02/09/2026
"Ik weet het even niet meer, Hermina."
Een moeder in mijn praktijk kijkt me vermoeid aan. Ze vertelt over haar jongste, die op de basisschool bij elke rekenfout de boel gefrustreerd aan de kant schuift en thuis beland ook regelmatig een tekening in de papiercontainer omdat die – volgens haar - totaal mislukt is. Ik hoor haar zo vaak zeggen: "Ik kan het niet."
Direct daarna vertelt ze over haar puberzoon. Thuis is hij teruggetrokken, de deur van zijn kamer zit dicht. Geen zin in huiswerk, geen zin in avondeten. Het contact voelt afstandelijk. Een hoge muur van ja wat eigenlijk?! waar ik op dat moment even niet doorheen kom. Ze wil zo graag helpen, maar ze heeft het gevoel dat ze steeds tegen die muur aanloopt.
Ik herken dit zo goed in mijn gesprekken met ouders. Je wilt de veilige haven zijn waar je kind (of puber) weer op adem kan komen. Je wilt ze laten zien wat jij wél in hen ziet: hun kracht, hun eigenwaarde. Maar hoe doe je dat, als je zelf ook zoekende bent naar hoe je de verbinding warm en openhoudt? Want het zijn die momenten waarop ouders zich soms machteloos voelen. Het is niet gemakkelijk. Hoe help je je kind om zacht en mild naar zichzelf te blijven kijken? Hoe blijf je die warme, veilige haven, ook als zij hun eigen weg zoeken of zichzelf nog niet helemaal begrijpen? Dat ouderschap vraagt dan echt iets van jou en dat is niet appeltje eitje.
Zelfvertrouwen is niet iets dat je ze 'even' cadeau kunt geven. Het is ook niet iets dat je ‘even’ aanleert. Het is een groei die ruimte nodig heeft. Het is de ruimte bieden om te falen, om boos te zijn, om even niet te weten wie je bent. Zelfvertrouwen mag groeien in rust. Stap voor stap.
Als ouder ben je de veilige basis. Niet door hard te roepen hoe het moet, maar door er gewoon te zijn. Die veilige haven ben je niet door constant te sturen of oplossingen aan te dragen. Je bent die haven door er simpelweg te zijn, ook als de sfeer in huis even gespannen is.
Het helpt om samen even uit te zoomen. In het Gezinsgeluk Traject kijken we voorbij het gedrag. We zoeken samen naar de kern: hoe kunnen jullie weer écht contact maken en vanuit rust bouwen aan dat fundament van zelfvertrouwen? Of je nu een basisschoolkind hebt dat onzeker is, of een puber die de wereld om zich heen ontdekt.
Zou jij ook wel wat meer rust en verbinding willen in je gezin? Stuur me een berichtje, dan praten we vrijblijvend over wat er bij jullie speelt.
Liefs,
Hermina 🍀
