21/05/2026
De zon stond al laag boven het Gooimeer en wierp een warme, gouden gloed over de boorden van de pilot gig “Zwonk”. Aan de riemen zaten zes roeiers, hun gezichten getekend door de inspanning van een mooie avondtocht, maar hun slagen waren nog altijd synchroon. Achterin hield de stuur het touw van het roer stevig in de handen. “Nog een laatste spurt! De haven is in zicht!" riep hij boven het kabbelende water uit.
Aan de wal gleed het bekende landschap voorbij. De rood-witte vuurtoren, die al decennia lang als een trouwe wachter over het havenkanaal waakte, stak fel af tegen de diepgroene bomen. Boven hen trok een dramatisch wolkendek samen; maar voorlopig hielden de zonnestralen nog net de overhand.
Met elke haal sneed de sloep vloeiend door het spiegelgladde water. Achterop wapperde de Nederlandse driekleur trots in de zachte bries, een levendig spatje rood, wit en blauw in het verder rustieke palet van de avond.
Er werd niet veel meer gesproken aan boord. Het ritmische tikken van de riemen tegen de dolpennen en het zachte plonzen van de riemen vormden hun eigen achtergrondmuziek. Dit was het moment waar ze het voor deden: de perfecte balans tussen pure spierkracht, kameraadschap en de serene rust van het water om hen heen. Een levend schilderij van Hollandse glorie, gevangen in de laatste stralen van de dag.
www.khrv.nl
