Sabina Ernst Coaching, John Deelaan 18, Hoofddorp (2026)

11/08/2025

Als anderen helpen een levensbehoefte is geworden.

Anderen helpen is een prachtige eigenschap. Het begint onschuldig met de beste intenties. Je helpt gewoon graag als je ziet dat iemand hulp nodig heeft. Maar net als met alles in het leven is TE het belangrijkste verschil. TE veel helpen betekent in dit geval dat je altijd bezig bent met hoe de ander zich voelt; is de ander blij of ongelukkig en wat kan ik daar aan doen?
Ben je met je gedachten de hele dag bezig met het welzijn van een ander?
Sta je de hele dag ‘aan’ om voor anderen te zorgen?
Zeg je bijna nooit ‘nee’ tegen een hulpvraag?
Is het lastig om gedurende de dag de ander los te laten en bij jezelf te checken wat jij wilt en nodig hebt?
Voel je jij waar je grenzen liggen maar durf je het niet te zeggen?
Vind je het moeilijk om tijd aan jezelf te spenderen en te ontspannen?

Ik geef toe dat ik 100% ben doorgeschoten in het ‘willen helpen’. De ander heeft voor een groot deel van mijn leven een te grote rol gespeeld. Ik dacht dat dat normaal was maar dat bleek niet zo te zijn. Ik had totaal geen oog voor mijzelf, mijn gevoel en behoefte. Dit heeft mij in verschillende fases van mijn leven naar een burn-out gebracht. Ik stemde de hele dag af wat mijn omgeving, privé of op werk, nodig had. Ik had geen grenzen, droeg de last van een ander op mijn schouder, was continue bezig met piekeren over een ander en had daarbij 0% oog voor mezelf. Een fase die nu gelukkig achter mij ligt, door met de juiste handvatten aan de slag te gaan.

De ander zo vaak en zo veel helpen dat jij jezelf uit het oog verliest, is niet de bedoeling en niet gezond. Als je door omstandigheden anderen tevreden bent gaan stellen om te ‘overleven’, om je zo veilig te voelen, dan zit je aan de TE kant van helpen. Als ‘niet’ helpen onrust of paniek creëert, dan zit je aan de kant van ‘pleasen’. Anderen helpen en tevreden stellen mag op vrijwillige basis als je daar ruimte voor hebt. Jouw eigen welzijn en gezondheid is het belangrijkst. Alleen dan kun je een ander goed helpen.

Is anderen helpen en tevreden stellen een levensbehoefte voor je, iets wat je moet doen om je veilig te voelen, om te overleven?
Of voel je de ruimte om te kiezen of je iemand helpt of niet?

04/08/2025

Zomervakantie, de tijd van ontspanning en niets moeten.
Dat is waar we ons op verheugen als we naar de zomervakantie toeleven, de rest van het jaar.

Alleen diegene die gewend zijn het welzijn en plezier van anderen standaard op de 1e plaats te zetten, kunnen dat in de vakantie niet ‘eventjes’ op pauze zetten, omdat het vakantie is. Hoe fijn dat ook zou zijn.

Aan de ene kant ben je moe van het hele jaar het anderen zo naar de zin te maken dat jij jezelf wegcijfert (ook wel pleasen genoemd) en wil je rust.
Aan de andere kant neem je je patronen en gewoontes ook op vakantie mee. Die staan standaard aan, ook in een andere omgeving.

Voor velen voelt ‘uitrusten op je vakantie’ als een droom, dat alleen weggelegd lijkt als je alleen op vakantie gaat zonder kinderen.

Diegene die nog op vakantie gaan wil ik meegeven:
- Leg de lat rondom uitgerust van vakantie terug komen niet te hoog.
- Elke moment van rust kunnen pakken is al fijn, koester ze.
- Observeer en wees bewust welke patronen en gewoontes rondom het pleasen van anderen ook in je vakantie actief zijn.

Diegene die al op vakantie zijn geweest wil ik meegeven:
- Kijk eens terug naar je vakantie en ga na welke patronen en gewoontes toen ook actief waren, net als thuis.
- In welke situaties gingen patronen en gewoontes ‘aan’ en welke waren dat.

Als je dat gaat herkennen kun je (alleen of met hulp) kleine stapjes bedenken om een patroon of gewoonte te gaan doorbreken, zodat je daar de volgende zomervakantie misschien minder last van hebt en meer kunt gaan uitrusten.

Hele fijne zomer, lieve mensen met een groot hart!

24/06/2025

Wat wil ik?

Dit is een vraag die bij veel moeders niet snel opkomt. Moeders zijn wel gewend om de vraag aan anderen te stellen, zoals aan hun partner, kinderen, etc. Zeker in de zomervakantie staat de vraag ‘wat wil jij?’ nogal centraal. Maar moeders hebben ook vakantie en jij hebt ook behoeften!

Als je aan de komende vakantie denkt, welk beeld, gevoelens, gedachten en ideeën komen er bij je op? Is dat rust en ontspanning. Wil je een boek lezen, korte middagdutjes doen, winkelen zonder afleiding of gewoon even niets doen?

Jezelf een paar minuten de tijd gunnen en geven om elke dag jezelf de vraag te stellen ‘wat wil ik en waar heb ik behoefte aan?’ is een mooie stap om te oefenen met jezelf meer ruimte te geven en jouw eigen behoeften centraler te zetten.

Dat is niet hetzelfde als ‘als mijn gezin blij is dan ben ik tevreden’. Het gaat om: waar heb IK zin in en waar word IK blij van, ongeacht wat de ander wilt.

Het is mijn ervaring dat je in het begin niet een duidelijk antwoord voelt opkomen. Dat komt omdat deze vraag zo onbekend is en je bent het niet gewend om daarbij stil te staan. Geef niet meteen op als de antwoorden op zich laten wachten. Geef jezelf de tijd om te wennen, op een gegeven moment borrelen er antwoorden omhoog.

Veranderingen in je leven aanbrengen hebben naast het de tijd geven ook kleine stapjes nodig om verandering echt te realiseren.
Het is een klein stapje als je ter voorbereiding van je zomervakantie niet alleen kijkt naar je to-do lijst die je voor die tijd nog moet afwerken thuis en op je werk, maar om even een paar minuten te besteden aan de vraag ‘wat wil ik in de vakantie?’. Dit kun je vervolgens ook uitbreiden met jezelf dagelijks de vraag te gaan stellen; wat wil ik en wat heb ik nodig vandaag?.

Jij mag er namelijk ook zijn!

16/06/2025

Zomervakantie…niets moet en alles mag!

Als moeders aan de zomervakantie denken, dan denken we aan; niets moeten, even geen haast hebben, leuke dingen doen, harmonieus samen zijn, niet ‘aan’ hoeven staan.
Daar verheugen wij, de moeders, ons enorm op. Lekker tot rust komen, een heerlijk idee!

Maar is dat ook hoe de zomervakantie er echt uitziet?
Of ziet de werkelijkheid er meer zo uit…

…De vakantiedagen zitten vol met ‘leuke’ dingen doen.

…Daardoor hebben we toch meer haast, dan we van plan waren.

…Is er nauwelijks tijd om echt te ontspannen, een boek te lezen, samen spelletjes te doen, samen praten of een overheerlijke power nap te doen, waar we zo’n behoefte aan hebben.

…Er is regelmatig ruzie onderling, waar je als scheidsrechter in wordt betrokken en waarvan verwacht wordt het op te lossen.

…Je kinderen vervelen zich en komen bij jou hierover klagen, ondanks dat je meer dan genoeg entertainment hebt meegesleept naar je vakantieadres.

…Je kinderen willen non-stop met jou samen spelen.

…Als ouders bedenk je activiteiten om samen te doen, maar uiteindelijk willen je kinderen niet meedoen, want ze hebben er geen zin. Met als gevolg dat je daardoor minder samen bent, dan je in je hoofd had.

Kortom, uiteindelijk zijn we toch druk bezig om alle gezinsleden blij en tevreden te houden.
Staan we toch ‘aan’ om ruzies te sussen, het dagprogramma te vullen met ieders wensen, het eten te bedenken en te maken.

Zetten we weer onze eigen behoefte aan de kant. Cijferen we onszelf weg, ook tijdens de vakantie.
Want als het gezin blij is dan heb ik als moeder ook rust…..denken we…hopen we.

Maar zo werkt helaas niet in de praktijk.
Daar is iets anders voor nodig.

Wil jij een andere zomervakantie dan de voorgaande jaren?

Wil jij echt meer rust, niets moeten, geen haast hebben en niet continue ‘aan’ moeten staan in je zomervakantie?

Dan heb ik 3 gouden tips voor je, die je daarbij helpen.

Zet in de comments JA of stuur mij een dm en ik deel op korte termijn, vóór jouw zomervakantie, die 3 gouden tips tijdens een online gesprek van maximaal 45 minuten.

Het is NU tijd voor anders.
Het is NU tijd voor jou!

28/05/2025

Wie ik toen was en wie ik nu ben.

Op 25 mei vierde ik mijn 20 jarig huwelijk. Mijn trouwdag was een fantastische dag met onze dierbaren met prachtig weer en veel gezelligheid. Een dag om nooit te vergeten en vooral te koesteren!

Terwijl de herinneringen van mijn bruiloft en 20-jarig huwelijk de r***e passeerden, realiseerde ik mij tegelijkertijd het grote verschil van hoe ik 20 jaar geleden in het leven stond en waar ik nu sta. Het verschil is onbeschrijfelijk groot.

Mijn focus 20 jaar geleden was 100% op de ander gericht.
Mijn voornaamste zorg elke dag was:
- Is de ander blij?
Zo niet, wat kan IK doen om de ander blij te maken?
- Heb IK de ander goed geholpen?
- Heb ik de juiste keuzes voor anderen gemaakt?
- Heb IK genoeg gedaan voor de ander?
- Had ik meer moeten doen voor de ander?
- Heb IK aan alle verwachtingen van de ander voldaan of heb ik steken laten vallen?

Deze zorgen leidde tot constant onder druk staan, schuldig voelen, twijfelen, onzeker voelen.
Het ontnam mij de mogelijkheid tot genieten en in het moment leven. Het zorgde voor een vol hoofd, de hele tijd moe zijn, vanwege chronisch zorgen maken over de ander.

Mijn focus nu is 50% op mijzelf en 50% op de ander.
Ik weet wanneer ik ruimte heb om een ander te helpen en wanneer ik de ruimte voor mijzelf mag nemen.
Als ik ruimte voor mijzelf neem dan doe ik dat tegenwoordig zonder schuldgevoel, omdat ik inmiddels weet wat ik nodig heb om er achter te komen wat de juiste keuze voor mij is.
Hierdoor ben ik pas moe als het tijd is om naar bed te gaan en niet meer vanaf het begin van de dag. Voel ik meer rust, kan ik ontspannen en heb ik meer plezier.

Deze levensles, dat een uitdagende reis was, is het grootste geschenk dat ik mijzelf heb kunnen geven!

Dit cadeau gun ik jou ook. De tijd gaat te snel voorbij en het leven is tekort om het jezelf zo moeilijk te maken en jezelf te vergeten.

Elke dag is bedoelt om je mooiste leven te leven. Jij bent het waard❣️

21/05/2025

Ho, stop….alsmaar rennen, springen, vliegen is niet normaal!

Constant moeten haasten, weinig tijd hebben en nemen voor taken hoort NIET ‘nu eenmaal bij het leven’.

We zijn het gewend, het is een gewoonte, waar we met z’n allen in zijn beland. En waarvan we onszelf hebben aangepraat dat het normaal is. Iedereen doet het tenslotte.

We vinden het zo normaal om haast te hebben dat we zelfs drukte kunnen creëren als we het rustig hebben.

Zelfs je lichaam heeft een geheugen. Het kan zelfs vanuit zichzelf AAN gaan, terwijl er geen reden voor is, omdat je lichaam het haasten is gewend. Bijvoorbeeld in een drukke periode zoals de feestmaand december. Je lichaam gaat al automatisch AAN, omdat je lichaam weet dat het in die maand altijd heel druk is. Het bereid zich alvast voor op stress dat komen gaat of dat nu terecht is of niet.

Ho, stop…het mag anders!

Het mag wat langzamer allemaal.
We mogen WEL regelmatig stil staan en niets doen, al is het voor een paar minuten.
We mogen WEL de tijd nemen om even bij onszelf na te gaan
‘wat wil ik, hoe wil ik het doen, werkt dit voor mij of wil ik dit überhaupt wel?’.

Je eigen overtuiging of die van je werkgever kan zijn; ik moet zoveel mogelijk doen in de tijd die ik heb.
Maar minder rennen, springen en vliegen zal de kwaliteit van je werk en je leven juist vergroten en niet verminderen.

Ho, stop….je mag even rustig adem halen en verder niets!

10/05/2025

Wil je mij helpen?

Ik ben op zoek naar hardwerkende moeders, die zich voor iedereen verantwoordelijk voelen en zichzelf makkelijk wegcijferen, die ik mag interviewen.

Ik ben namelijk bezig met het aanpassen van mijn website en heb jouw input nodig!

Het interview duurt circa een half uur en kan gewoon online. Je helpt mij er enorm mee. En als dank je wel ontvang je een cadeau in de vorm van een groeisessie van mij.

Laat onder deze post weten als ik je mag benaderen of geef in mijn dm aan als je dit wilt.

07/05/2025

Niet alles wat kan MOET.

Één van de woorden die de boventoon voert bij mensen die het anderen graag naar de zin willen maken en willen helpen, is het woord MOETEN.
Als je op het vlak van ‘pleasen’ zit, waar ik in heb gezeten, MOET je veel van jezelf. Dat gebeurt over het algemeen onbewust, het voelt als iets normaals en logisch dat je de dingen doet, zoals je die je doet. Ook met kleine dingen. Maar als je er op gaat letten, als je bewust gaat letten op het aantal ‘moeten’ dat je in een zin gebruikt of zelfs voelt, dan merk je de druk die je jezelf ongemerkt oplegt.

Ik MOEST:
- Mensen in nood helpen
- Altijd voor iedereen klaar staan
- Aan alle verwachtingen voldoen, zowel die van mijzelf als van anderen
- Anderen blij maken
- Het leven van mijn gezin, familie, vrienden, collega’s zo makkelijk mogelijk maken.
- Op alle uitnodigingen JA zeggen, ook als ik er geen energie voor had
- Mijn huis altijd opgeruimd hebben (wat meestal niet lukte)
- Elke dag met mijn kinderen spelen, leuke dingen met ze doen in het weekend of de vakantie
- Altijd heel goed werk afleveren, in alles wat ik deed

Als ik dit niet deed dan voelde ik mij schuldig. Ik had het niet goed gedaan. Dat MOETEN bevat zoveel druk, we hebben geen idee hoeveel. De eerste stappen van mijn veranderingsproces bestond uit stoppen met het woord MOETEN te gebruiken, tenzij het echt niet anders kan. Soms moet je dingen maar dat is niet altijd.

Stap 1: Word je bewust
Hoe vaak gebruik jij het woord MOETEN in een zin?

Stap 2: Veranderen
Wanneer je opmerkt dat je MOETEN hebt gebruikt, herhaal dan de zin opnieuw en vervang het woord MOETEN met het woord MOGEN.

Als je het woord MOETEN zoveel mogelijk uit je interne woordenboek haalt en vervangt voor het woord MOGEN, dan zal het je snel verlichting geven.
Het werkwoord MOGEN geeft ruimte. Je hebt een keuze.
En alleen al een keuze hebben voelt al zo veel fijner.

Veel plezier met uitproberen!

22/04/2025

Anderen naar de zin proberen te maken en te helpen was voor mij de normaalste van de wereld. Ik vond het leuk om te doen, het ging mij ook makkelijk af. Jarenlang was dat mijn dagelijkse doel, anderen tevredenstellen. Wat ik alleen niet door had is dat de focus op anderen ten koste ging van mij.

Voor het tevredenstellen van anderen ten koste van jezelf is zelfs één specifiek woord voor en dat is ‘pleasen’.
Sterker nog ‘pleasen’ is één van de vier overlevingsmechanismes van de mens. Naast vechten, vluchten en bevriezen is pleasen ook een manier van overleven.

Hoe zit ‘pleasen’ eruit?
* Je zegt altijd JA, zelfs als je dat eigenlijk niet wilt

* Je negeert makkelijk je eigen behoeften en grenzen om conflicten te vermijden of om goedkeuring te krijgen

* Als je een keer je eigen behoefte voorop stelt dan voel je je daar zeer schuldig over

* Je zegt vaak ‘sorry’, ook als dat niet nodig is

* Je voelt een diepgewortelde angst dat anderen je niet aardig vinden als je niet aan hun verwachting voldoet

* Jezelf klein maken en houden

Pleasen kan een overlevingsmechanisme worden als je geleerd hebt om een ander te pleasen om veilig te blijven, bijvoorbeeld omdat er om je heen vaak ruzie is gemaakt, je anders niet gezien of gehoord werd of als anderen in je directe omgeving ook hun best deden om anderen tevreden te stellen.

Als je pleast dan is dit het gedrag dat je laat zien:
* Je vertelt bepaalde dingen niet, om de ander niet te kwetsen
* Je stelt andermans behoefte boven die van jezelf
* Je onderdrukt jouw emoties
* Je houdt je klein
* Je neemt andermans gevoelens, overtuigingen en wensen over
* Je zegt JA, terwijl je NEE wilt zeggen

Ik herinner mij nog goed het moment toen ik er achter kwam, dat pleasen een overlevingsmechanisme is. Mijn hele lichaam ging meteen ‘aan’. Ik voelde direct een pijnlijke spanning opkomen vanaf mijn schouders naar mijn hoofd. Het geheugen van mijn lichaam werd meteen geactiveerd en werd herinnerd aan de langdurige periode dat ik heb gepleasd.

Ik ben dankbaar dat de periode van pleasen steeds verdere achter mij ligt. Dat de juiste handvatten en tools mij elke dag helpen om niet meer in de pleaser’s valkuil te stappen, die toch op de loer ligt.

Het is mogelijk om afscheid te nemen van je pleasegedrag, dat je lang geholpen heeft maar nu niet meer voor je werkt. Het is nu tijd voor jouw behoeften!

In hoeverre speelt pleasen een rol in jouw leven en helpt het jou nog?

14/04/2025

Je voor anderen verantwoordelijk voelen, de wereld op je schouders dragen is een proces dat onschuldig begint en waarvan het za**je vaak jaren terug ooit is gepland.

Je hebt het in eerste instantie niet door, omdat anderen helpen iets leuks is om te doen. Wie maakt nu niet graag andere mensen blij, dat geeft een goed gevoel. Of je bent opgegroeid in een omgeving waarin elkaar helpen de normaalste zaak van de wereld is, dat is iets ‘dat doe je gewoon’. Punt uit klaar!

Ook als helpen de normaalste zaak van de wereld voor jou is dan zit er een ‘maar’ aan. De ‘maar’ van: zit er achter het helpen van anderen een stroming van ‘moeten’. Een ‘moeten’ gevuld met overtuigingen, zoals:

* als ik de ander niet help dan is diegene ongelukkig, verdrietig of heeft het zwaar
* als ik de ander niet help dan ben ik slechte moeder, dochter, zus, vriendin, partner, etc.
* als ik de ander niet help dan verdien ik geen liefde, geluk, plezier of mooie dingen op mijn pad
* als ik de ander niet help dan laat ik diegene in de steek
* als ik de ander niet help dan is diegene teleurgesteld in mij
* als ik de ander niet help dan komt er geen oplossing voor een moeilijke of problematische situatie, waar ik direct of indirect last van heb.

Als het welzijn en de behoeftes van een anderen belangrijker worden dan jouw eigen welzijn en/of als er een te sterke ‘moeten’ achter zit, loop je het risico om gaande weg (dat proces kan lang duren) je TE verantwoordelijk voor het welzijn van anderen te voelen. En dat kan uitgroeien tot een categorie ‘De wereld op je schouders dragen’. Dat is een last die voor iedereen te zwaar is om te tillen en voor niemand goed is.

Wanneer je te veel mensen (vaak ongemerkt) onder je hoede neemt, zodanig dat je jouw eigen behoeftes daarbij opzij zet en jezelf te vaak wegcijfert dan raak je uit balans.
Langdurig uit balans zijn is schadelijk voor jezelf en heeft ook impact op je omgeving.

Je verantwoordelijk voor een ander voelen voegt geen waarde toe, ben ik via pittige lessen achter gekomen. Ik heb lang geleefd met bovenstaande overtuigingen en heb daarmee mijzelf lang onder druk gezet, wat weer leidde tot burn-outs. Nadat ik geleerd heb dat je met een hoge mate van verantwoordelijkheidsgevoel lastige situaties niet kunt voorkomen en oplossen en hoe ik, met hulp, mijn overtuigingen los kon laten, voel ik veel meer rust en heb ik meer energie.

De ander heeft meestal meerdere opties voor hulp en oplossingen dan alleen JIJ. Daarnaast heeft ook ieder zijn eigen tijd en ruimte nodig om levenslessen te leren en zich te ontwikkelen. Dat kun je met jouw hulp niet versnellen.

De ander helpen is een prachtige eigenschap op voorwaarde dat je er zelf de ruimte en energie voor hebt. Niet omdat het moet maar omdat het mag❣️

Hoe hoog is jouw verantwoordelijkheidsgevoel? Mag jij helpen of moet jij helpen?

28/03/2025

‘Je doet het zelf….’

Als mensen (ook de experts) tegen mij zeiden ‘je doet het zelf’ voelde ik boosheid opkomen, als een golf dat uit het niets opkwam. Het voelde voor mij als een beschuldiging. Het impliceerde dat:
… ik zwak was
… ik het niet goed deed
… het mijn eigen schuld was dat ik mij regelmatig rot, ongelukkig, verdrietig of onzeker voelde.

Inmiddels snap ik goed wat ze bedoelen en klopt de uitspraak ook. Maar wel in een andere context dan dat ik deze zin in eerste instantie opvatte.

De context is dat iedereen de potentie en de kracht heeft om haar eigen negatieve gedachten om te zetten naar positieve en bekrachtigende gedachten. En negatieve gevoelens te voelen en te bekijken, omdat ze je vaak iets willen vertellen.

‘Je doet het zelf’, heeft niets te maken met ‘eigen schuld’. Het heeft te maken met je gedachten, die ooit zijn geladen op een bepaalde manier (vaak negatief) en nu dagelijks negatief opkomen en stromen als een programmering dat je mind volgt.
Als je niet weet hoe je dit zelf kunt veranderen en je gevoelsmatig gevangen zit in negativiteit dan doet een opmerking ‘je doet het zelf’ veel pijn.

Ik herinner mij nog als de dag van gisteren hoe het voelde om niet te weten hoe je met je negatieve emoties, gevoelens en gedachten om moet gaan. Over het algemeen krijgen we dat van huis uit niet mee en destijds ook niet via school. Het voelde regelmatig eng, machteloos en uitzichtloos aan.

Inmiddels weet ik hoe je met je negatieve gedachten en gevoelens kunt omgaan en omdraaien op een effectieve en gezonde manier. Ik prijs mij gelukkig dat ik daardoor een veel fijner, positiever en gelukkiger leven leid.
Ik kan met volle overtuiging zeggen dat iedereen kan leren, hoe je je eigen leven een andere wending kunt geven met de juiste handvatten en tools en een sterk verlangen om te willen veranderen.
Ook ben ik dankbaar dat ik met mijn kennis en ervaring anderen mag helpen door middel van coaching, zodat zo veel mogelijk mensen het leven gaan leiden dat ze graag willen!

We doen het inderdaad zelf maar helpt als je weet hoe je veranderingen kunt aanbrengen!

24/03/2025

Laatst keek ik foto’s van vroeger terug, dat leidde tot de bekende ‘trip down memory lane’. Op zo'n moment komen er allerlei herinneringen omhoog, die je slechts opmerkt. Maar enkele dagen later borrelde er toch ook bepaalde gevoelens bij die herinneringen omhoog.

Als ik een tijdslijn van mijn leven zou maken, inclusief omschrijving over hoe ik mij door het leven heen bewoog in die verschillende fases, dan zou het er als volgt uitzien:

* 0 – 7 jaar = onbewust door het leven gaan

* 7 – 9 jaar = op mijn hoede zijn voor wat de dag brengt

* 10 – 13 jaar = zoveel mogelijk onzichtbaar willen zijn

* 14 – 40 jaar = 100% focus op het welzijn van anderen en anderen zoveel mogelijk willen helpen. De behoeften van anderen voorop stellen, was mijn grootste drijfveer.

40+ jaar = Bewust patronen doorbreken om mijn behoeftes en gevoelens een centralere plek te geven.

Ergens rond mijn 14e jaar maakte ik onbewust een switch van het liefst zo onzichtbaar mogelijk willen zijn naar mijzelf nuttig maken door anderen te helpen en te verzorgen. Ondanks het verschil tussen beide interne drijfveren, is de onderliggende rode draad ervan ‘mijn behoeftes en gevoelens niet belangrijk vinden en mijzelf liever wegcijferen.’

We maken allemaal dingen mee in het leven, waar we ‘gewoon’ mee omgaan. Het gebeurt zonder dat we er erg in hebben.
Bij de ‘waarom’ van onze keuzes staan we niet vaak stil en juist daar liggen de antwoorden, die helpen bij het doorbreken van je huidige patronen en de vicieuze cirkel waar we lang in vast kunnen zitten, die ons in de weg zitten in het leven, pijn veroorzaken en onze energie volledig opslurpen.

In de afgelopen jaren heb ik veel ‘waarom…’ vragen aan mijzelf en aan klanten gesteld en de antwoorden waren confronterend maar zeker ook verhelderend. En met die helderheid kun je vervolgens ruimte bij jezelf creëren voor jouw behoeften. Die zijn namelijk heel belangrijk!

Als jij een tijdslijn met beschrijving over hoe jij door jouw leven heen hebt bewogen zou maken, hoe ziet jouw tijdslijn er uit?

Sabina Ernst Coaching

11/08/2025

04/08/2025

24/06/2025

16/06/2025

28/05/2025

21/05/2025

10/05/2025

07/05/2025

22/04/2025

14/04/2025

28/03/2025

24/03/2025

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type