03/04/2026
Zomaar een Tennis vrijdagmiddag. Oudjes op de baan.
Het was net wat te koud, toch maar op het fietsje. Tenslotte is het goed voor het lijf.
De wind, ja de wind. Dat is toch wel een dingetje hier in de Kop van Noord Holland.
We speelden 1 set. Normaal 2, maar het waren lange games. Uiteindelijk draaide het uit op een tie break. We verloren nipt, maar hadden moedig gestreden.
Nog even naar het Kokkersnest, ons clubhuis. Twee biertjes, groene ijsthee en een koffie.
De wedstrijd doornemen en natuurlijk de wereld. Althans eerst even Wieringen. Dat is al een wereld op zich. Nooit saai, altijd wat te doen en te beleven.
En dan, geen ontkomen aan als je met 4 mannen op leeftijd even ontspannen onder elkaar bent. Kwaaltjes, pillen, behandelingen en gelukkig ook wat oplossingen.
Ouder worden willen we allemaal. Ik ben zelf 71, de opvolgende is 76 en 78.
En met eerbied onze 82 jarige. Daar hebben wij er twee van.
Dus ja, als ik naar deze mannen kijk, voel ik mij nog een jonkie. En dat gebeurt niet zo vaak meer dat ik de jongste ben.
Oke, nog ientje toe dan. Maar dan naar huis, met de fiets tegen de wind.
Moet gelijk aan Boudewijn de Groot denken en aan zijn eenzame fietser.
Ik geloof dat ik thuis maar eens op zoek ga naar de LP.
Het is vrijdag, ik hoef geen slingers op te hangen, dat hebben de mannen en de dag al gedaan.
Morgen weer een nieuwe dag.
Dan sta ik op, rek mij uit, zet mijn bril op, kijk naar buiten en zie de zon zijn best doen om deze nieuwe dag te laten stralen.
