04/10/2021
Het loopt storm bij DES
Fases, we doorstaan ze allemaal in het leven. De Dikke van Dale zou het omschrijven als een ontwikkelingstrap. Nou mijn ontwikkelingstrap is er eentje waar ik al meerdere keren vanaf ben gevallen, er zitten een paar treeën los en dat ding is niet te vertrouwen. Ik weet niet hoe het met die van jullie zit?
Als je als moeder net een babytje hebt gekregen begint het al. Net als je denkt uit te hebben gevogeld wat de gebruiksaanwijzing is komt de volgende fase en is rechts links en links rechts. Het is 1 grote mindf@ck. Later als ze ouder zijn komen ze in de puberteit. Ook zon heerlijk fase waarbij alles wat je als ouder inzet averechts werkt en jou puber de kettingrokende buurjongen zonder werk opeens aantrekkelijk begint te vinden. En dan hebben we het nog geen eens over de kledingkeuzes gehad. Pfoe blij dat dat ook maar fases zijn! Als ik even terug denk aan mijn eigen puber jaren waarin ik floreerde in een badstoffen broek, rokjes die je op de lingerie afdeling scoorde (zo kort), naveltruitjes terwijl het accent nou niet echt op het buik gebied moest liggen omdat daar wel een vetrolletje zat, broeken zo laag dat iedereen kon zien wat voor ondergoed je aanhad , opgerolde broekspijpen net alsof je altijd door een diepe plas water moest en gescheurde broeken waarbij oma altijd vroeg of ze je broek moest maken omdat zij dacht dat die stuk was. Kortom mooie tijden, slechte keuzes. Maar het was maar een………..fase.
Over fases gesproken. Die worden nu ook wel, pijnlijk, duidelijk in ons nieuwe team. Want sinds dit seizoen heeft het team een hele nieuwe samenstelling. Ikzelf zit in een fase dat alles een naveltruitje is geworden. Niet omdat ik nou een hele lading heb ingekocht om mijn puberfase weer te herleven maar omdat er een flinke buik zit die ervoor zorgt dat alle gewone shirts tot de navel komen. Terwijl ik straks die baby handleiding mag uitvogelen zijn er een paar uit ons team weer vrijgezel en leven hun gloriejaren! Het naveltruitje is weer in. En ik moet zeggen zij zien er beter uit dan ooit. Daarnaast hebben we een aantal spelers die alweer een fase verder zijn. De een spreekt stiekem trouw dingen in de telefoon van haar vriend zodat het algoritme alleen nog maar trouwitems laat zien. Geniaal al zeg ik het zelf. De ander ruilt haar kroegenfiets om voor een goeie stevige mooie fiets (waar ze alsnog mee naar de kroeg gaat) en neemt zichzelf voor haar leven te beteren na het koppen van het wegdek tijdens een uit de hand gelopen avondje. Ziet u dit snelle leereffect. Pavlov is er niks bij.
Weer een ander heeft net een kindje gekregen en probeert haar blaas onder controle te houden tijdens het hollen en springen tijdens de wedstrijd en training. We hebben twee katten twins welkom mogen heten bij fam bakker. En voor een goeie borrel aan een echte apri-ski bar in huis gaan wij naar fam Pannekoek. Daarnaast blijkt roeien een zeer aantrekkelijk sport te zijn hebben we ontdekt door Suus. Zeer aantrekkelijk….. Maargoed we dwalen af. Even weer terug naar het juiste vaarwater. Snapt u hem? Ik spreek al een aardig woordje roei’s. Je weet nooit wanneer het van pas komt. Je moet roeien met de riemen die je hebt. Zo is het leven, lieve mensen. Fases. We vieren ze, vervloeken ze en doorstaan ze.
Ook hebben wij er een aantal nieuwe meiden bij. Jong, knap, flexibel. Nee ik ben niet jaloers, ahum. Dan worden al die verschillende fases toch weer een stukje duidelijker. Maar wat zijn ze leuk (die nieuwe meiden). Echt een aanvulling voor ons team! Dus dan vergeten we maar snel dat zij niet aankomen als ze alleen al kijken naar dat zakje chips kijken, de muziek nooit te hard vinden staan en gewoon nog kunnen functioneren na het spelen van een voetbalwedstrijd. Het is jullie vergeven.
Maargoed er bestaat geen handboek voor al deze fases, je moet het zelf uitvogelen. Over vogels gesproken…………… wat een mooi bruggetje he (ze is het nog niet kwijt hoor). Zaterdag moest dit geweldige talententeam tegen stormvogels. Een redelijk onbekende club voor ons. Met 4 wissels op de bank begonnen we de wedstrijd. De eerste helft was niet slecht maar DES liet ook niet helemaal zien hoe zij kunnen spelen. Er zat meer in. Ook de trainer was niet tevreden. De verdediging stond goed en gaf weinig weg, maar opbouwend was het soms wat slordig waardoor de echt grote kansen uit bleven. Na de rust probeerde DES het weer op te pakken. Wat opviel was dat de vogels een beetje moe begonnen te worden. Het waren geen stormvogels meer, eerder windstilvogels. Ik voelde aan mijn (vrucht)water dat DES 3 punten ging pakken. Op de bank was het billenknijpen want je voelt dat er meer in zit maarja dat moet nog wel in de praktijk gebracht worden. Wel mooi om te zien dat de storm bij DES niet ging liggen. Die bleven door strijden tot het eind. En dat terwijl het best een fysieke wedstrijd was dus de vermoeidheid ook een rol ging spelen. Vers van de pers kwamen er weer nieuwe wissels in waaronder Floor. En die haalde de wisselbank uit de spanning door het eerste doelpunt te maken. Na de woorden van Maarten “op trainen dribbel je ook iedereen voorbij waaronder de keeper doe dat nu ook eens” deed zij precies waar Maarten eerder had gezegd en de 1-0 was binnen. Om ons toch nog net even wat lekkerder te laten zitten op de bank scoorde ze ook nog een tweede goal. Met een 2-0 eindstand bracht DES deze wedstrijd tot een goed einde.
Mooi om te zien hoe al deze verschillende voetballers in verschillende fases in hun leven zo samen spelen en nu al voor de tweede keer op rij winnen! Dit gaat een mooi seizoen worden!
Hopelijk gaat deze winnende-fase niet voorbij en blijven we daar nog even in hangen.
