02/08/2026
Vorige maand schreef ik je vanuit Italië (toch nog even een foto van ons vertrek) over een ontdekking die ik deed tijdens mijn vakantie. Misschien herinner je het je nog. Ik deelde dat ik erachter was gekomen hoe essentieel het soms is om simpelweg even niets te doen.
Dat een energetische plaatsbepaling daarin zo belangrijk is: even stilstaan, voelen waar je staat en vooral niet blijven duwen wanneer iets simpelweg niet wil bewegen.
Nu maak ik dit bericht van een camping in Nederland. In dezelfde caravan, dat wel.
Zoals je misschien weet, bouwen mijn opleidingen op in een vaste, verdiepende volgorde: van jij, naar wij naar fundament 3: Het Akashabewustzijn (en het Universum). Fundament 4: De Jaarreis in de Kracht van de Maan (binnenkort verschijnt hiervan het werkboek, waarin we 12 bijeenkomsten lang de maancyclus en jouw proces volgen!) en nu ook fundament 5: Het Kompas van Ziel en Tijd
Afgelopen maand wilde ik dolgraag verder met het uitbouwen van dat vijfde fundament: Het Kompas van Ziel en Tijd. Een prachtige reis langs de tijd waarin de kosmos is opgebouwd en de aarde haar plek kreeg en omdat wij onderdeel zijn van die kosmos, sluit dat naadloos aan op onze eigen zielsontwikkeling.
Ik had het Kompas heel helder gechanneld. Maar toen ik het een aardse vorm wilde geven... liep ik vast.
Ik zocht naar de juiste symboliek, naar beelden, naar de exacte woorden. Maar hoe harder ik zocht en wilde trekken, hoe vaster ik kwam te zitten.
En dus deed ik precies wat ik mezelf vorige maand weer had geleerd: ik stopte.
Ik sloeg op wat er op dat moment doorkwam en besloot het te laten rusten. Niet blijven duwen tegen een muur.
Pas daarna ontdekte ik waarom de stroom stokte.
In mijn derde fundament stond namelijk nog een oud gedeelte. Waar ik voorheen werkte met de kaders uit een eerdere opleiding tot specialist in Engelenenergie, waar ik uiteraard altijd al mijn eigen invulling aan gaf, ontdekte ik later dat het fundament van die lesstof niet meer strookte met mijn eigen waarden.
Omdat ik jou alleen wil doorgeven wat in elke vezel zuiver en kloppend voelt, besloot ik die oude kaders definitief te schrappen. Ik heb dat gedeelte volledig herschreven vanuit mijn eigen, doorleefde ervaring en directe afstemming.
En toen viel het kwartje. Ik kon pas verder bouwen aan Fundament 5 nadat ik dit in Fundament 3 had schoongemaakt.
Niet omdat de essentie van engelenenergie niet waardevol was — integendeel, het heeft mij ontzettend veel gebracht. Maar de vaste vorm en het systeem waarin het mij destijds was aangeleerd, pasten niet meer bij wie ik nu ben en hoe ik werk.
Pas toen ik daar bewust en in dankbaarheid afstand van nam, ontstond er ruimte. Ruimte om mijn eigen, zuivere verbinding met deze materie vorm te geven. En ruimte voor een eigentijdse hiërarchie binnen het Kompas van Ziel en Tijd, precies zoals het zich nu aan mij laat zien.
Soms moet je niet harder werken, maar simpelweg opruimen wat niet meer van jou is. Pas dan kan het nieuwe echt gaan stromen.