18/07/2017
EEN KIJK OP TRAUMA
Als je als kind seksueel bent misbruikt, is het aannemelijk dat je brein is geprogrammeerd met de gedachte ‘Ik ben iemand die vreselijke dingen overkomt en dus altijd alert moet zijn op gevaar’.
Op latere leeftijd merk je pas echt de impact van het trauma. Dat komt, omdat toen je kind was je hersenen overweldigd raakten. Ze konden het volledige trauma met al zijn facetten dus simpel gezegd niet opslaan.
In plaats van je dus specifieke dingen te herinneren, word je geconfronteerd met bijvoorbeeld beelden, geluiden en fysieke sensaties. Je herinnert je het trauma dus niet als een ervaring, maar wordt overvallen door triggers die het gevoel van die ervaring oproepen.
De herbeleving van het trauma op latere leeftijd gaat niet over het verleden, maar over een lichaam dat zich gedraagt alsof de traumatische gebeurtenis op dit moment plaatsvindt. Dat kan enorm beangstigd en verwarrend zijn. Veelal is het noodzakelijk bij de verwerking hiervan professionele hulp in te schakelen.
Het belangrijkste in helen van het trauma is dus te leren hoe je om moet gaan met het heden en leren te accepteren wat er gebeurt. Kort gezegd: leren alle intense gevoelens te laten zijn die je als kind niet kon verdragen. Dit is een intens proces, en vraagt veel moed. Vanuit de ervaring als kind bestaat namelijk ook op latere leeftijd nog de overtuiging dat je het niet aankan.
Het verdragen van gevoelens is zo ongelofelijk moeilijk voor mensen met traumaverleden, omdat ze de overtuiging hebben geleerd dat het nooit ophoudt. Maar als een gevoel opkomt en je durft het te laten zijn, zul je ontdekken dat het ook weer verdwijnt.
Dit tijdsbesef is door het trauma verwoest en zul je dus later in je leven moeten herstellen. En op het moment dat je ervaart dat die intense gevoelens wel degelijk ophouden, zul je totaal anders naar de wereld en jezelf gaan kijken. Zal je zelfvertrouwen en emotionele kracht toenemen.
Wat zijn jouw ervaringen over het omgaan met die intense gevoelens op latere leeftijd?
