of puzzelen. Als het werkt voor jou, is het goed!

Belangrijk hierbij is:
Doe het vol overgave, met je volledige aandacht. Even geen telefoon tussendoor. Maar ga we voor zitten en geef je over.

Of je nu tien minuten of een uur tijd kunt maken, elke minuut die je kunt opladen is waardevol! Wees lief voor jezelf en doe het!!

Laat ons weten hoe jij jezelf goed op kunt laden. En vergeet het vooral niet toe te passen in je dagelijks leven😉

Op zoek naar een manier om te ontspannen, maar is meditatie niets voor jou? Ga eens een avondje puzzelen.

18/02/2020

Er is meer mogelijk dan je denkt!
Het is een uitdaging om je niet te laten leiden door eventuele beperkingen.

Dat is niet altijd makkelijk. Maar kan je wel héél veel brengen!

Door fysieke klachten moest ik afscheid nemen van het idee dat ik ooit op de ski de berg af zou suizen.

Totdat ik vorig jaar droomde dat ik in een zitski zat. Gaaf dat dit was!Via Google ontdekte ik dat dit ook écht bestond.

Wauw, het kon dus toch! Onderweg kwam ik vele tegenslagen tegen. Die me er makkelijk van konden weerhouden.

De skilessen waren al begonnen, maar tot drie dagen voor vertrek kon ik nog geen zitski huren in Nederland.

Hoe zou ik me per rolstoel verplaatsen in de sneeuw?
Ik ging mee via een personeelsvereniging, waar veel mensen iemand mee brachten, ging ik alleen mee. Logistiek en fysiek waren er veel vraagtekens.

Maar opgeven was geen optie. Waarom niet? Omdat mijn focus ligt, op wat ik met volle overtuiging wil doen! Niet op wat ik onderweg aan hobbels tegen kom.

Het was schitterend om mee te maken, de addrenaline die ik voelde als ik een mooie bocht maakte, de snelheid, geweldig gewoon!

Caroline heeft ervoor gezorgd dat ik ter plekke in Oostenrijk een zitski kon huren en heeft mij super goede lessen gegeven!

Ik heb nog veel te leren en wil nog meer genieten! Dus zal ik volgend jaar zeker weer gaan!

Special Thanks voor alle lessen van Snowcentrum Joure en Caroline van UP adaptive sports! Jullie hebben mij zoveel geleerd. Zowel op de baan als in de sneeuw.

Ook ben ik nog geholpen door lieve collega’s. Het heeft mij geleerd dat als ik iets niet helemaal zelfstandig kan doen, het plezier hier zeker niet onder hoeft te lijden🤪

Om een droom te kunnen uitvoeren hoef je niet altijd álles zelf te kunnen doen. Vaak helpen anderen je met veel liefde en plezier!

Ik kan in elk geval niet wachten tot ik weer zo’n mooie reis kan boeken⛷🎿🤗

12/02/2020

Niet alles valt te plannen helaas...
En als alles goed gaat heb je het er misschien liever niet over. Overlijden of alleen achter blijven is vaak niet een favoriet onderwerp.

Alsjeblieft maak het bespreekbaar, je wilt niet dat dit je gebeurt en dat je naast het grote verdriet, ook nog eens financiële zorgen hebt😢

Wat gebeurt er met de hypotheek na het overlijden van je partner? Hoe is het geregeld met het partnerpensioen? Ben je verzekerd om in geval van nood, een tijd minder te kunnen werken? Een buffer die ervoor zorgt dat je ruimte voor jezelf en de kinderen hebt als dat nodig is?

Denken dat het vast wel goed geregeld is, is niet voldoende. Praat er samen over, en kijk je verzekeringen na. Maak nog eens een afspraak om te horen hoe het werkelijk geregeld is.

https://www.telegraaf.nl/financieel/1285421960/gebrek-aan-overleg-met-man-kost-vrouw-drie-ton 😞

Een man ging zonder zijn vrouw met de bank praten. Hij maakte daarbij de beslissing dat hij een overlijdensrisicoverzekering bij de hypotheek niet nodig vond. Zijn vrouw, mede-eigenaar van de woning, kwam daar later op vervelende wijze achter.

04/02/2020

Wereldkankerdag

Niet op 1 dag in het jaar, maar het hele jaar door hebben we mensen om ons heen die hier flink mee worstelen.

Vandaag denken we speciaal aan hen. Maar laten we dat vaker doen. Vraag wat je voor hen kunt betekenen. Biedt een luisterend oor of help met iets praktisch.

De impact is groot. De behandelingen zijn zwaar. De vermoeidheid en andere klachten blijven, als anderen denken dat je weer door kunt. Soms voelt het alsof het dan pas begint.

Ik wens iedereen die hier op welke manier dan ook mee te maken heeft, heel veel kracht toe. En liefdevolle mensen om zich heen.

Voor vragen of een vrijblijvend kennismakingsgesprek ben ik telefonisch of per mail te bereiken.
Goed zorgen voor jezelf, is ook het uiten van die gevoelens die je bezig houden. Juist dan kun je je energie goed gebruiken zoals dat nu zo nodig is.

Warme groet,

Paula van der Hulst
Mob: 0643002506
Mail: [email protected]

05/01/2020

Niet dromen maar doen!!!

Naast een groot gemis en veel verdriet, heeft een heftige periode van rouw mij ook veel geleerd.

In groots verdriet zitten soms hele mooie levenslessen. Net als vele anderen kon ik regelmatig zeggen: niet dromen maar doen. Maar is dat wat ik werkelijk deed?

Het écht uitvoeren en doen, leerde ik pas na een heel groot verlies. Tegenwoordig heb ik liever geen dromen meer. In ieder geval niet van die dromen die ik pas over jaren wil laten uitkomen. Of waarvan ik zeg: het zal er waarschijnlijk wel nooit van komen.

Niet dromen maar doen! is mijn motto tegenwoordig.En met doen plan ik niet te ver vooruit. Het liefste zo snel mogelijk.

Vroeger al droomde ik van een wintersport vakantie. Mijn lichaam vertelde me dat het beter was dit niet te doen. Het bleef een stil verlangen waarvan ik afscheid had genomen.

In maart 2019 droomde ik op een nacht dat ik in een zitski de helling af suisde. En hard dat het ging! Die droom heeft mij gegrepen. Het liet me niet meer los.

Ik moest en zou dat in het echt gaan ervaren. En ongeduldig als ik ben wilde ik dat zo snel mogelijk. Dromen zijn er om uit te voeren. Ik wacht niet meer niet totdat het niet meer kan...

In juli 2019 stond ik voor het eerst op de baan. In een zitski! Dat is toch duidelijk voor mensen met een fysieke beperking? Hmmm.. dat is niet zoals ik mezelf zie. Maar ik mocht hier even een drempel over 😉

Maar dat gevoel... Wauw... de kick en adrenaline die vrij kwam. Dat was lang geleden en deed me herinneren aan het spelen van ijshockey en het motorrijden van vroeger. Voelen dat ik leef!

Te gek dat ik dit zo weer mag ervaren. Dan maar op een aangepaste wijze, maar de personeelsreis naar Oostenrijk kon na deze proefles, ook door mij worden geboekt.

De proefles smaakte naar meer, maar het is verstandiger lessen te nemen vlak voordat je je eerste wintersportreis gaat maken. En niet in de zomer gaan lessen omdat je geen geduld hebt 😉

Gisteravond was het dan zover! Vanaf nu mag ik elke week de baan weer op. En zorgen dat ik leer mijn balans te houden, de bochten mooi in kan sturen en vaart kan maken. Maar ook: weer overeind krabbelen als ik die balans toch even verlies🙈

Het is te gaaf voor woorden dat ik dit mee mag maken! Nee.. dat ik er zélf voor zorg dat ik dit mee ga maken! De enige die ervoor kan zorgen dat ik alles uit het leven haal, ben ik zelf!

Is dat altijd makkelijk? Nee zeker niet! Een groot verlies doorleven is zwaar. En ook dit super gave tripje is niet alleen maar feest.

Want hoe red ik me met de rolstoel in de sneeuw? Sneeuwbanden zijn niet makkelijk te krijgen. Mijn voorwielen lopen vast in de sneeuw. Als ik toch stukjes moet lopen, wat zijn dan de afstanden? Hoe kom ik met de lift boven aan de berg? Welk type stoeltjeslift is daar? Moet ik er aan hangen? Of met mijn zitski en al aan de stoeltjes haken (niet in je eentje voor elkaar te krijgen) Kan ik snel genoeg aanhaken of gaat ie aan mijn neus voorbij?

Als ik om val in de sneeuw, hoe krijg ik mezelf met zitski weer overeind? En is dan al mijn kracht verspeeld? Als ik na 1 afdaling mijn bed op zoek om plat te gaan, hoe neem ik dan de zitski weer mee naar het hotel? Of kan ik hem ergens bewaakt stallen? En waar staat mijn rolstoel op dat moment? Logistiek en fysiek is het een hele grote uitdaging.

Er spelen veel vragen waarop ik pas antwoord kan krijgen als ik daar ben. Af en toe maak ik me erg veel zorgen. En denk: leuk hoor Paula, die dromen van jou, maar je kunt ook te ver gaan natuurlijk..

Is dat zo? Of mag ik om mijn geest te voeden ook gewoon heel ver gaan? En mag ik mijn belemmerende gedachten naast me neer leggen. Ik wil niet dat mijn storende gedachten zullen voorkomen dat ik het ga proberen. Dat zou toch zonde zijn.

Ik wil me niet laten leiden door dit soort gedachten anders kom ik nergens en leef ik niet voluit. Dan had ik eerder in mijn leven niet van ijshockey, motorrijden, wandklimmen en zweefvliegen genoten (zonder rolstoel, met veel pijn en tijd om te herstellen🙈) Maar dan had ik vooral veel gemist!!

Liever heb ik het wel geprobeerd. En misschien maar 1 afdaling per dag en daarna een week vakantie om te herstellen. Ik wil niet over drie jaar nog steeds dromen van de afdaling die ik nooit heb durven maken...

Ps 1: Helaas heb ik nog geen beelden van deze uitdaging, maar wil je een idee krijgen over het zitskiën voor een beginner, zoek dan op YouTube eens naar: "Jochem Uytdehaage op zitski-les bij Kees-Jan van der Klooster"

PS 2: Ik zie er een beetje gespannen uit voor de eerste afdaling, maar de glimlach achteraf kreeg ik niet van mijn gezicht. De volgende keer meer foto’s in actie, skiënd zonder begeleiding. En wie weet voeg ik een leuke crashfoto toe😂

dromenmaardoen

Niet dromen maar doen!!!

Naast een groot gemis en veel verdriet,heeft een heftige periode van rouw mij ook veel geleerd.

In groots verdriet zitten soms hele mooie levenslessen. Net als vele anderen kon ik regelmatig zeggen: niet dromen maar doen. Maar is dat wat ik werkelijk deed?

Het écht uitvoeren en doen,leerde ik pas na een heel groot verlies. Tegenwoordig heb ik liever geen dromen meer. In ieder geval niet van die dromen die ik pas over jaren wil laten uitkomen. Of waarvan ik zeg: het zal er waarschijnlijk wel nooit van komen.

Niet dromen maar doen is mijn motto tegenwoordig! En met doen plan ik niet te ver vooruit. Het liefste zo snel mogelijk.

Vroeger al droomde ik van een wintersport vakantie. Mijn lichaam vertelde me dat het beter was dit niet te doen. Het bleef een stil verlangen waarvan ik afscheid had genomen.

In maart 2019 droomde ik op een nacht dat ik in een zit-ski de helling af suisde. En hard dat het ging! Die droom heeft mij gegrepen. Het liet me niet meer los.

Ik moest en zou dat in het echt gaan ervaren. En ongeduldig als ik ben wilde ik dat zo snel mogelijk. Dromen zijn er om uit te voeren. Ik wacht niet meer niet totdat het niet meer kan...

In juli 2019 stond ik voor het eerst op de baan. In een zit-ski! Dat is toch duidelijk voor mensen met een fysieke beperking? Hmmm dat is niet zoals ik mezelf zie. Maar ik mocht hier even een drempel over 😉

Maar dat gevoel... Wauw... de kick en adrenaline die vrij kwam. Dat was lang geleden en deed me herinneren aan het spelen van ijshockey en het motorrijden van vroeger. Voelen dat ik leef!

Te gek dat ik dit zo weer mag ervaren. Dan maar op een aangepaste wijze, maar de personeelsreis naar Oostenrijk kon na deze proefles, ook door mij worden geboekt.

De proefles smaakte naar meer, maar het is verstandiger lessen te nemen vlak voordat je je eerste wintersportreis gaat maken. En niet in de zomer gaan lessen omdat je geen geduld hebt 😉

Gisteravond was het dan zover! Vanaf nu mag ik elke week de baan weer op. En zorgen dat ik leer mijn balans te houden, de bochten mooi in kan sturen en vaart kan maken. Maar ook: weer overeind krabbelen als ik die balans toch even verlies🙈

Het is te gaaf voor woorden dat ik dit mee mag maken! Nee.. dat ik er zélf voor zorg dat ik dit mee ga maken! De enige die ervoor kan zorgen dat ik alles uit het leven haal, ben ik zelf!

Is dat altijd makkelijk? Nee zeker niet! Een groot verlies doorleven is zwaar. En ook dit super gave tripje is niet alleen maar feest.

Want hoe red ik me met de rolstoel in de sneeuw? Sneeuwbanden zijn niet makkelijk te krijgen. Mijn voorwielen lopen vast in de sneeuw. Als ik toch stukjes moet lopen, wat zijn dan de afstanden? Hoe kom ik met de lift boven aan de berg? Welk type stoeltjeslift is daar? Moet ik er aan hangen? Of met mijn zit-ski en al aan de stoeltjes haken (niet in je eentje voor elkaar te krijgen) Kan ik snel genoeg aanhaken of gaat ie aan mijn neus voorbij? Als ik om val in de sneeuw, hoe krijg ik mezelf met zit-ski weer overeind? En is dan al mijn kracht verspeeld? Als ik na 1 afdaling mijn bed op zoek om plat te gaan, hoe neem ik dan de zit-ski weer mee naar het hotel? Of kan ik hem ergens bewaakt stallen? En waar staat mijn rolstoel op dat moment? Logistiek en fysiek is het een hele grote uitdaging.

Er spelen veel vragen waarop ik pas antwoord kan krijgen als ik daar ben. Af en toe maak ik me erg veel zorgen. En denk: leuk hoor Paula, die dromen van jou, maar je kunt ook te ver gaan natuurlijk..

Is dat zo? Of mag ik om mijn geest te voeden ook gewoon heel ver gaan? Of mag ik mijn belemmerende gedachten naast me neer leggen. Ik wil niet dat mijn storende gedachten zullen voorkomen dat ik het ga proberen. Dat zou toch zonde zijn.

Ik wil me niet laten leiden door dit soort gedachten anders kom ik nergens en leef ik niet voluit. Dan had ik eerder in mijn leven niet aan ijshockey, motorrijden, wandklimmen en zweefvliegen gedaan (zonder rolstoel, met veel pijn en tijd om te herstellen🙈) Dan had ik vooral veel gemist!!

Liever het wel geprobeerd. En misschien maar 1 afdaling per dag en daarna een week vakantie om te herstellen. Ik wil niet over drie jaar nog steeds dromen van de afdaling die ik nooit heb durven maken...

Ps 1: Helaas heb ik nog geen beelden van deze uitdaging, maar wil je een idee krijgen over het zitskiën voor een beginner, zoek dan op YouTube eens naar: "Jochem Uytdehaage op zitski-les bij Kees-Jan van der Klooster"

PS 2: Ik zie er een beetje gespannen uit voor de eerste afdaling, maar de glimlach achteraf kreeg ik niet van mijn gezicht. De volgende keer meer foto’s in actie, skiënd zonder begeleiding. En wie weet voeg ik een leuke crashfoto toe😂

-Unique

01/01/2020

Een frisse duik, een mooi begin!
Misschien niet verstandig, maar oh zo verkwikkend!

Mijn spieren hebben helaas een behoorlijke gebruiksaanwijzing. Als ik die niet op volg, krijg ik dat flink te bezuren. Sommige dingen doe ik niet, of niet zo vaak omdat dat mijn dagelijks functioneren erg beïnvloeden.

Toch wil ik me daar niet altijd door laten leiden. Ik mag ook graag genieten van het leven door mijzelf uit te dagen, grenzen verleggen. En vooràl: voelen dat ik leef!

Wetende dat ijskoud water een geweldige boost is voor je lichaam, wilde ik het toch doen. De tinteling die door je hele lichaam gaat, heerlijk! Wat een oppepper voor lichaam en geest!🙏🏻

Het ijskoude water werkt enorm verkwikkend en geeft een sensatie die ik graag mee neem dit nieuwe jaar in. Even “anders dan anders”.

Soms wordt je ook gedwongen een andere route te nemen, soms moet je je voegen naar de situatie waarin je zit. Maar zelfs in groot verdriet kan in het klein, onverwachts, iets moois verscholen zitten. Daar kom je achter als je noodgedwongen of niet, blijft voelen en beleven.

Ik wens iedereen een jaar toe waarin er ondanks vervelende gevoelens en belevingen, er ook ruimte en oog mag zijn voor de kleine, bijzondere momenten, die je zullen verrassen.

Bedankt voor deze ervaring én de support René, Tim Callenbach , Ilse Dijkstra, Paul en Nathasja!

25/12/2019

Mijn hart gaat uit naar alle mensen die nu wel een klein lichtpuntje kunnen gebruiken. Voor wie de feestdagen "anders" zijn. Of minder feestelijk, om welke reden dan ook.

Ik brand een kaarsje voor iedereen die tijdens deze dagen wel een lichtpuntje kan gebruiken. Misschien zul je nog wat warmte voelen van de mensen om je heen. Of van binnenuit, door een gedachte, of een mooie herinnering.

Het verlies van een dierbare of door een sterk veranderende situatie, zijn deze dagen moeilijk of misschien zelfs pijnlijk. Lachend met elkaar aan tafel zitten is geen vanzelfsprekendheid. Maar kan bij het verlies ervan veel verdriet veroorzaken.

Ik wens iedereen een klein lichtpuntje toe deze dagen.

Warme groet,
Paula van der Hulst

01/12/2019

Huidhonger, wat is dat?

Ik kende het ook niet, totdat ik het zelf ervaarde... Na het overlijden van mijn man ben ik er echt ziek van geweest. Ziek van het gemis aan contact met hem. Het grote gemis van een knuffel, een kus, een streling over mijn arm of een schouder om tegen aan te liggen.

Huidhonger komt niet alleen voor bij mensen die hun dierbare moeten missen. Ook baby’s kunnen het gebrek aan warmte en veiligheid vanuit lichaamscontact ervaren.
Maar ook mensen die zich eenzaam voelen kunnen huidhonger ervaren. Het komt daarom ook veel voor bij ouderen en mensen met dementie.

Zelf heb ik het ervaren als een lange periode waarin ik me echt ziek voelde. De enorme honger woelde in mij. Als een oer-schreeuw die er uit moest, maar geen uitweg vond. Het vond geen uitweg omdat de honger niet gestild kon worden. Mijn man was er niet meer om mij vast te kunnen houden.

Het Karmelklooster in Drachten heeft t/m 26 januari een expositie waarbij dit indrukwekkend in beeld gebracht wordt. Als je (h)erkenning zoekt, je hier meer over wilt weten of ermee te maken hebt als zorgprofessional.

Lichaamscontact is een zeer belangrijke vorm van contact die niet onderschat mag worden. Bij een gebrek aan aanraking kan zelfs je immuunsysteem verlaagd worden. Sombere gevoelens en depressie zouden kunnen ontstaan.

Voor iedereen is dit anders. Voor mij is het niet eens in woorden te omvatten. Maar het is een onderwerp dat bespreekbaar mag worden. Het is niet raar als je dit ervaart, vooral heel vervelend voor jou zelf. Ik zou willen dat je het bespreekbaar kunt maken als je dit ervaart. Met de mensen om je heen of met een professional. Dat alleen al kan al veel lucht geven.

Als je hier vragen over hebt of iets wilt delen met iemand die onafhankelijk is, je kunt mij altijd mailen of bellen voor een vrijblijvende kennismaking.

Warme groet,

Paula van der Hulst
[email protected]
Tel: 06 43002505