18/05/2026
Terugblik op het seizoen
De wedstrijd tegen HHC in Hardenberg was alweer de laatste wedstrijd van dit voetbalseizoen. Na de het kampioenschap vorig seizoen mochten de Oranje Zwarte dames uitkomen in de tweede klasse. Het was een seizoen met pieken en dalen in een competitie met veel sterke tegenstanders.
Kampioen snel bekend
Wie er kampioen zou worden was al wel vrij snel duidelijk. The Knickerbockers stak vanaf de eerste wedstrijd er met kop en schouders bovenuit. Slechts drie keer gingen zij er niet met alle punten er vandoor. Maar het doelsaldo van 81 doelpunten voor en slechts 18 tegen zegt genoeg over de kracht van de Groningers.
Sterke start competitie, maar snel in vrije val.
Hollandscheveld trof het studententeam al in de tweede ronde. Hollandscheveld stond op dat moment als tweede op de ranglijst na een 4-0 overwinning op d’Olde Veste. Maar de Knickerbockers zette Hollandscheveld snel weer met beide benen op de grond en hielden na een 5-0 overwinning de punten in Groningen. In de wedstrijd tegen Ommen wist Hollandscheveld door een hattrick van Milady van Dalen wel weer drie punten bij te schrijven. Wat wel begon op te vallen was dat Hollandscheveld best wel wat kansen nodig had om tot scoren te komen. Iets wat gedurende het seizoen steeds vaker zichtbaar werd. Ook het spel werd wat slordiger. Vooral tegen Zuidwolde, wat het seizoen ervoor nog de wedstrijd om het kampioenschap was, liet Hollandscheveld niet zien waar toe ze eigenlijk in staat zijn. Het leverde enkele spannende wedstrijden op die vaak beide kanten konden opvallen. Tegen VIOS uit Vaassen wist Denise Bremer in de slotminuten nog de overwinning binnen te koppen, maar tegen Meppel was het net niet gelukt om in de laatste minuten er nog een gelijkspel uit te trekken. Meppel wist daardoor met 1-2 als winnaar van het veld te stappen en dat was de eerste keer in twee jaar tijd dat er een team met 3 punten van de Oosthoek vertrok. Er was op dat moment nog niet veel aan de hand. Hollandscheveld stond nog bij de bij de top 5 in de competitie, maar in de wedstrijden daarna raakte de Oranje-Zwarte dames in een vrije val. Hollandscheveld wist zelfs geen wedstrijd meer te winnen. De dames waren daarom toe aan de winterstop. Een rustmoment om de boel even te herpakken.
Degradatie inzicht.
Net als voorgaande jaren zou een trainingskamp daar hopelijk aan bijdragen. Het trainingskamp was wederom geslaagd met een leuke oefenwedstrijd tegen een tegenstander van formaat. En bij terugkomst werd er ook meteen op een koude maandagavond gewonnen in de uitwedstrijd tegen D’olde Veste. Maar helaas wisten de dames dit succes geen vervolg te geven. De wedstrijden hierop volgend wisten de dames niet meer te winnen en het doelsaldo was ook niet fijn om naar te kijken. 13 goals tegenover 3 goals. De wedstrijd tegen Zuidwolde was in dat opzicht de druppel die de emmer deed doen overlopen. Degradatie was op dat moment zeer reëel. Er werden een paar moeilijke besluiten genomen. Helaas betekende dat ook dat Henry Strijker na een aantal succesvolle seizoenen het stokje overdroeg aan Tygo en Wout. Het vader en zoon duo zocht direct een realistische doch verdedigende speelstijl waarbij ze wedstrijd voor wedstrijd punten bij elkaar hoopten te sprokkelen. Hun eerste wedstrijd was direct succesvol. In een spannende strijd tegen Vios wist Hollandscheveld eindelijk weer de 3 punten te pakken.
Opleving en kans op periode Titel.
Het was het begin van een periode waarin Hollandscheveld een stijgende lijn wist te pakken. De verdedigende speelstijl paste goed bij Hollandscheveld. Tegenstanders hadden hier vaak moeite mee. Sterker nog Hollandscheveld streed in ene niet meer mee om degradatie maar maakte zelfs nog kans op een periodetitel. Hoewel dat natuurlijk een mooie bekroning was geweest van het seizoen, hadden de dames echter totaal geen behoefte aan de nacompetitie. Ze waren realistisch genoeg om te weten dat promotie naar de eerste klasse de ploeg geen goed zou doen. Echt enthousiast waren zij daarom ook niet bij het idee om het seizoen met nog een paar wedstrijden te verlengen. Maar na de laatste wedstrijd hoeven de dames zich daar ook niet zorgen om te maken. Doordat HHC met ruime cijfers wist te winnen, greep Hollandscheveld op doelsaldo naast de derde periode. En kan het zich weer opmaken voor een nieuw jaartje in de tweede klasse. Maar dan wel onder een nieuwe coach en een nieuwe naam.
Laatste topscoorder
Ranoe Vos mag zich de laatste topscoorder van VV Hollandscheveld noemen. Met 17 goals stak zij er met kop en schouders boven uit. Miladay van Dalen eindigde met 8 goals op een tweede plek, maar zij wist samen met Sabrina van Nuil wel de meeste assist te geven. Beide dames stonden 8 keer aan de basis van een doelpunt.
Voorspelling vs. Realiteit
In de vooruitblik heb ik een aantal voorspellingen gedaan. Maar in hoeverre zijn die nu werkelijkheid geworden. Daarom even een aantal voorspellingen op een rijtje.
1. Hollandscheveld zou meer tegenstand treffen: Die tegenstand was er zeer zeker. Hollandscheveld heeft echt voor ieder punt moeten knokken. Echt makkelijke wedstrijden waren er niet.
2. Iedereen kan van elkaar winnen: dat is in zeker zin uitgekomen. Enkel The Knickerbockers waren bijna onverslaanbaar. Ook de degradanten hadden moeite om overwinningen te pakken. Maar de grote middenmoot snoepte telkens punten van elkaar af.
3. Hollandscheveld kan mee doen in de Subtop. Kijkend naar de start en het einde van de competitie had er wellicht meer in gezeten. Maar met een 6e plaats mag Hollandscheveld tevreden terugkijken op hun rentree in de tweede klasse.
4. Doelsaldo kan doorslaggevend worden voor Hollandscheveld: Voor de derde periode was het doelsaldo daadwerkelijk van belang. Maar voor Hollandscheveld was het geen ramp dat zij door het doelsaldo naast de periodetitel grepen.
