11/05/2026
Mijn familie kwam ooit als vluchteling naar Nederland. Daarom durf ik juist wél het gesprek over immigratie en integratie te voeren.
👇👇👇
We kunnen het mensen niet kwalijk nemen dat ze op zoek gaan naar een beter bestaan. Wanneer je leeft in onveiligheid, armoede of uitzichtloosheid, is het niet meer dan logisch om ergens anders hoop en veiligheid te zoeken.
Maar wat we óók moeten kunnen bespreken, is het verschil tussen immigratie van vroeger en nu.
Mijn opa was Indisch, vocht voor het KNIL (Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger), heeft tijdens de oorlog in een Jappenkamp gezeten, en na de oorlog moest hij met het hele gezin vluchten nadat Indonesië onafhankelijk werd.
😢 Mijn familie verloor hun bestaan in Indonesië, omdat ze voor veel Indonesische mensen niet als “echte” Indonesiërs werden gezien. Ze waren immers Indisch (groot verschil!) en onlosmakelijk verbonden aan Nederland.
Dus ja, ook mijn familie kwam ooit als vluchteling naar Nederland.
Maar bij hen stond 1 ding centraal: integreren! De taal leren. Werken. Meedoen in de samenleving. Respect hebben voor het land dat je opvangt, en voor de normen en waarden die bij het land horen.
Thuis bleef uiteraard ruimte voor de Indische cultuur, tradities en identiteit. Maar Nederland werd gezien als het land dat veiligheid bood, en ja... dat bracht verantwoordelijkheid met zich mee.
Daarom vind ik het zo bijzonder dat dit gesprek tegenwoordig bijna niet meer normaal gevoerd kan worden, zonder dat er direct een label op je geplakt wordt. Zodra je ook maar de woorden "immigratie" en "integratie" uitspreekt, lijken de alarmbellen af te gaan en staat er direct iemand klaar om je uit te maken voor allerlei onaardige termen.
Maar het is toch niet meer dan logisch dat we dit gesprek juist wél moeten voeren?! We willen toch allemaal onze samenleving leefbaar, veilig en verbonden houden voor toekomstige generaties? Of niet??? 🤔
🇳🇱