Gewoonroos

30/05/2026

Van donder en bliksem naar weer terug aan jezelf…

Steeds weer. En soms even met hulp van een ander.

Want vaak denken we dat we het alleen wel moeten kunnen. Dat we na een opstelling, of na een traject het zelf wel moeten kunnen.

Je hoeft niet alleen te blijven te blijven strugglelen. Check in bij jezelf en doe dat samen, ook in verbinding met de ander, je even uit te kunnen spreken. En dat iemand je kan horen.

Ik ben benieuwd op welke wijze kom jij terug bij jezelf, terug in je lichaam?

08/05/2026

Heb je even?

Gister door het toch wel drukke schema geen tijd meer om te plaatsen.

Wat is er veel aangeraakt, in mij, in de deelnemers van de avond workshop.

Ik voel me zo dankbaar voor de stappen die ik zelf mag zetten en de stappen die ik ook weer anderen zie zetten onder mijn begeleiding.

Dat het zo naast elkaar kan bestaan.

Ben je er ook bij 12 mei? Er zijn nog een paar plekken. Gaan we weer lekker opstellen. 😘

Link in de bio.

Liefs Roos

04/05/2026

Heling door stilte.

Vanavond zijn we stil. Staan we stil bij toen, maar ook bij nu.

Want trauma uit de oorlog draagt verder door dan we ons ooit voor mogelijk hadden gehouden. Zoals het verhaal in nu.nl, waar een kleinkind het verdriet kon voelen.

En de waarheid gezien kon worden.

En het misschien wel een plek kan geven.

Want ja soms gebeurt het in een opstelling, maar gelukkig vaker nog gewoon in het echte leven. Dat de rauwe rouw gevoeld kan worden.

Daar wordt ik stil van 🕯️

Bij de dodenherdenking denken Nederlanders ook terug aan familieleden die 'fout' waren tijdens de oorlog. Voor twee NU.nl-lezers kregen die familieleden een gezicht na hun bezoek aan het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR). "Het verleden is niet zo zwart-wit als het lijkt."

17/04/2026

Wat doet taal met je??? Super veel ☝️🔝

13/04/2026

Back to my roots, van persoonlijke ontwikkeling dan!

NLP practitioner!!

28/03/2026

Vergeven in stilte en je eigen weg gaan

Je hoeft de ander niet te veranderen om het jezelf goed te laten gaan. Soms is het genoeg om ze helemaal te zien als mens, ook hun onmacht in je hart in te sluiten en voor jezelf te kiezen.

Het werd laatst zo mooi zichtbaar in een opstelling. Dat wat iemand in zichzelf niet kan accepteren, dat reageert hij of zij af op de ander. Dat wat onderdrukt wordt komt er op een andere wijze uit. (En ja soms ook door dat deel te vertegenwoordigen in een van de kinderen)

Wat dat vooral betekent. Het gedrag wat zich zonder aanwijsbare reden blijft herhalen van de ander, of het nou kritisch is, strengheid, oneerlijkheid of wat dan ook heeft niets met de jou te maken. Jij bent dan enkel en alleen een spiegel voor wat er zich in de binnenwereld afspeelt.

En raakt dat jou, dan mag jij wat doen met dat geraakt worden. Door je grenzen aan te geven, duidelijk te zijn. En als de ander niet kan veranderen in stilte te vergeven en los te laten. En de deur te sluiten.

Het is namelijk niet jouw verantwoordelijkheid om de ander te willen veranderen. Het is enkel jou verantwoordelijkheid om jezelf te beschermen, op welke wijze dan ook.

En dat geeft ruimte om jezelf toestemming te geven om het jou goed te laten gaan.

7 en 8 april is de tweedaagse over grenzen en verbinden. Wil jij leren op volwassen wijze je grenzen aan te geven. Schrijf je nu in.

Locatie: Klinkeweg 30
Tijden 10.00 uur tot 17.00 uur
Investering: €150,- incl lunch koffie en thee
Trainer: Rozemarijn.

Inschrijven stuur privé bericht

27/03/2026

Stap voor stap dichter, bij mij!

Met mijn dikke sokken aan dansde ik gister door de ruimte. Want stapje voor stapje kan ik dichter bij mij blijven. Hoef ik mezelf niet meer aan te passen. Niet meer groter of mooier te maken.

Ik mag mezelf helemaal toestaan om te halen wat ik op dit moment halen kan en wat niet daar laten. En dat geeft ruimte.

De dag daarvoor kwam de vraag; wat nou als alles mogelijk is, als je alles mag hebben wat je zou wensen? Er popte drie gezichten en een hond in mij op, Jo-Ann, May-britt en Roderik en natuurlijk Buddy. Helemaal beleeft vanuit mezelf. Tranen liepen over mijn wangen van geluk.

Zo lang ben ik gewend geweest om ondernemend te moeten zijn, geld verdienen, werken met mijn liefde voor de mens, maar ook om productief te zijn en me aanpassen en gezien willen worden.

En nu voel ik: Ik ben er al. En als alles mogelijk zou zijn en alles wat ik wenste waar zou zijn dan zou ik precies hier zijn waar ik nu ben.

Daar zit het geluk. Daar zit mijn liefde voor mij.

Dat geluk, dat gun ik iedereen.

Liefs Roos

26/03/2026

Dat wat bij je past komt vanzelf bij je.

En zo is het met alles. Je kunt pas iets aantrekken als je er helemaal klaar voor bent. En als het klopt. En dat is soms niet zo veel doen.

Wat wel?

Er zijn! Show up. Iedere dag voor jezelf. En voor sommigen is dat zo groot als s ochtend opstaan en voor jezelf zorgen. Voor anderen is het stap voor stap naar grote dromen.

Have a little fun with it!

Xx Roos

23/03/2026

Daar word je hard van…. 💓

Vroeger werden kinderen geslagen. In mijn praktijk kom ik het regelmatig tegen. Maar ook in mijn familie zie ik het. Vaders die met de riem hun kinderen sloegen. Of kinderen die in het water werden gegooid om te leren zwemmen.

Daar wordt je hard van is de gedachte. En nog steeds. Sommigen die zeggen die klap heeft mij alleen maar sterker gemaakt.

Want het afkeuren daarvan betekent is misschien wel het moeilijkste wat er is. Het betekent namelijk de loyaliteit aan je ouders loslaten. En gaan voelen hoe machteloos je als kind vroeger was. Kwetsbaar en zonder stem.

Dus velen blijven zich verzetten tegen voelen. Vaak succesvolle mensen, met een mooie carrière, maar die uiteindelijk bij een coach of psycholoog terecht komen. Omdat ze iets missen in het leven.

Of hartverscheurender nog de echte getraumatiseerde komen er op hun sterfbed achter, dat ze hun hele leven gewerkt hebben en zo veel gemist hebben. En dat is verschrikkelijk.

Maar misschien wel het ergste is dat kinderen soms in dienst worden genomen van het trauma. Het herbeleven. Omdat er toch echt iets wordt buiten gesloten in de hardheid, het hart ❤️

Misschien resoneert er iets bij jou, mis je iets in je leven. Heb je je als kind moeten verharden. En misschien heb je zelfs de moed om er iets mee te doen. Om te leren luisteren naar je hart en van daaruit keuzes maken die echt belangrijk zijn in jou leven.

Dan ben je van harte welkom. 🤗