07/10/2026
D-day (Geschreven door Mark, oud coach U15)
Ik moet al minstens een week aanhoren dat de vedettes van de U15 kampioen kunnen worden. Totdat de bond opeens verzonnen had de concurrent een extra wedstrijd te gunnen. Door een driftige speler werd snel uitgedokterd dat de concurrent een extra wedstrijd "kado" gekregen had en dat deze nog verwijderd moest worden. Dus van ‘we kunnen kampioen worden’ naar ‘oh nee toch niet’ naar ‘we kunnen kampioen worden.’ Dus u snapt dat de aanloop wat rommelig was.
Maar voordat ik u mee neem naar de wedstrijd. Wil ik u meenemen van de reis welke de boys hebben afgelegd.
Ik ben ooit eens ingestapt omdat andere trainers weg liepen. De spelertjes waren ter grote van de knuppels waar ze nu mee slepen. Ze konden nog geen bal gooien. Het team groeide. Het team veranderde qua samenstelling maar ze werden er alleen maar beter op. We hebben met ze alle inzinkingen gezien. Volledig weg gespeeld worden. We hebben mooie dingen beleeft. Maar vooral het broederschap tussen de boys groeide.
Ondertussen eindige mijn reis (met pijn in mijn hart) bij de honkbal om met (sorry) veel plezier het zelfde te proberen te bereiken op een voetbalveld met mijn jongste. Maar hier moest ik bij zijn al was het maar op een stoeltje in het hoekje. Genieten van waar ze hard voor getraind hebben. Maar het stoeltje was geen optie en mocht ik toch als hulpcoach deze mooie dag beleven op het veld. Waarvoor dank...
Maar genoeg over de aanloop op naar de wedstrijd.
Vandaag de thuiswedstrijd tegen de Spikes. Door wat gedoetjes bij de uitwedstrijd waren de boys gebrand om te laten zien wie ze waren. Met de tribunes gevuld met vele mensen gingen we de strijd aan.
De eerste 2 inningen waren mede door de goed gooiende pitcher van de Spikes redelijk gelijkend opgaande. We hebben de boys geprobeerd uit te leggen dat hun 2de pitcher nooit zo goed is en dat ze dus de schade moesten beperken en dat we vanuit daar zouden uitlopen. Terwijl Jimmy als pitcher rustig zijn balletjes gooide... liepen we rustig qua score uit.
En zoals we voorspelt hadden kwam hun 2de pitcher (wel een diepe buiging want die was meegenomen uit de u12) en liepen we hard uit. Ondertussen kwam Sergino op de plaat en die gooide de ballen alsof die een wandelingetje door het park aan het doen was.
Uiteindelijk is er geen twijfel en zijn deze mannen van ver gekomen en gaan ze nog ver komen. Meer dan terecht kampioen.
1 team 1 kampioen...
Ps speciale shout out naar de familie Blok hun huis ter beschikking te stellen voor de after party
