21/03/2022
Even een tekst over zwemles en diplomazwemmen, die juf Kim in 2017 geschreven heeft, maar waar we nog steeds achter staan en graag weer eens delen.
Hoi allemaal,
Iedereen kent mij als juf kim hier op het zwembad, maar naast juf kim ben ik ook nog voor Jessie, mama kim. En soms is het best lastig om als juf die ook mama is te kijken naar de gang van zaken in het zwembad. Dit omdat ik soms heel goed de druk van ouders snap, het regelen van alles wat er moet, zoals werken, school, sporten, zwemles, sociale contacten en meer. Maar als juf is het soms ook zo lastig om te zien welke druk er, onbewust, soms op een kind word gelegd.
Ik zie als juf en als moeder dat ieder kind uniek is, ieder kind leert op zijn eigen weg en ieder kind wil leren en ontwikkelen. Waar het ene kind goed is in zwemmen is een ander kind goed in knutselen of zingen. Ieder kind is anders en ieder kind is goed zoals hij of zij is.
Door de drukte van de huidige maatschappij zien we helaas best vaak dat er druk word gelegd op kinderen om hierdoor de hoop te hebben dat de zwemles misschien sneller zou gaan, dat ze eerder klaar zouden zijn met het abc traject en de tijd weer vrij komt voor het volgende wat moet. Onze levens zijn druk en deze drukte leggen we wel eens onterecht op onze kinderen.
Want hoe mooi is het dat kinderen kunnen genieten, mogen zijn wie ze zijn en mogen ontwikkelen in hun eigen tempo. Er is later nog zoveel wat moet, laat kinderen nu nog even kind zijn.
En natuurlijk is het frustrerend als je ziet dat je kind misschien wat achter blijft op de rest, dat het net niet zijn slag zo mooi afmaakt als zijn mede zwemmers, dat je kind toch nog niet helemaal klaar is voor het diploma zwemmen, terwijl je hoopte dat hij of zij op zou mogen.
Maar geloof me, ieder kind gaat het leren, maar de druk die wij er op leggen als ouders maakt het voor de kinderen des te lastiger om te leren, ze willen hun ouders niet te kort doen, maar zijn ondertussen zo bezig met het willen voor de ouders, dat ze dus minder met het verwerken van de les bezig zijn.
En dit ook met het diploma zwemmen, soms hebben we kinderen die dichtklappen, hoe goed ze ook kunnen zwemmen. Maar die de druk niet aankunnen, of zo onder de indruk zijn van het grote bad, het nieuwe daar, de spanning die er misschien voor hen toch hangt. Geen enkel kind gaat naar het diploma zwemmen om daar het bewust niet te gaan doen, om bewust de boel te saboteren, of om bewust gewoon daar niet te willen zwemmen. Iets in het kind blokkeert dan gewoon. En hoe harder wij als ouders gaan roepen dat ze het toch wel kunnen, dat ze het nu moeten laten zien, dat ze dan een diploma krijgen en misschien wel een cadeau (want we willen zo graag dat ze dat diploma hebben) des te groter word de blokkade in het kind.
En wees nou eerlijk, houd dat papiertje je kind boven water? ZOrgt dat papiertje voor een veilig zwembestaan? Ik zou zeggen nee, dat diploma is papier, geen redmiddel, geen garantie dat er nooit iets fout gaat. Dus waarom die druk?
Uiteindelijk moet het zwemmen uit de vaardigheid van het kind komen, wat hij of zij in de lessen heeft geleerd en blijft leren ook na het diploma. Want er komen steeds weer nieuwe situaties waar het kind aan moet gaan wennen. En door kinderen plezier te geven in het water, te laten ontwikkelen op hun eigen tempo, te laten zijn wie ze zijn, er te zijn voor de kinderen en ze helpen en ondersteunen bij hun leren, zo krijgen we kinderen die een zwem veilig en zwem plezierig bestaan hebben. Groetjes Kim
